Mga Hukom 8:22

Ang Teksto

Katatapos lang ng pagpatay kina Zeba at Zalmunna. Nakabitin pa sa kamay ni Gideon ang mga gasuklay na palamuti na hinugot niya sa leeg ng mga kamelyo ng mga hari, at habang nakatayo siya roon sa gitna ng usok at alikabok ng tagumpay, lumapit sa kaniya ang mga kalalakihan ng Israel na may isang alok na hindi niya hiniling. "Pamunuan mo kami," sabi nila, "ikaw, at iyong mga anak na lalaki at iyong lalaking apo." At ibinigay nila ang dahilan, malinaw at tiyak at nakamamatay: "dahil iniligtas mo kami mula sa kapangyarihan ng Midian." Isang talata lang ito, pero sa loob nito nabubuo ang buong trahedya ng Israel sa panahon ng mga hukom.

Ang Ubod

Pansinin ang panghalip. Hindi nila sinabing iniligtas tayo ng Panginoon sa pamamagitan mo; sinabi nilang "iniligtas mo kami." Tatlong beses sa simula ng kabanatang ito ay sinabi mismo ni Gideon kung sino ang nagbigay ng tagumpay: "Ibinigay ng Diyos sa inyo ang tagumpay laban sa mga prinsipe ng Midian." Pero ang bayan ay may maikling memorya at malinaw na mata: ang nakita nila ay ang lalaking may espada, hindi ang Diyos na nagpaliit ng hukbo sa tatlong daan para sadyang walang maipagmalaki ang tao. At ang hinihingi nila ay hindi lamang pamumuno kundi dinastiya, isang dugo na mamumuno sa kanila magpakailanman. Ganoon kabilis nagiging institusyon ang utang na loob, at ganoon kabilis nagiging idolo ang instrumento ng Diyos.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang alok na ito ay hindi natatangi; ito ang paulit-ulit na tukso ng Israel. Dumating ito muli sa panahon ni Samuel, nang humingi ang bayan ng hari "tulad ng ibang mga bansa," at sinabi ng Panginoon kay Samuel na hindi si Samuel ang kanilang itinatakwil kundi siya mismo. Tama ang sagot ni Gideon sa talata 23: "Si Yahweh ang mamumuno sa inyo." Ang problema ay hindi niya ito pinaniwalaan ng husto para mabuhay ayon dito, dahil sa susunod na hininga ay humingi siya ng ginto at gumawa ng efod. Narito ang bitag: kailangan ng Israel ng tagapagligtas, pero bawat tagapagligtas na ibinibigay sa kanila ay nabibigo o nagiging bagong panginoon. Kaya nang dumating ang Isa na maaaring tanggapin ang koronang iniaalok sa kaniya, tumalikod siya sa bundok at tinanggap sa halip ang korona ng tinik. Siya lamang ang makakapamuno nang hindi nasisira ng pamumuno.

Ang Salamin

May bersyon nito sa bawat buhay. Ang pastor na nagligtas sa iyo sa pinakamadilim mong taon at ngayon ay hindi mo na mapakinggan nang kritikal. Ang magulang na nagbayad ng iyong pag-aaral at ngayon ay may hawak na tali sa bawat desisyon mo. Ang amo na nagbigay sa iyo ng trabaho noong wala kang kahit ano, at kaya kahit mali ang ipinapagawa niya ay hindi ka makaimik. Ganito nagsisimula ang pagsamba sa tao: hindi sa paghanga, kundi sa utang na loob na hindi nalilinaw. At may kabilang panig: baka ikaw ang Gideon, ang laging tinatawagan, at tahimik mong tinatangkilik ang pagiging kailangan. Kunin mo ngayon ang pangalan ng isang taong tunay na tumulong sa iyo, at sabihin nang malakas sa isang panalangin: "Panginoon, salamat sa kaniya, pero ikaw ang nagligtas sa akin, hindi siya." Isang pangungusap lang, pero inilalagay niyon ang lahat sa tamang pwesto.

Ang Tanong

Bakit hindi tinanggihan ni Gideon ang ginto kung kaya niyang tanggihan ang trono? Ito ang hindi sinasagot ng teksto. Marahil akala niya ay ligtas ang ginto dahil hindi ito korona; religious object naman ang efod, hindi setro. Pero ang kapangyarihan ay may paraan ng pagpasok sa likod-pinto. Tinanggihan niya ang titulong hari at kinuha ang mga simbolo nito: ang ginto, ang maraming asawa, ang pitumpung anak, at isang anak na pinangalanang Abimelec, na ang ibig sabihin ay "ang aking ama ay hari." Ang nakakatakot ay hindi ang halatang pagtanggi sa Diyos kundi ang tamang teolohiya na may maling buhay. Maaari mong sabihin ang pinakatumpak na pangungusap tungkol sa pamumuno ng Diyos at pagkatapos ay ayusin ang iyong buhay na parang ikaw ang hari. Hindi iniaalis ng teksto ang hapdi nito.

Ang Detalye

"Iyong mga anak na lalaki at iyong lalaking apo." Tatlong salinlahi. Hindi nila hinihingi ang isang pinuno para sa krisis; hinihingi nila ang katiyakan para sa hinaharap. Ito ang kanilang tunay na pagkapagod: ang siklo ng mga hukom, ang paulit-ulit na pagbagsak at pagligtas, ang kawalan ng makakapitan kapag namatay ang isang malakas na lalaki. Gusto nila ng sistema na mas matibay kaysa sa pananampalataya. Nauunawaan ko sila. Mahirap mabuhay nang umaasa sa Diyos na nagpapadala ng tagapagligtas kung kailan niya gusto at paano niya gusto, imbes na may nakasulat na linya ng paghalili. Pero ang hinihingi nila ay katiyakan na hindi na nangangailangan ng pagtitiwala, at iyon mismo ang hindi ibibigay ng Diyos.

Ang mga Unang Nakarinig

Binasa ito ng mga Israelitang nabubuhay na sa panahon ng mga hari, at alam nila kung saan patungo ang kuwento. Alam nila si Abimelec, ang anak na pumatay ng animnapu't siyam niyang kapatid para maging hari sa Shekem. Alam nila ang mga haring sumunod, ang mga paghahati, ang pagkatapon. Kaya para sa kanila, ang talata 22 ay hindi isang masayang sandali ng pagkilala kundi ang unang putok ng isang mahabang digmaan. Narinig nila rito ang sarili nilang kasaysayan: isang bayang paulit-ulit na nagpapalit ng tunay na Hari sa isang hari na kaya nilang makita. At narinig din nila ang tanong na nakatutok sa kanila: sino ngayon ang nagligtas sa amin, at kanino kami yumuyuko?

Kaninong pangalan ang unang sumasagi sa isip mo kapag binabalikan mo ang pinakamalaking pagliligtas sa buhay mo, at saan naroon ang Diyos sa kuwentong iyon?

Sa aling bahagi ng buhay mo tama ang sinasabi mong teolohiya pero hari ka pa rin sa pagkilos?