Paliwanag sa Bibliya

JUAN 11:1

Biblia

Ang Teksto

Isang maikli, halos tuyot na pangungusap ang nagbubukas sa pinakamatinding tagpo ng ebanghelyo ni Juan: may isang lalaking nagngangalang Lazaro, at siya ay may karamdaman. Hindi siya inilarawan sa pamamagitan ng kaniyang trabaho o angkan, kundi sa pamamagitan ng kaniyang lugar at ng kaniyang mga kapatid na babae: "Siya ay mula sa Bethania na ang nayon ni Maria at ng kaniyang babaeng kapatid na si Martha." Isang pangalan, isang baryo, isang sakit. Iyon lang muna. Ang lahat ng mangyayari pagkatapos, ang pagkaantala ni Jesus, ang luha, ang bato, ang sigaw sa labas ng libingan, ay nakasandal sa payak na pahayag na ito na may taong nagkasakit sa isang maliit na nayon malapit sa Jerusalem.

Ang Puso Nito

Pansinin kung saan nagsisimula ang kaluwalhatian ng Diyos sa kabanatang ito: sa isang humihinang katawan, sa isang bahay na hindi kilala ng kasaysayan. Hindi sa templo, hindi sa harap ng Sanedrin, kundi sa sakit ng isang kaibigan. Ganito nakikilala ang Diyos ng Biblia: hindi siya nagsisimula sa ideya kundi sa tao, hindi sa kabuuan kundi sa partikular. Ang pangalang Lazaro ay anyong Griego ng Hebreong Elazar, "ang Diyos ay tumutulong". Isang pangalang parang panunuya habang unti-unting namamatay ang may dala nito, hanggang sa patunayan ng ikaapat na araw na totoo nga ito. Dito nakasalalay ang buong teolohiya ng kabanata: ang tulong ng Diyos ay hindi dumarating bago ang kamatayan, kundi sa kabilang panig nito. At iyon ang mas mahirap na biyaya.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang maliit na pahayag na ito ay bahagi ng isang mahabang pattern sa Kasulatan: lagi't laging nagsisimula ang Diyos sa isang pangalan at isang lugar na walang kabuluhan sa mapa ng mga makapangyarihan. Betlehem, Nazaret, ngayon Bethania. Hindi ito sentimental na pagmamahal sa maliliit na bagay; ito ay ang paraan ng Diyos na dalhin ang kaligtasan sa loob ng tunay na kasaysayan, sa mga bahay na may amoy ng sakit. At may isa pang sinulid: ang sakit ni Lazaro ang magbubukas ng daan patungo sa krus. Sa parehong kabanata, pagkatapos ng himala, magpaplano na ang mga punong pari kung paano papatayin si Jesus. Ang buhay na ibinalik sa isang tao sa Bethania ay babayaran ng buhay ng nagbalik nito. Ganito gumagalaw ang pagtubos: palaging may kapalit, at palaging si Jesus ang nagbabayad.

Ang Salamin

Marami sa atin ang may sariling Bethania: isang silid sa ospital, isang resulta ng biopsy, isang magulang na dahan-dahang nawawala sa sarili niyang alaala. At ang galit na hindi natin masabi nang malakas ay ganito: alam ng Diyos, kilala niya kami, mahal pa nga niya kami, at hindi pa rin siya kumikilos. Hindi tinatakpan ng teksto ang tensyong iyon. Sinasabi nito nang walang paumanhin na ang minamahal ni Jesus ay nagkasakit, at pagkatapos ay mananatili pa siya ng dalawang araw sa kinaroroonan niya. Hindi kawalan ng pakialam ang pagkaantala; ngunit hindi rin ito ipinaliwanag nang buo. Huwag mong pilitin ang sarili mong maunawaan ito ngayon. Sa halip, isulat sa isang papel ang pangalan ng isang taong may sakit na mahal mo, at ipanalangin siya gamit mismo ang mga salita ng magkapatid: "Panginoon, tingnan mo, ang iyong minamahal ay may karamdaman." Wala nang idadagdag. Hayaan mong ganoon lang kaikli ang panalangin mo ngayong araw.

Ang Pangunahing Tauhan

Si Lazaro ang pinag-uusapan ng buong kabanata, ngunit wala siyang kahit isang linya ng pananalita. Hindi siya nananalangin, hindi humihingi, hindi nagtatanong. Ang tanging ginawa niya sa buong kuwento ay lumabas nang tawagin siya sa pangalan. Mayroong matinding aral dito tungkol sa pagkatao natin sa harap ng Diyos: may mga sandali na hindi natin kayang maging aktibo, na ang tanging posibleng gawin natin ay pakinggan ang boses na tumatawag. Ang pananampalataya ni Lazaro ay hindi masusukat; ang kaniyang kahinaan ang nakatala. At sapat iyon. Hindi siya naligtas dahil sa lakas ng kaniyang paniniwala kundi dahil may nagmahal sa kaniya at pumunta. Ganito rin tayo ililigtas: hindi dahil nakakapit tayo nang mahigpit, kundi dahil tinatawag tayo sa pangalan.

