Paliwanag sa Bibliya

Marcos 15:40

Biblia
Ang talatang ito ay inialay ni Chosen Generation Ministries Intl

Ang Teksto

Pagkatapos ng dilim, ng sigaw, ng punit na kurtina at ng pagtatapat ng senturion, biglang lumilingon ang tagpo paalis sa krus at papunta sa gilid ng burol. May mga babaing nakatayo roon, "nakatingin sa malayo," at binanggit sila ni Marcos sa pangalan: si Maria Magdalena, si Maria na ina ni Santiago na nakababata at ni Jose, at si Salome. Hindi sila nagsasalita. Wala silang ginagawa kundi tumingin. At sa isang kuwentong punô ng mga taong nagsasalita nang malakas, ng mga punong pari na nagbibintang, ng mga taong sumisigaw ng "Ipako siya sa krus," ang tahimik na pagtingin ng tatlong babaing ito ang huling bagay na gustong itala ng ebanghelista bago ilibing ang katawan.

Ang Puso

Bakit kailangang isulat ang kanilang mga pangalan? Si Marcos ay matipid sa salita; hindi siya nagdaragdag ng detalye para lang mapuno ang pahina. Ang pagbanggit sa pangalan ay pag-aangkin ng saksi: may nakakita, may nakaalam, hindi ito nangyari sa dilim ng alaala kundi sa liwanag ng totoong araw at totoong tao. Ngunit may mas malalim pa. Ang mga apostol, na pinangalanan at tinawag at ipinadala, ay wala roon. Ang mga nanatili ay hindi ang mga inaasahan. Dito tahimik na sinasabi ng teksto ang isang bagay tungkol sa kaharian: hindi ito itinatayo ng mga malalakas ang boses kundi madalas ng mga nananatili kapag wala nang magagawa. Ang pananampalataya kung minsan ay hindi pagkilos. Minsan ito ay pagtayo lamang, sa malayo, at pagtangging umalis.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Sa buong Lumang Tipan, ang Diyos ay paulit-ulit na kumikilos sa pamamagitan ng mga saksi na walang kapangyarihan: ang alipin na si Hagar na nakakita sa Diyos sa ilang, ang mga babaing hilot sa Ehipto, si Ruth na dayuhan. Ngayon, sa pinakasentro ng kasaysayan ng pagliligtas, sa sandaling namamatay ang Anak, ang nakatayong saksi ay tatlong babae na ang patotoo noon ay walang bigat sa hukuman. Hindi ito aksidente ng kasaysayan. Ito ang paraan ng Diyos. At tingnan ninyo ang pagkakasunod: nakita nila ang kamatayan (talata 40), nakita nila kung saan inilibing (talata 47), at sila rin ang pupunta sa libingan sa unang araw ng sanlinggo. Ang hibla ng muling pagkabuhay ay hawak ng mga kamay na walang karapatang humawak ng anuman.

Ang Salamin

May mga sandali sa buhay na ang tanging magagawa mo ay tumayo sa malayo at tumingin. Ang magulang na nakatayo sa labas ng silid ng ospital. Ang asawang nakamasid sa dahan-dahang paglubog ng taong minahal niya sa karamdaman o sa sariling kadiliman. Ang kaibigang nagdarasal para sa anak na ayaw nang kausapin siya. Tinutukso tayong isipin na ito ay kabiguan, na kung may tunay tayong pananampalataya ay may magagawa tayo. Ngunit ang teksto ay hindi nanghuhusga sa kanilang paninindigan sa malayo; itinatala ito bilang katapatan. Tanungin mo ang sarili mo: sino ang iniwan mo dahil wala ka nang maibibigay sa kanila? Ngayong araw, isulat mo ang pangalan ng taong iyon sa isang piraso ng papel, ilagay sa bulsa mo, at bigkasin nang malakas ang pangalan niya sa harap ng Diyos bago ka matulog.

