JUAN 8:39

Ang Teksto

Ipinagmamalaki nila ang kanilang pinanggalingan: "Ang aming ama ay si Abraham." Hindi ito kinontra ni Jesus sa antas ng dugo; kinikilala nga niya sa talata 37 na sila ay kaapu-apuhan ni Abraham. Pero sinagot niya sila sa antas na mas malalim: kung tunay kayong mga anak ni Abraham, makikita iyon sa inyong ginagawa, hindi sa inyong talaan ng angkan. "Gagawin ninyo ang mga gawain ni Abraham." At ang susunod na pangungusap ang bumasag sa lahat: gusto ninyo akong patayin, at hindi iyan ginawa ni Abraham. Ang pagtatalo ay hindi tungkol sa kasaysayan kundi tungkol sa pagkakahawig. Sino ang nakikilala mo sa salamin kapag inilagay ni Jesus ang mukha ng iyong ama sa tabi ng iyong sarili?

Ang Puso ng Usapin

May pagkakaiba sa pagitan ng pagmamana at pagkakahawig, at dito nagiging mapanganib ang teksto. Sa mundo ng unang mga tagapakinig, ang angkan ang pinakamatibay na kapital: tinutukoy nito kung sino ang maaari mong pakasalan, kung saan ka uupo sa sinagoga, kung paano ka titingnan ng Diyos sa Araw ng Paghuhukom. Si Abraham ang pangalan na nagsisilbing garantiya. At sinasabi ni Jesus na ang garantiyang iyon ay walang bisa kung hindi ito nakikita sa pag-uugali. Ang salitang ginamit niya ay erga, "mga gawa," hindi mga paniniwala at hindi mga damdamin, kundi ang nakikitang paggalaw ng isang buhay. Hindi ito pagtanggi sa biyaya. Ito ay pagsasabi na ang tunay na ugnayan sa Diyos ay laging may bakas sa labas, gaya ng tunay na ugat na nakikita sa prutas. Ang pagiging anak ay nakikilala sa pagkakahawig, at ang pagkakahawig ay hindi namamana, ito ay natututuhan sa pakikinig.

Ang Hibla na Nag-uugnay

Ang pangako kay Abraham ay hindi kailanman tungkol sa dugo lamang. Siya ay tinawag mula sa Ur, umalis nang hindi alam ang patutunguhan, nakinig sa isang tinig na walang ibang narinig. Ang kaniyang kabanalan ay hindi kadalisayan kundi pagtitiwala: naniwala siya sa Diyos na nangako ng imposible. Kaya kapag sinabi ni Jesus, "Kung kayo ay mga anak ni Abraham, gagawin ninyo ang mga gawain ni Abraham," ang tinutukoy niya ay ang gawa ng pakikinig at pagsunod sa salita ng Diyos, kahit salungat ito sa lahat ng nakasanayan. Dito nabubuksan ang daan kay Cristo. Ang tunay na pamilya ng Diyos ay hindi binubuo ng mga may tamang pedigree kundi ng mga tumatanggap sa Isinugo. At ang trahedya ng talata 40 ay ito: ang mismong salitang pinaniwalaan ni Abraham ay tumayo na ngayon sa harap nila sa laman, at gusto nila itong patayin.

Ang Salamin

Mayroon tayong sariling "Ang aming ama ay si Abraham." Ang lola mong nagdasal para sa iyo gabi-gabi. Ang dami ng taon mong nasa simbahan. Ang katotohanang ikaw ang nagtuturo sa grupo, hindi ang itinuturuan. Ang bautismo mo noong bata ka, ang pamilyang kilala sa parokya, ang katandaan ng pananampalataya sa inyong angkan. Lahat ng iyan ay mabuti, at lahat ng iyan ay hindi mo pagkakahawig sa Diyos. Masakit ang tanong ni Jesus dahil hindi niya tinatanong kung ano ang pinaniniwalaan mo kundi kung ano ang hitsura mo kapag ikaw ay pagod, nabibigatan sa pera, kinakausap ang asawa mo pagkatapos ng mahabang araw, o kapag may nagsabi sa iyo ng totoo na ayaw mong marinig. Doon lumalabas kung kaninong anak ka. At pansinin ang talata 37: "ang aking mga salita ay walang lugar sa inyo." Puwedeng puno ng relihiyon ang bahay at wala pa ring silid para sa kaniya.

