Marcos 12:35
Ang Teksto
Matapos ang buong maghapon ng pagsusulit sa kaniya, si Jesus na mismo ang nagtanong. Sunod-sunod siyang hinarap ng mga pinuno sa templo: ang usapin ng buwis kay Cesar, ang palaisipan tungkol sa muling pagkabuhay, ang tanong kung alin ang pinakamahalagang kautusan. Nang huminto na ang lahat, nang "walang sinumang nangahas magtanong kay Jesus ng anumang mga katanungan," saka siya nagsalita habang nagtuturo sa templo: "Paano ito nasasabi ng mga eskriba na ang Cristo ay anak ni David?" Hindi ito pagtanggi sa lahi ni David. Isa itong pagtutok sa isang kakulangan sa turo ng mga dalubhasa mismo ng Kasulatan, at ang pagtutok na iyon ay tungkol sa sarili niyang pagkatao.
Ang Kaibuturan
Ang tanong ay hindi tungkol sa talaan ng angkan kundi tungkol sa pinagmulan ng kaligtasan. Inaasahan ng Israel na ang Mesiyas ay isang mas mahusay na anak ni David, isang hari mula sa loob ng kasaysayan na magpapanumbalik ng trono at magpapalayas sa mga Romano. Totoo iyon, ngunit kulang. Kung ang Cristo ay anak lamang ni David, ang pag-asa natin ay isang pinabuting bersyon ng dati, isang tao na gagawa ng mas mabuti kaysa sa ginawa ng mga nauna. Itinuturo ni Jesus na mas malalim ang kailangan. Hindi mula sa ibaba paakyat ang tubos, kundi mula sa Diyos pababa. Ang Hari na darating ay hindi lamang tagapagmana ni David; siya ang Panginoon ni David. Ang kaligtasan ay hindi pagsasaayos ng ating lahi kundi ang pagdating ng Diyos mismo sa gitna natin.
Ang Sinulid na Nag-uugnay
Hindi basta palaisipan ang itinatanong ni Jesus; binubuksan niya ang mahabang linya ng pangako. Sa buong Lumang Tipan, ang trono ni David ang pinakamalinaw na larawan ng paghahari ng Diyos sa gitna ng kaniyang bayan, ngunit paulit-ulit itong nabigo: mga haring sumamba sa diyus-diyosan, hinating kaharian, pagkakatapon. Ang pag-asa sa isang mas mabuting anak ni David ay nananatiling pag-asa sa isang tao, at bawat tao ay namamatay. Kaya binanggit ni Jesus ang awit ni David mismo, kung saan ang hinihintay na Hari ay pinauupo sa kanang kamay ng Diyos. Ganito rin ang talinghaga ilang talata lamang ang nakalipas: matapos ang mga lingkod, pinadala ang "pinakamamahal niyang anak." Hindi tagasunod ng mga propeta ang Cristo kundi Anak ng may-ari ng ubasan.
Ang Salamin
May bersyon ng pananampalataya na kumportable sa isang Jesus na anak ni David at wala nang iba: isang mahusay na guro, isang huwaran, isang tagapayo na konsultahin kapag mahirap ang desisyon. Kinakaya natin iyon. Hindi nito ginagalaw ang kalendaryo natin, ang bangko, ang paraan ng pagpapalaki natin sa anak, ang pakikitungo natin sa taong ayaw nating patawarin. Ang tagapayo ay puwedeng hindi pakinggan. Ang Panginoon ay hindi. At doon sumisikip: kung si Jesus ang Panginoon kahit ni David, ang pinakadakilang hari ng Israel, wala tayong kategorya kung saan natin siya puwedeng ilagay nang hindi tayo yumuyuko. Pumili ngayon ng isang bahagi ng buhay mo kung saan siya tagapayo lamang, pangalanan ito nang tiyak, at sabihin nang malakas: "Panginoon ko ikaw dito."
Ang Detalye
Sa Hebreo ng awit na sinipi ni Jesus, dalawang magkaibang salita ang isinalin nating "Panginoon." Ang una ay YHWH, ang pangalan ng Diyos ng tipan. Ang ikalawa ay adoni, "aking panginoon," isang titulo ng paggalang sa isang nakatataas. Kaya ang linyang "Sinabi ng Panginoon sa aking Panginoon" ay hindi pag-uulit kundi pag-uusap: nakikinig si David sa isang pagtatagpo sa langit at narinig niya ang Diyos na nagsasalita sa isang Isa pa na mas mataas kay David mismo. Sa kulturang kung saan ang ama ay laging higit sa anak, hindi matatawag ng isang ninuno na "panginoon" ang kaniyang sariling inapo. Maliban kung ang inapong iyon ay nauna na sa kaniya.
