2 Wakorintho 9:7

Maandiko

Paulo anamaliza hoja ndefu kuhusu mchango kwa waumini wa Yerusalemu kwa sentensi fupi tatu: kila mtu atoe kadiri alivyoamua moyoni mwake, si kwa huzuni wala kwa kulazimishwa, kwa sababu Mungu humpenda atoaye kwa furaha. Ni kanuni, lakini pia ni ukombozi kutoka katika mfumo mzima wa kutoa uliokuwa ukiwazunguka Wakorintho.

Kiini

Fikiria jiwe la barabara lililochongwa jina la mtoaji, lililolala hadi leo karibu na ukumbi wa michezo wa Korintho: mtu mmoja alijenga kwa gharama yake mwenyewe, na jiwe linalitangaza jina lake milele. Hivyo ndivyo ukarimu ulivyofanya kazi katika mji ule. Ulitoa ili uonekane, ili udaiwe heshima, ili uwe na wateja wanaokudai na kukudumisha. Paulo anavunja mnyororo huo mahali pake pa siri kabisa: "kila mmoja atoe kama alivyopanga moyoni mwake." Hakuna jiwe, hakuna orodha ya majina, hakuna kiwango kilichotangazwa hadharani. Mungu anayepokea sadaka hii hahesabu kiasi bali hali ya moyo. Hii ni neema ikiingia kwenye mfuko wa pesa: kama vile wokovu si malipo yanayodaiwa, ndivyo na utoaji wa Mkristo usivyo deni linalolazimishwa.

Uzi Unaopita

Mstari huu hauanzii na Paulo. Maneno "Mungu humpenda yule atoaye kwa furaha" yanasikika kama mwangwi wa Mithali, ambapo mtu mkarimu anabarikiwa kwa sababu moyo wake uko huru. Lakini uzi unakwenda mbali zaidi nyuma: sadaka za hiari za Israeli, zile zilizotolewa kwa hamu ya moyo kwa ajili ya hema la kukutania, zilipokelewa si kwa sababu ya kiwango bali kwa sababu ya utayari. Na uzi huo unakutana na Kristo, ambaye Paulo alimtaja sura moja nyuma kama tajiri aliyejifanya maskini kwa ajili yetu. Yesu hakutoa kwa kulazimishwa; alijitoa. Kwa hiyo utoaji wa Mkristo si sheria mpya iliyoongezwa juu ya injili; ni injili ikipata mikono na sarafu.

Kioo

Unapofikiria bahasha ya sadaka au ujumbe wa M-Pesa wa kanisa, moyo wako hufanya nini? Kuna aina mbili za huzuni ambazo Paulo anazitaja kwa jina. Ya kwanza ni huzuni ya kupoteza: unahesabu kile ambacho hutaweza kununua tena, na mkono unatoa huku moyo ukishikilia. Ya pili ni ile ya shinikizo: unatoa kwa sababu mtu fulani atajua kama hukutoa, kwa sababu kiongozi aliomba kwa nguvu, kwa sababu jirani yako alitoa zaidi. Paulo haponyi lolote kati ya hayo kwa kuongeza shinikizo jingine. Anakurudisha kwenye chumba cha ndani: amua kwanza, kwa utulivu, mbele za Mungu. Leo, kabla ya kulala, kaa dakika tano na karatasi na andika kiasi kimoja utakachotoa mwezi huu, kisha sema kwa sauti: "Nimeamua hiki kwa furaha."

Mhusika Mkuu

Mhusika hapa si mtoaji bali Mungu anayependa. Neno hilo linastaajabisha. Tungetegemea "Mungu hubariki" au "Mungu hulipa." Paulo anasema Mungu hufurahia, ana mapenzi, kuna kitu kinachomvutia moyoni mwake kuhusu mtu anayetoa kwa kicheko badala ya kukunja uso. Hii inatufunulia Mungu ambaye hana shida ya rasilimali; haombi kwa sababu anakosa. Anataka watu wanaofanana naye, kwa kuwa yeye mwenyewe ndiye mtoaji wa kwanza na wa mwisho, kama Paulo anavyomalizia sura hii kwa shukrani kwa "karama yake isiyoelezeka." Ukarimu wa Mungu si tendo lake tu; ni tabia yake. Na anapoona tabia hiyo ikichipuka ndani yetu, hupendezwa kama baba anayemtazama mtoto akitembea kwa mara ya kwanza.

Wasifu wa Wasikilizaji

Walikuwa Wakorintho: wakazi wa koloni la Kirumi lililojaa watu waliopanda ngazi, watumwa walioachwa huru waliotaka heshima, wafanyabiashara wa bandari mbili. Katika mji ule, mtu aliyetoa alijenga madeni ya kijamii. Na Paulo alikuwa amejisifia juu yao mbele ya Wamakedonia, akisema Akaya imekuwa tayari tangu mwaka uliopita. Wanasikia hilo katika mstari wa pili na wanajua uzito wa aibu ikiwa watashindwa. Shinikizo la heshima lilikuwa halisi, la kuchoma. Ndiyo maana mstari wa saba ni hewa safi kwao kuliko ilivyo kwetu: baada ya kuwakumbusha ahadi yao na kutaja wazi hatari ya aibu, Paulo anainama na kusema, hata hivyo, usitoe kwa kulazimishwa. Anavunja silaha aliyokuwa ameishika mkononi.

Undani Mdogo

Neno la Kiyunani linalotafsiriwa "kwa furaha" ni hilaros, lenye maana ya uso unaong'aa, mtu mchangamfu, aliyetulia na mwenye kucheka kwa urahisi. Si neno la kidini. Lilitumiwa kwa mgeni mkarimu mezani, kwa jua lisilo kali. Linamaanisha utoaji usio na mkazo wa taya. Fikiria tofauti kati ya mtu anayelipa kodi kwa mkusanyaji wa ushuru bandarini na mtu anayemwalika rafiki chakula cha jioni. Sarafu zinaweza kuwa sawa; nyuso ni tofauti kabisa. Paulo anasema Mungu anatazama uso. Hii haimaanishi kwamba usitoe hadi uhisi vizuri; inamaanisha kwamba uamuzi unaofanywa polepole, kwa hiari, mbele za Mungu, huzaa furaha ambayo shinikizo haliwezi kamwe kuzaa.

Tafakari

Ni wapi katika utoaji wako shinikizo la kuonekana limechukua nafasi ya uamuzi wa moyoni, na ungejuaje tofauti?

Kama Mungu hufurahia mtoaji mchangamfu, ni nini kinachozuia furaha yako unapotoa: hofu ya kukosa, au kutoamini kwamba yeye ni mkarimu kwako?