Ngayong araw: isulat sa isang papel ang isang pangungusap ni Jesus na matagal mo nang iniiwasang sundin, iyong alam mong tumutukoy sa iyo, at ilagay iyon sa tabi ng iyong kama bago matulog. Huwag kang magdagdag ng paliwanag. Hayaan mong magkaroon ng lugar.

Ang Tanong

Kung ang pagiging anak ay nakikilala sa mga gawa, hindi ba't naibalik tayo sa ilalim ng pasanin ng pagpapatunay sa sarili? Narito ang hindi maiiwasang hirap: hindi sinasabi ni Jesus na ang mga gawa ang bumibili ng pagiging anak. Sinasabi niya na ang mga gawa ang naglalantad kung anong ama ang talagang gumagawa sa iyo. Pero hindi ito ginagawang mas kumportable ang teksto. Sapagkat kung ang buhay mo ay walang bakas ng pagkakahawig, ano ngayon? Hindi ito sinagot ni Jesus dito nang may lambing. Hinarap niya sila nang buo at tapat, at ang ilan ay dumampot ng bato. Ang nananatiling misteryo ay ito: kung paanong ang parehong salita ay nagpapalambot sa isa at nagpapatigas sa iba. Hindi natin kontrolado iyon. Ang kaya nating gawin ay huwag umiwas sa salamin.

Ang Ugnayan sa Ibang Teksto

Dalawang tinig ang umaalingawngaw dito. Una, si Juan Bautista na nagbabala sa mga dumating sa Jordan na huwag umasa sa linyang "si Abraham ang aming ama," dahil kayang magpalitaw ng Diyos ng mga anak ni Abraham mula sa mga bato. Nauna pa kay Jesus ang babala, at hindi ito pinakinggan. Pangalawa, si Santiago na nagsabing nabuhay ang pananampalataya ni Abraham sa kaniyang mga gawa, na nagkaisa ang pagtitiwala at pagsunod sa iisang buhay. Magkasalungat sila sa unang tingin kay Pablo, na iginiit na si Abraham ay itinuring na matuwid dahil sa paniniwala. Pero magkaagapay ang mga ito kung uunawain: ang pananampalataya ang ugat, ang gawa ang prutas, at ang Diyos ang nagtatanim. Ang mga kaharap ni Jesus ay may apelyido ng puno ngunit walang bunga.

Ang Pangunahing Tauhan

Tingnan si Jesus dito. Kausap niya ang mga taong ilang talata na lang ang layo bago sila dumampot ng bato, at alam niya iyon. Gayunman hindi siya tumatahimik at hindi rin siya nagpapaligoy. Hindi niya inalis sa kanila ang kanilang kasaysayan: "Alam ko na kayo ay kaapu-apuhan ni Abraham." Iginagalang niya ang totoo sa kanila. Pero tumangging palampasin ang kasinungalingan, kahit alam niyang ito ang magiging dahilan ng kaniyang kamatayan. May isang uri ng pag-ibig na handang masuklam para sa kapakanan ng katotohanan, at iyon ang nakikita natin dito. Hindi ito galit ng taong nasaktan sa pagmamataas ng iba; ito ay ang pagtitiyaga ng isang tinig na patuloy na kumakausap sa mga tainga na sarado na. Hanggang sa dulo, nangungusap pa rin siya. Ganoon ang Ama na ipinapakita niya.

Pagninilay

Kung titingnan ng isang taong hindi ka kilala ang iyong isang linggong kalendaryo, pera, at pag-uusap, kaninong anak ang sasabihin niyang ikaw?

Aling salita ni Jesus ang pinakamatagal mo nang iniiwasang bigyan ng lugar, at ano ang kinakatakutan mong mangyari kapag binigyan mo ito ng lugar?