Ang Detalye

Pansinin kung paano kinilala ang lugar: Bethania ay "ang nayon ni Maria at ng kaniyang babaeng kapatid na si Martha." Sa isang lipunang nagbibilang ng mga pamilya ayon sa mga lalaki, kakaiba ito. Ang baryo ay tinukoy sa pamamagitan ng dalawang babae, at si Lazaro mismo ay inilugar sa loob ng kanilang tahanan. Dagdag pa, ipinapalagay ni Juan na kilala na natin si Maria bago pa niya ikuwento ang pagpapahid ng mira, na mangyayari lamang sa susunod na kabanata. Para siyang nagsasalita sa mga taong may alam na. Ang maliit na detalyeng ito ay nagsasabi ng malaki: hindi nagsisimula sa zero ang kuwento ng Diyos sa atin. May nauna nang pag-ibig, may nauna nang pagkakakilala, bago pa dumating ang krisis.

Ang Ugnayan sa Ibang Teksto

Ang pangalang Lazaro ay lumilitaw nang isa pang beses sa mga ebanghelyo, sa talinghaga ni Jesus tungkol sa mayamang lalaki at sa pulubi sa Lucas 16. Doon, humiling ang mayaman na may isang bumalik mula sa mga patay upang magbabala sa kaniyang mga kapatid, at ang sagot ay matigas: hindi sila maniniwala kahit may bumangon pa mula sa kamatayan. Sa Juan 11, nangyayari mismo iyon. Bumalik ang isang Lazaro, at ang resulta ay hati: sumampalataya ang marami, ngunit ang iba ay dumulog sa mga Pariseo at nagbunsod ng pagpatay kay Jesus. Nakakakilabot ang katumpakan ng talinghaga. At may ikatlong alingawngaw: sa Lucas, sa Bethania rin huling itataas ni Jesus ang kaniyang mga kamay bago siya umakyat. Ang nayon ng sakit ay magiging nayon ng pagpapala.

Pagninilay

Sino ang "minamahal" mo na may karamdaman ngayon, at ano ang tunay mong hinihingi kay Jesus para sa kaniya?

Kung totoo ang sinabi ni Abraham sa talinghaga, na hindi sapat ang himala para sa pagsampalataya, ano ang talagang nagpapaniwala sa iyo?

Ibahagi ang paliwanag na ito

Tumulong sa pagpapalaganap ng ebanghelyo. Ipadala ang paliwanag na ito sa isang taong maaaring mapalakas ng loob nito.

WhatsApp Email Facebook X / Twitter

Mga madalas itanong tungkol sa John 11:1

Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.

Ano ang ibig sabihin ng JUAN 11:1?
Isang maikli, halos tuyot na pangungusap ang nagbubukas sa pinakamatinding tagpo ng ebanghelyo ni Juan: may isang lalaking nagngangalang Lazaro, at siya ay may karamdaman. Hindi siya inilarawan sa pamamagitan ng kaniyang trabaho o angkan, kundi sa pamamagitan ng kaniyang lugar at ng kaniyang mga kapatid na babae: "Siya ay mula sa Bethania na ang nayon ni Maria at ng kaniyang babaeng kapatid na si Martha.
Tungkol saan ang JUAN 11:1?
Ang maliit na pahayag na ito ay bahagi ng isang mahabang pattern sa Kasulatan: lagi't laging nagsisimula ang Diyos sa isang pangalan at isang lugar na walang kabuluhan sa mapa ng mga makapangyarihan. Betlehem, Nazaret, ngayon Bethania. Hindi ito sentimental na pagmamahal sa maliliit na bagay; ito ay ang paraan ng Diyos na dalhin ang kaligtasan sa loob ng tunay na kasaysayan, sa mga bahay na may amoy ng sakit.
Ano ang makasaysayang konteksto ng JUAN 11:1?
Si Lazaro ang pinag-uusapan ng buong kabanata, ngunit wala siyang kahit isang linya ng pananalita. Hindi siya nananalangin, hindi humihingi, hindi nagtatanong. Ang tanging ginawa niya sa buong kuwento ay lumabas nang tawagin siya sa pangalan.
Ano ang itinuturo sa atin ng JUAN 11:1 tungkol sa katangian ng Diyos?
Ang pangalang Lazaro ay lumilitaw nang isa pang beses sa mga ebanghelyo, sa talinghaga ni Jesus tungkol sa mayamang lalaki at sa pulubi sa Lucas 16. Doon, humiling ang mayaman na may isang bumalik mula sa mga patay upang magbabala sa kaniyang mga kapatid, at ang sagot ay matigas: hindi sila maniniwala kahit may bumangon pa mula sa kamatayan.
Paano nananatiling makabuluhan ang JUAN 11:1 sa kasalukuyan?
Kung totoo ang sinabi ni Abraham sa talinghaga, na hindi sapat ang himala para sa pagsampalataya, ano ang talagang nagpapaniwala sa iyo?
Naging posible sa tulong ng aming mga kapartner

Ang ibinabahagi ng komunidad sa John 11

Mga kabatiran, panalangin at pasasalamat mula sa mga mambabasa at sa pangkat ng patnugutan tungkol sa siping ito.

Pasasalamat Editoryal noong talata 4

Salamat po, Panginoon, sa katiyakang narinig namin kay Jesus: "Ang sakit na ito ay hindi para sa kamatayan, ngunit para sa kaluwalhatian ng Diyos." Salamat at kahit sa mga araw ng karamdaman at paghihintay, may layunin Kayong hindi nabibigo, at ang Inyong pangalan ang nabibigyang luwalhati.

Panalangin Editoryal noong talata 5

Panginoon, alam kong kilala Mo ako sa pangalan at mahal Mo ako, kahit sa mga sandaling parang huli na ang pagdating Mo. Tulungan Mo akong magtiwala na hindi kawalang malasakit ang paghihintay, kundi pag-ibig na may sariling panahon.

Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas

Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.

Buksan sa study tool