Si Esther, anak ni Abihail: ang reyna sa harap ng gintong setro
Sino si Esther at kailan siya nabuhay
Si Esther (אֶסְתֵּר) ay isang babaeng nabuhay sa panahon ng pagkatapon at pagbabalik. Iisa lamang ang ibinibigay na ugnayan sa kanyang angkan: siya ay "anak na babae ni Abihail, ang tiyo ni Mordecai, na siyang kumuha sa kanya bilang sariling anak" (Esther 2:15). Ayon kay Ussher, Annals of the World (1650), siya ay aktibo mula 521 BC hanggang 495 BC. Ang buong bakas ng kanyang pangalan ay nasa iisang aklat lamang: apatnapu't limang talata sa loob ng aklat ng Esther, na nagsisimula sa Esther 2:7. Wala siyang nabanggit na pangalan sa alinmang ibang aklat sa listahang nasa harap natin.
Mula sa pag-aampon patungo sa palasyo
Ang unang pagbanggit sa kanya ay nasa Esther 2:7-8, kung saan siya ipinakikilala bilang ang dalagang kinupkop bilang sariling anak. Sinusundan ito ng Esther 2:10-11, kung saan muli siyang binabanggit habang nasa kalagayan ng paghahanda sa palasyo.
Ang unang mahabang tagpo ay ang kanyang pagpasok sa harap ng hari: "hindi siya humingi ng anumang bagay subalit kung ano ang iminungkahi ni Hegai na namamahala sa mga babae. Ngayon naibigan si Esther ng sinumang makakita sa kanya" (Esther 2:15). Tiyak na naitala ang panahon: "Dinala si Esther kay Haring Asssuero sa maharlikang tirahan sa ika-sampung buwan, ang buwan ng Tebeth, sa ikapitong taon ng kanyang pamumuno" (Esther 2:16). At ang naging bunga: "Higit na minamahal ng hari si Esther sa lahat ng mga babae, nakuha nito ang pabor at kabaitan sa harapan niya, higit sa lahat ng ibang mga birhen, kaya ipinatong niya ang maharlikang korona sa ulo nito at ginawa siyang reyna sa halip na si Vasthi" (Esther 2:17). Nagbigay ang hari ng isang malaking handaan na tinawag na "Handaan ni Esther" (Esther 2:18). Nabanggit pa siya sa Esther 2:20 at Esther 2:22.
Ang batas na dumating sa kanya
Sa Esther 4:4-5 siya ay muling lumitaw, at sa Esther 4:8-10 ay ipinaabot sa kanya ang isang kopya ng kautusan: "Binigyan niya rin siya ng kopya ng batas na nilathala sa Susa para sa pagkawasak ng mga Judio. Ginawa niya ito upang maipakita ito ni Hathach kay Esther, at mabigyan niya siya ng pananagutan ng pagpunta sa hari para hingin ang kanyang pabor, at magmakaawa sa kanya ngalan ng kanyang lahi" (Esther 4:8). Ang una niyang tugon ay hindi paglapit sa hari kundi isang mensahe: "Pagkatapos kinausap ni Esther si Hathach at sinabi sa kanyang bumalik kay Mordecai" (Esther 4:10). Nagpatuloy ang palitan ng salita sa Esther 4:12-13, Esther 4:15 at Esther 4:17.
Ang patyo at ang gintong setro
"Makalipas ng tatlong araw, isinuot ni Esther ang kanyang damit pangreyna at nagtungo upang tumayo sa panloob na patyo ng palasyo ng hari, sa tapat ng bahay ng hari" (Esther 5:1). Nalampasan ang mapanganib na sandali: "Nang makita ng hari si Reyna Esther na nakatayo sa patyo, nakasumpong ito ng pabor sa kanyang paningin. Itinuro niya sa kanya ang kanyang gintong setro na nasa kanyang kamay" (Esther 5:2). Inalok siya ng hari ng hanggang kalahati ng kaharian (Esther 5:3), ngunit hindi niya agad sinabi ang tunay niyang hiling. Sa halip: "Kung mamarapatin ng hari, hayaang dumalo ang hari at si Haman sa handaang inihanda ko ngayon para sa kanya" (Esther 5:4). Nabanggit pa siya sa Esther 5:12 at Esther 6:14.
Ang ikalawang handaan
Sa ikalawang araw ay muling itinanong ng hari ang kanyang kahilingan (Esther 7:1-2), at doon siya nagsalita: "Kung nakasumpong ako ng kagandahang loob sa iyong mga mata, hari, at kung ito ay mamarapatin mo, hayaang ibigay sa akin ang aking buhay" (Esther 7:3). Nang itanong ng hari kung sino ang may pakana, tuwiran ang sagot: "Ang taong napopoot, ang kaaway na iyon, ay itong masamang si Haman!" (Esther 7:6). Naiwan si Haman upang magmakaawa para sa kanyang buhay mula kay Reyna Esther, at doon siya nabuwal sa upuang kinaroroonan ni Esther (Esther 7:7-8).
Pagkatapos ng paghatol kay Haman
"Sa araw na iyon ibinigay ni Haring Assuero kay Reyna Esther ang ari-arian ni Haman, na kaaway ng mga Judio" (Esther 8:1). Itinalaga ni Esther si Mordecai na maging tagapamahala ng lahat ng ari-arian na iyon (Esther 8:2). Pagkatapos ay lumapit siyang muli: "Iniyuko niya ang kanyang mukha sa lupa at umiyak habang nagmamakaawa sa kanya na tapusin na ang masamang balak ni Haman na Agageo, ang pakanang binuo niya laban sa mga Judio" (Esther 8:3). Muling itinuro sa kanya ang gintong setro, at bumangon siya at tumayo sa harap ng hari (Esther 8:4). Ang natitirang mga pagbanggit sa kanya ay nasa Esther 8:7, Esther 9:12-13, Esther 9:29 at Esther 9:31-32.
Ang naitala at ang hindi naitala laban sa kanya
Walang naitalang kasalanan o saway kay Esther sa mga talatang nasa harap natin. Ang naitala ay ang kanyang pagtugon muna sa pamamagitan ng sugo bago siya humarap nang personal (Esther 4:10), at ang pagpapaliban ng tunay niyang hiling hanggang sa ikalawang handaan (Esther 5:4; Esther 7:3). Ang hatol doon ay hindi ibinibigay ng teksto, kaya hindi rin natin ito dapat ibigay.
Ang hindi natin alam
Walang anak na pinangalanan para sa kanya. Walang lipi o bayan ang ibinibigay bilang pormal niyang pagkakakilanlan. Wala ring nakalistang pagbanggit sa kanya sa labas ng aklat ng Esther sa dokumentong ito, kaya walang guhit palabas ng aklat na iyon ang maaaring iguhit dito nang tapat. Sa loob ng iisang aklat nananatili ang kanyang pangalan, at doon lamang siya ipinakikilala sa atin.