Ang Ugnayan ng mga Teksto

Ilang talata lang ang nakalipas, sumigaw si Jesus: "Diyos ko, Diyos ko, bakit mo ako pinabayaan?" Ang buong tagpo ay tungkol sa pag-iwan. Iniwan siya ng mga alagad, hinatulan siya ng kaniyang bayan, at sa huli ay tila iniwan din ng Ama. Ngunit sa gilid ng larawan, may nananatili. Hindi nila nailigtas siya; hindi rin nila naintindihan. Nanatili lang sila. At nakakagulat na ang parehong teksto na nagtatala ng pinakamatinding pag-iwan ay nagtatala rin ng pinakatahimik na pananatili. Pansinin din ang talata 41: "pinaglingkuran siya." Ang salitang ginamit dito ay ang parehong salita para sa paglilingkod na sinabi ni Jesus na tanda ng kadakilaan sa kaharian. Sila ang mga unang nakaunawa nito, hindi sa pamamagitan ng pagtuturo kundi sa pamamagitan ng pananatili.

Ang Pangunahing Tauhan

Si Maria Magdalena ang pinakakilala, at siya ang unang pinangalanan sa bawat listahan. Ang alam natin tungkol sa kaniya ay kakaunti at sapat: isang babaing pinalaya mula sa pitong demonyo, na mula noon ay hindi na umalis. Ano ang nasa loob niya habang nakatayo siya roon? Hindi sinasabi ni Marcos. Walang luha ang naitala, walang panalangin, walang pananalita. Ang katahimikan niya sa teksto ay parang tahimik na kuwarto na pinapasukan natin nang may paggalang. Marahil ay naisip niya na natapos na ang lahat. Marahil ay wala siyang naisip. Ang pananampalataya niya sa sandaling iyon ay hindi katiyakan kundi pagtanggi na lumayo. Hindi siya umaasa; naroon lang siya. At sapat iyon sa Diyos.

Ang Mga Unang Nakarinig

Ang mga unang bumasa ng Marcos ay malamang mga Kristiyanong Romano na humaharap sa pag-uusig, mga taong nakakakilala ng mga pamilyang naglaho sa gabi. Alam nila kung ano ang pakiramdam ng walang kalaban-laban. At narinig nila ang pangalan ni Rufo sa talata 21, isang pangalan na tila kilala ng kanilang kongregasyon. Buhay pa ang mga saksi. Hindi ito alamat. Ngunit may isa pang narinig sila na hindi natin agad naririnig: sa kanilang mundo, ang patotoo ng babae ay hindi tinatanggap sa hukuman. Kung mag-iimbento ka ng kuwento, hindi mo ipagkakatiwala ang pinakamahalagang bahagi sa mga hindi pinaniniwalaan. Ang kahinaan ng mga saksing ito ang mismong lakas ng patotoo.

Pagninilay

Kanino ka nakatayo sa malayo ngayon, hindi dahil ayaw mong lumapit kundi dahil wala kang magagawa? At paano kung iyon mismo ang hinihingi sa iyo ng Diyos sa panahong ito?

Kung ang pananampalataya ay hindi palaging pagkilos kundi minsan ay pananatili lamang, ano ang kailangan mong tigilan sa paghingi sa sarili mo?

Ibahagi ang paliwanag na ito

Tumulong sa pagpapalaganap ng ebanghelyo. Ipadala ang paliwanag na ito sa isang taong maaaring mapalakas ng loob nito.

WhatsApp Email Facebook X / Twitter

Mga madalas itanong tungkol sa Mark 15:40

Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.

