Si Hathach, ang Opisyal na Nagdala ng Salita sa Pagitan nina Esther at Mordecai

Isang pangalan sa panahon ng pagkatapon

Si Hathach (הֲתָךְ) ay isang lalaking nabuhay sa panahon ng pagkatapon at pagbabalik. Ang panahong iniuugnay sa kanya ay mga 606 BC hanggang 536 BC, batay sa panahong batay sa kronolohiya ni Ussher (1650). Apat na talata lamang ang bumabanggit sa kanya, lahat sa iisang aklat at iisang kabanata: Esther 4. Doon siya unang lumitaw (Esther 4:5), at doon din siya nawawala sa salaysay. Isa siyang tauhang madaling malampasan ng mata ng mambabasa, pero ang ginagawa niya sa loob ng apat na talatang iyon ay nakakabit sa isa sa pinakamabibigat na sandali ng aklat.

Ang pagkakatawag sa kanya

Ipinakilala siya sa gitna ng isang kagipitan na hindi pa alam ni Esther ang buong laman. Ganito ang ulat ng Esther 4:5-6: "Pagkatapos pinatawag ni Esther si Hathach, isa sa mga opisyal ng hari na naatasan para paglingkuran siya. Inutusan niya ito na pumunta kay Mordecai para alamin kung ano ang nangyari at ano ang ibig sabihin nito. Kaya nagpunta si Hathach kay Mordecai sa plasa ng siyudad sa harap ng tarangkahan ng hari."

Tatlong bagay ang ibinibigay ng talatang ito tungkol sa kanya. Una, siya ay isa sa mga opisyal ng hari. Ikalawa, siya ay naatasan para paglingkuran si Esther. Ikatlo, siya ay sumunod: walang itinalang pagtatanong pabalik, walang itinalang pagtutol, basta nagpunta siya sa plasa ng siyudad sa harap ng tarangkahan ng hari. Si Esther ang nagpadala, si Mordecai ang pupuntahan, at si Hathach ang naglalakad.

Ang pagbabalik ng sagot

Ang ikalawang pagbanggit sa kanya ay ang kabaligtaran ng una. Sa Esther 4:9-10 ay ganito ang nakasulat: "Kaya pumunta si Hathach kay Esther at sinabi sa kanya kung ano ang sinabi ni Mordecai. Pagkatapos kinausap ni Esther si Hathach at sinabi sa kanyang bumalik kay Mordecai."

Mula kay Esther patungo kay Mordecai, at mula kay Mordecai pabalik kay Esther. Iyon ang buong tungkulin niya sa teksto. Dinadala niya ang tanong, dinadala niya ang sagot, at muli siyang pinababalik (Esther 4:10). Walang naitatalang pananalita siya sa sarili niyang pangalan. Ang tanging tinig na naririnig natin sa mga talatang ito ay ang kay Esther na nag-uutos at ang laman ng mensaheng mula kay Mordecai na kanyang ipinapasa.

Kung anong uri ng pagbanggit ito

Dapat sabihin nang tapat kung anong klase ng teksto ang mayroon tayo. Walang buong tagpo na isinalaysay tungkol sa taong ito. Bawat pagbanggit sa kanya ay isang maikling tala sa loob ng mas malaking kuwento, hindi isang eksenang siya ang sentro. Hindi siya binibigyan ng paglalarawan sa anyo o sa kalooban. Walang inilalahad tungkol sa kanyang pananampalataya, sa kanyang panalangin, o sa kanyang sariling tugon sa balitang dala-dala niya. Nasa teksto siya bilang opisyal na naatasan, at ganoon lamang (Esther 4:5-6).

Mahalaga ito para sa mambabasang sanay sa mga aklat na ito. May tukso na punuin ng haka-haka ang ganitong mga pigura: gawing bayani, gawing lihim na kakampi, gawing taksil. Hindi ginagawa iyon ng teksto, at hindi rin natin dapat gawin. Ang Esther 4:5-6 at Esther 4:9-10 ang buong sukat ng kanyang kasaysayan.

Walang itinalang kabiguan, walang itinalang papuri

Sa ibang tauhan, ang mga pagkukulang ang pinakamalinaw na bahagi ng kuwento. Kay Hathach ay wala. Walang itinatalang kabiguan, walang itinatalang kasalanan, walang paghatol na ibinibigay sa kanya ng teksto. Ngunit hindi rin siya pinupuri. Walang pagpapalang binibigkas sa kanya, walang gantimpalang isinasaad, walang pangalan niyang muling lumilitaw pagkatapos ng Esther 4:10. Ang katahimikan sa dalawang panig na ito ay dapat tanggapin kung ano ito, at hindi punan.

Ang hindi natin alam

Mas marami ang hindi natin alam kaysa sa alam natin. Hindi pinapangalanan ang kanyang mga magulang. Walang anak na binabanggit. Walang tribo o lahi na ibinibigay sa kanya; hindi sinasabi ng teksto kung saan siya nagmula o kaninong bayan siya kabilang. Hindi rin sinasabi kung ano ang nangyari sa kanya pagkatapos ng huling pagbanggit sa Esther 4:9-10. Kung may mga tanong tayo tungkol sa kanyang kinabukasan, tahimik ang teksto, at mas mabuting manatiling tahimik kasama nito kaysa magtayo ng kuwentong hindi ibinigay.

Ang halaga ng apat na talata

Ang itinatala tungkol kay Hathach ay ang katapatan ng isang inatasan. Pinatawag siya at pumunta siya (Esther 4:5-6). Bumalik siya at ipinaabot ang narinig (Esther 4:9). Pinabalik siyang muli, at wala nang sinasabi pa ang teksto (Esther 4:10). Walang talumpati siyang maiiwan at walang nakatalang kabayanihan. Pero ang mga salitang nagpagalaw sa pinakamadilim na sandali ng kuwentong iyon ay dumaan sa kanyang mga paa, mula sa loob ng palasyo patungo sa plasa ng siyudad at pabalik.

Walang nakatalang pagbanggit sa pangalan niya sa labas ng apat na talatang ito. Kaya ang maiiwan natin ay ang maikling tala mismo: isang opisyal ng hari, naatasan para paglingkuran si Esther, at sumunod.