1 Wakorintho 16

Maandiko Yenyewe

Paulo anafunga barua yake ndefu kwa Wakorintho kwa mambo yanayoonekana ya kawaida kabisa: mpango wa kukusanya fedha kwa waumini wa Yerusalemu, kila mtu akitenga kitu siku ya kwanza ya wiki; ratiba yake ya safari kupitia Makedonia, na kukaa Efeso mpaka Pentekoste kwa sababu "mlango mpana umefunguliwa"; maelezo kuhusu Timotheo na Apolo. Kisha wito mfupi na mkali: kuwa macho, simameni imara, mwe na nguvu, na "yote myafanyayo yafanyike katika upendo." Mwishoni salamu, busu takatifu, laana kwa yule asiyempenda Bwana, kilio "Bwana wetu, njoo!" na neema.

Kiini

Sura hii inaonekana kama karatasi ya mipango, lakini ni theologia iliyovaa mwili. Mchango kwa waumini wa Yerusalemu si mradi wa hisani; ni ushuhuda kwamba agano moja limewafunga watu wawili waliokuwa mbali. Wapagani wa Korintho, waliokuwa nje ya ahadi, sasa wanatuma mkate kwa Wayahudi walioamini, kwa sababu neema imewafanya familia moja. Na neema hii inaingia hata katika bajeti: "kila mmoja wenu aweke kitu fulani kando na kukihifadhi, kama muwezavyo." Hakuna kiwango cha sheria, hakuna kodi; kuna uwezo na kuna upendo. Hivi ndivyo ufalme wa Mungu unavyofanya kazi katika ulimwengu huu: si kwa matangazo makubwa, bali kwa sarafu zilizowekwa kando kila wiki, kwa watumishi wanaosafiri, kwa milango inayofunguliwa katikati ya upinzani.

Uzi Unaounganisha

Manabii waliona siku ambayo mataifa yataleta zawadi zao Sayuni; Isaya anaimba juu ya utajiri wa mataifa ukiingia Yerusalemu. Sasa tazama jinsi ahadi hiyo inakamilika: si dhahabu ya wafalme kwa hekalu la mawe, bali fedha za watumwa na wafanyabiashara wadogo wa Korintho kwa watakatifu wenye njaa. Hekalu limebadilika; sasa ni mwili wa Kristo. Na tazama siku iliyochaguliwa: "siku ya kwanza ya wiki," siku ya ufufuo. Ufufuo hauishii katika imani ya moyoni; unaunda kalenda na mfuko wa nyumbani. Kisha, mwishoni, sauti ya Kiaramu inayosikika nyuma ya Kiswahili chetu: Marana tha, "Bwana wetu, njoo!" Kati ya ufufuo uliopita na kurudi kunakokuja, kanisa linakusanya, linatuma, linapenda.

Kioo

Paulo anagusa mahali ambapo imani yetu hupimwa kwa uaminifu mkubwa: pesa na kalenda. Kutenga kitu kando kila wiki, kwa nidhamu, kunauzuia utoaji wetu usiwe wa hisia za dakika ya mwisho, tunapotoa kutoka kwa mabaki badala ya kutoka kwa mapato. Jiulize: ni nini kinatoka kwenye mshahara wako kabla ya matumizi mengine, na nini kinabaki kwa Mungu tu ikiwa mwezi ulikuwa mzuri? Kisha kuna kiburi kingine: "Mtu yeyote asimdharau," Paulo anasema kuhusu Timotheo, mtumishi mchanga. Sisi tunadharau wale wasio na sifa zetu, umri wetu, elimu yetu. Na kuhusu Apolo, "aliamua kutokuja kwa sasa": hata mtumishi mwaminifu anaruhusiwa kusema hapana kwa mipango yetu bila kuwa mwasi.

Undani Mdogo

Angalia mstari wa tisa kwa makini: "mlango mpana umefunguliwa kwa ajili yangu, na kuna maadui wengi wanipingao." Sisi tungeandika "lakini." Paulo anaandika "na." Kwake, upinzani si ishara kwamba mlango unafungwa; mara nyingi ni ishara kwamba mlango ni mpana kweli. Hii inavunja njia yetu ya kutafuta mwongozo, ambapo tunapima wito wa Mungu kwa kipimo cha amani na urahisi, na tunadhani kwamba mahali penye migogoro Mungu hayupo. Paulo anakaa Efeso, si kwa sababu ni salama, bali kwa sababu ni tunda. Yeye anayeongoza kanisa ni Bwana aliyeshinda kwa msalaba; hatushangae kwamba ushindi wake unaonekana katika sehemu zenye vita.

Swali Gumu

Barua iliyoandika sura ya kumi na tatu kuhusu upendo inaishia hivi: "Kama yeyote hampendi Bwana, basi laana iwe juu yake." Hii inatuchubua. Je, upendo unaweza kutamka laana? Ona mahali laana imesimama: kati ya "yafanyike katika upendo" na "Neema ya Bwana Yesu iwe nanyi," na bega kwa bega na "Bwana wetu, njoo!" Paulo hatoi hukumu mkononi mwa Wakorintho; anaikabidhi kwa Bwana anayekuja. Lakini hataondoa ukweli kwamba kumkataa Kristo kuna matokeo. Upendo usioweza kusema neno lolote kuhusu kuangamia si upendo, ni ulaini. Bado maneno haya yanatuchoma, na yanapaswa kutuchoma; mwenye kuyasoma bila kutetemeka hajayasoma.

Mwangwi wa Maandiko Mengine

Katika Warumi, Paulo anaeleza mchango huu kwa undani zaidi: mataifa yaliyoshiriki baraka za kiroho za Israeli yana deni la kuwahudumia Israeli kwa mambo ya mwili. Hiyo inatuonyesha kwamba sarafu za Korintho ni deni la neema, si zawadi ya wakubwa kwa wadogo. Na kilio "Bwana wetu, njoo!" kinapata mwangwi wake mwishoni kabisa wa Biblia, katika Ufunuo, ambapo kanisa linamwitikia Kristo anayesema anakuja upesi. Sauti mbili hizi zinaeleza sura hii yote: kanisa linalotoa kwa wenzake linalisubiri Bwana wake; na kanisa linalomsubiri Bwana wake haliketi bila kufanya kitu, linaweka kitu kando kila siku ya kwanza ya wiki.

Tafakari

Ikiwa mtu angeangalia jinsi unavyotumia pesa na muda wako wiki hii, ni ufalme upi angeona kwamba unautumikia?

Kuna mlango mpana mbele yako ambao umeuacha kwa sababu ya "maadui wengi"? Ni nini kingebadilika kama upinzani ule ungekuwa ishara ya wito, si ya kikwazo?