Ano ang ibig sabihin ng Marcos 15:40?
Pagkatapos ng dilim, ng sigaw, ng punit na kurtina at ng pagtatapat ng senturion, biglang lumilingon ang tagpo paalis sa krus at papunta sa gilid ng burol. May mga babaing nakatayo roon, "nakatingin sa malayo," at binanggit sila ni Marcos sa pangalan: si Maria Magdalena, si Maria na ina ni Santiago na nakababata at ni Jose, at si Salome.
Tungkol saan ang Marcos 15:40?
Sa buong Lumang Tipan, ang Diyos ay paulit-ulit na kumikilos sa pamamagitan ng mga saksi na walang kapangyarihan: ang alipin na si Hagar na nakakita sa Diyos sa ilang, ang mga babaing hilot sa Ehipto, si Ruth na dayuhan. Ngayon, sa pinakasentro ng kasaysayan ng pagliligtas, sa sandaling namamatay ang Anak, ang nakatayong saksi ay tatlong babae na ang patotoo noon ay walang bigat sa hukuman.
Ano ang makasaysayang konteksto ng Marcos 15:40?
Ilang talata lang ang nakalipas, sumigaw si Jesus: "Diyos ko, Diyos ko, bakit mo ako pinabayaan?" Ang buong tagpo ay tungkol sa pag-iwan. Iniwan siya ng mga alagad, hinatulan siya ng kaniyang bayan, at sa huli ay tila iniwan din ng Ama. Ngunit sa gilid ng larawan, may nananatili.
Ano ang itinuturo sa atin ng Marcos 15:40 tungkol sa katangian ng Diyos?
Ang mga unang bumasa ng Marcos ay malamang mga Kristiyanong Romano na humaharap sa pag-uusig, mga taong nakakakilala ng mga pamilyang naglaho sa gabi. Alam nila kung ano ang pakiramdam ng walang kalaban-laban. At narinig nila ang pangalan ni Rufo sa talata 21, isang pangalan na tila kilala ng kanilang kongregasyon.
Paano nananatiling makabuluhan ang Marcos 15:40 sa kasalukuyan?
Kung ang pananampalataya ay hindi palaging pagkilos kundi minsan ay pananatili lamang, ano ang kailangan mong tigilan sa paghingi sa sarili mo?

More questions about Marcos →

Naging posible sa tulong ng aming mga kapartner

Ang ibinabahagi ng komunidad sa Mark 15

Mga kabatiran, panalangin at pasasalamat mula sa mga mambabasa at sa pangkat ng patnugutan tungkol sa siping ito.

Panalangin Editoryal noong talata 43

Ama, bigyan mo ako ng tapang na gaya ni Jose, handang lumapit kahit may panganib, kahit mag-isa. Turuan mo akong maghintay sa iyong kaharian nang may pag asa, at huwag matakot ipakita ang pagmamahal ko sa iyo kahit mahirap.

Kabatiran Editoryal noong talata 39

Ang senturyon pa ang nakakilala sa kanya. Siya mismo ang kasama sa pagpako, pero nang makita niya kung paano namatay si Jesus, sinabi niya, "Tunay na ang taong ito ay Anak ng Diyos." Hindi himala ang nagbukas ng mata niya. Pagkamatay. Baka ikaw rin, doon mo makikilala ang Diyos sa lugar na akala mo'y wala siya.

Kabatiran Editoryal noong talata 36

May isang tumakbo, naglagay ng maasim na alak sa isang espongha," at habang iniaabot niya ito ay sinabi niya, "Tingnan natin kung darating si Elias upang ibaba siya." May kaunting awa sa kilos niya, pero panoorin pa rin ang hinahanap ng puso niya. Nangyayari rin ito sa atin: malapit sa krus, ngunit nanonood lang. Ano ba talaga ang hinahanap mo kay Jesus?

Kabatiran Editoryal noong talata 13

Sumigaw silang muli, 'Ipako siya sa krus!'" Hindi ito isang tao lang, kundi isang pulutong na sumasabay sa sigaw ng iba. Nakakatakot isipin kung gaano kadaling madala ng maraming boses, kahit hindi mo naman talaga alam kung bakit ka sumisigaw. Sino ang nagdidikta ng sigaw mo ngayon?

Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas

Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.

Buksan sa study tool