Ang Tanong
Bakit hindi na lamang sinagot ni Jesus ang sarili niyang tanong? Iniwan niyang bukas ito, at pagkatapos ay dumiretso sa babala laban sa mga eskriba. Mahirap itong lunukin para sa taong gusto ng linaw. Mas mahirap pa ang pangako sa sipi: "hanggang magawa kong tapakan ng paa mo ang iyong mga kaaway." Makalipas ang ilang araw, siya ang tatapakan, hahatulan, ipapako. At hanggang ngayon, mga dalawang libong taon pagkaraan, hindi pa tapos ang paglupig na iyon; nananatiling masakit ang mundo. Walang ibinibigay ang teksto na madaling panahon o takdang petsa. Ang tanging sinasabi nito ay kung sino ang nakaupo sa kanang kamay. Minsan iyon lamang ang hawak natin, at kailangang sapat na iyon.
Konteksto
Huling linggo ito ng buhay ni Jesus, sa loob ng templo sa Jerusalem, puno ang lungsod ng mga peregrino para sa Paskuwa. Ang templo ang tahanan ng kapangyarihan ng mga punong pari at eskriba, hindi ng isang guro mula sa Galilea. Sa kulturang iyon, ang pagtatanong sa publiko ay paligsahan ng karangalan: ang hindi makasagot ay napapahiya sa harap ng lahat. Isa-isa silang lumapit, at isa-isa silang natahimik. Ngayon si Jesus naman ang nagtanong, sa sarili nilang larangan, tungkol sa sarili nilang espesyalidad. At "masayang nakinig sa kaniya ang napakaraming tao," na siyang nagpapaliwanag kung bakit kailangan nilang dakpin siya sa gabi, palayo sa mga tao.
Pagninilay
Sa aling bahagi ng buhay mo mas komportable kang tratuhin si Jesus bilang huwaran kaysa bilang Panginoon, at ano ang nagpapakomportable doon?
Kung ang Hari ay nakaupo na sa kanang kamay ng Diyos, paano nito binabago ang tingin mo sa mga bagay na parang hindi mo kayang pagwagian ngayon?
Mga madalas itanong tungkol sa Mark 12:35
Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.
Ano ang ibig sabihin ng Marcos 12:35?
Tungkol saan ang Marcos 12:35?
Ano ang makasaysayang konteksto ng Marcos 12:35?
Ano ang itinuturo sa atin ng Marcos 12:35 tungkol sa katangian ng Diyos?
Paano nananatiling makabuluhan ang Marcos 12:35 sa kasalukuyan?
Ang ibinabahagi ng komunidad sa Mark 12
Mga kabatiran, panalangin at pasasalamat mula sa mga mambabasa at sa pangkat ng patnugutan tungkol sa siping ito.
Salamat po sa batas na ibinigay Ninyo kay Moises, kung saan hindi pinababayaan ang balo ng namatay na kapatid. Nakikita namin dito ang pag-iingat Ninyo sa mga naiiwan, na may mag-aaruga sa kanila at hindi mabubura ang kanilang pangalan sa pamilya. Salamat sa ganitong pag-aalaga.
Panginoon, ikaw ang nakaupo sa dakong pinakamataas, at walang kaaway na hindi sasailalim sa iyong kapangyarihan. Kapag natatakot ako sa mga bagay na mas malakas sa akin, ituro mo sa puso ko kung sino talaga ang may hawak ng lahat.
Salamat po, Panginoon, sa mga kasulatang ibinigay Ninyo sa amin at sa kapangyarihan Ninyong higit sa aming maliit na pag-iisip. Salamat na itinutuwid Ninyo kami kapag nagkakamali, at hindi Ninyo kami iniiwan sa aming kamangmangan kundi tinuturuan ng katotohanan.
Napansin mo ba? Habang ang iba ay lumalapit kay Jesus para bitagin siya, ang eskribang ito ay lumapit dahil nakinig siya. Narinig niya kung gaano kahusay sumagot si Jesus, kaya nagtanong siya: "Alin ang pinakamahalagang utos sa lahat?" May mga tanong na isinisilang ng pakikinig, hindi ng paghamon. Ikaw, ano ang dahilan ng iyong pagtatanong sa kanya ngayon?
Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas
Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.
Buksan sa study tool