Kumbukumbu la Torati 9:5

Maandiko Yenyewe

Musa anasimama na Israeli mbele ya Yordani, mto mmoja tu unabaki kati yao na ahadi. Na kabla hawajavuka, anawapokonya kila sababu ya kujisifu: "Si kwa sababu ya uadilifu wenu au unyofu wa mioyo yenu ambayo mnaenda kuingia kumiliki nchi yao." Sababu ni mbili, na hakuna moja inayowahusu wao: uovu wa mataifa yanayoondolewa, na kiapo ambacho Mungu alitoa kwa Ibrahimu, Isaka na Yakobo. Ushindi unakuja, lakini sifa haiendi kwa mshindi.

Kiini

Aya hii inaunganisha mambo mawili ambayo mara nyingi tunayatenganisha: hukumu na neema. Wakanaani wanaondolewa kwa sababu ya uovu wao, jambo ambalo ni haki ya Mungu ikitenda kazi. Israeli wanaingia si kwa sababu ya haki yao, jambo ambalo ni neema ya Mungu ikitenda kazi. Mungu mmoja, tendo moja, lakini kwa upande mmoja ni hukumu na kwa upande mwingine ni zawadi isiyostahiliwa. Hii ndiyo hatari ya kiroho ambayo Musa anaiona: watu wanaosimama upande wa neema huanza haraka kudhani wamesimama upande wa ustahili. Aya ya 6 inakata mzizi huo kwa maneno makali: "ni watu wakaidi." Yaani, wale wanaopokea nchi ni wa aina ile ile ya kibinadamu na wale wanaoipoteza. Tofauti haiko ndani yao. Iko ndani ya Mungu aliyeahidi.

Uzi Unaopita Katikati

Kiapo kwa Ibrahimu ndicho kiungo. Mungu hakuanza na Israeli wa Yordani; alianza na mtu mmoja asiye na mtoto, na akajifunga kwa ahadi ambayo utimilifu wake haukutegemea uaminifu wa wazao. Ndiyo maana aya hii inasema Mungu anafanya hivi "kusudi alifanye kuwa kweli neno ambalo aliapa." Neno la Mungu linadai kutimizwa hata pale watu wanaposhindwa. Uzi huu unafika mwisho wake pale msalabani, ambapo swali lile lile linajibiwa kwa kina zaidi: watu wasio na haki wanaingiaje katika urithi wa Mungu? Sio kwa unyofu wa mioyo yao, bali kwa sababu Mungu alishikilia ahadi yake mpaka kufa. Paulo anaposema katika Warumi kwamba haki tunayoipata ni ya kupewa, si ya kupatikana kwa juhudi, anasema tu kwa maneno ya Agano Jipya kile Musa alichowaambia watu waliokuwa wamesimama pembeni ya mto.

Kioo

Fikiria mahali unapojisikia umefanikiwa: ndoa iliyodumu wakati za wenzako zilivunjika, kazi uliyoipata, watoto walioshika njia, afya uliyonayo bado. Mwili wa kwanza wa moyo wako unasema kimya kimya: "Nimefanya kitu sahihi." Ndicho kile Musa anachokataza, si kwa maneno ya nje bali "kwenye mioyo yenu" (aya 4). Anajua kwamba dhambi hii inaishi ndani, mahali ambapo hakuna anayeisikia. Na inakuwa na sumu mara mbili: inakufanya usimshukuru Mungu, na inakufanya umdharau jirani yako aliyeanguka, kana kwamba tofauti kati yenu ni sifa yako. Leo, chukua dakika tano: andika kwenye karatasi jambo moja maishani mwako unalojivunia zaidi, kisha andika chini yake maneno haya kutoka aya ya 5: "Si kwa sababu ya uadilifu wenu." Kisha isome kwa sauti.

Swali Gumu

Bado kuna kitu kinachouma hapa. Ikiwa Wakanaani wanaondolewa kwa sababu ya uovu wao, na Israeli wanakiri kwamba wao pia ni waasi tangu Misri hadi Yordani, kwa nini hukumu inaanguka upande mmoja tu? Maandiko hayajaribu kuficha ukweli huu; Musa anaufanya kuwa hoja yake kuu. Jibu la juujuu lingekuwa: Israeli ni bora kidogo. Lakini maandiko yanakataa jibu hilo waziwazi. Kilichobaki ni ahadi kwa Ibrahimu, chaguo la Mungu ambalo halielezwi kwa sifa za wateule. Hii inatuacha na fumbo ambalo si rahisi kulimeza: neema kwa asili yake haina maelezo, na kile kisicho na maelezo hakiwezi kudaiwa. Israeli wanaingia wakijua wangeweza kuwa upande mwingine wa mto. Hilo si faraja tamu; ni faraja inayotisha.

Mistari Inayoitikia

Katika Ezekieli, Mungu anasema kwamba anatenda si kwa ajili ya Israeli bali kwa ajili ya jina lake takatifu, na hiyo ni sauti ile ile ya Kumbukumbu 9 ikizungumza karne nyingi baadaye kwa watu waliokwisha kupoteza nchi. Ahadi ilikuwa msingi wa kuingia; jina la Mungu likawa msingi wa kurudi. Na maombi ya Musa katika aya ya 27, "Akilini waite watumishi wenu Ibrahimu, Isaka, na Yakobo," yanaonyesha jinsi mwombezi anavyoomba: hasimamii sifa za watu, anasimamia neno la Mungu mwenyewe. Hii ndiyo sababu Musa ni kivuli cha Kristo, si kwa sababu ya utakatifu wake, bali kwa sababu anasimama kati ya hasira na watu akiwa mikono mitupu isipokuwa ahadi.

Mhusika Mkuu

Mungu wa aya hii ni wa kutisha na wa kuaminika kwa wakati mmoja. Anaenda mbele ya watu wake "kama moto uwalao," lakini moto huo huo ungeweza kuwageukia wao, na karibu ulifanya hivyo huko Horebu. Yeye si Mungu asiyejali maovu; uovu wa mataifa unahesabiwa, umefika kikomo chake. Lakini pia si Mungu anayefanya biashara ya kubadilishana: nchi kwa utii. Anajifunga kwa kiapo, na kiapo hicho kinakuwa nanga ya kila kitu kinachofuata. Anachokipenda zaidi ya kuadhibu ni kuwa mwaminifu kwa neno lake mwenyewe. Ndiyo maana anawavumilia watu wakaidi kwa miaka arobaini jangwani. Utakatifu wake unadai hukumu; uaminifu wake unashikilia rehema. Na katika Kristo, mvutano huo hauvunjiki, unabebwa.

Tafakari

Ni wapi hasa moyoni mwako unamwambia Mungu kimyakimya kwamba unastahili unachokipokea?

Ikiwa msingi wa maisha yako ni ahadi ya Mungu na si utendaji wako, ni kitu gani unaweza kuacha kukibeba leo?