Waefeso 4:13

Maandiko

Paulo anataja lengo la mwisho la kila huduma aliyoitoa Kristo kwa kanisa: "hadi sisi sote tufikie umoja wa imani na maarifa ya mwana wa Mungu." Si hadi tuwe wengi, si hadi tuwe na sifa nzuri mtaani, bali hadi tukomae "kama wale waliofikia kimo kamili cha Kristo." Mstari huu ni kipimo cha ukuaji, na kipimo hicho ni mtu mmoja: Yesu.

Kiini

Zingatia jambo linaloshtua hapa. Mungu hakuchukua kanuni ya maadili, wala orodha ya sheria, kama kipimo cha ukomavu wetu. Alichukua mwili wa Mwana wake. Ukomavu wa Kikristo si kufikia kiwango fulani cha uchamungu, ni kufanana na Yeye ambaye ndiye kichwa, kama Paulo anavyosema mstari mmoja mbele. Na tambua neno "sote." Halisemi "kila mmoja wenu binafsi afikie." Halijasemwa kwa umoja bali kwa wingi: ni mwili mzima unaokua kuelekea kimo kimoja. Hii inagusa kiburi chetu cha kiroho. Huwezi kukomaa peke yako, ukiwaacha wale wanaokukwaza kanisani nyuma. Umoja wa imani na kufanana na Kristo ni jambo lilelile likitazamwa kwa pande mbili. Ndiyo maana Paulo alianza sura hii kwa unyenyekevu, upole na uvumilivu.

Uzi wa Dhahabu

Tangu mwanzo Mungu alimuumba mwanadamu kwa mfano wake, na tangu kuanguka kwake mfano huo ukavurugika. Hadithi nzima ya wokovu ni Mungu akirudisha sura yake ndani ya watu wake. Israeli ilipewa sheria, hema, dhabihu na manabii, vyote vikichonga taifa lililopaswa kuakisi utakatifu wake, lakini hakuna kilichoweza kutengeneza moyo mpya. Kisha akaja Yesu, sura ya Mungu isiyovunjika, mwanadamu kama Mungu alivyokusudia mwanadamu awe. Na Paulo hapa anasema kwamba yule aliyeshuka "pande za chini za dunia" na kupaa "juu ya mbingu zote" sasa anagawa vipawa kwa kanisa lake kwa kusudi moja: kutuvuta mpaka tuwe kama yeye. Hii ndiyo hatima ya msalaba na ufufuo, si tu msamaha wa dhambi bali urejesho wa sura ya Mungu ndani ya jamii ya wanadamu. Ndiyo maana mstari wa 24 unasema utu mpya "umeumbwa katika haki na utakatifu wa kweli." Uumbaji unaanza upya, na mfano wake ni Kristo.

Kioo

Tuseme ukweli: wengi wetu tuna kipimo kingine cha ukomavu. Tunapima kwa miaka tuliyokaa kanisani, kwa idadi ya Biblia tulizosoma, kwa uwezo wa kujibu maswali magumu kwenye kikundi cha Neno. Kipimo cha Paulo ni kikali zaidi na ni cha karibu zaidi na nyumbani. Je, unafanana na Kristo katika jinsi unavyoongea na mwenzi wako baada ya siku ndefu? Katika jinsi unavyoshughulika na mfanyakazi mwenzako anayekuchukiza? Katika jinsi unavyotumia pesa zako mwezi ambao mambo yamekuwa mazuri? Kimo cha Kristo kinapimwa hapo, si jukwaani. Na kwa sababu kipimo ni "sote," huwezi kusema, mimi nimefika, wengine wachelewa. Uvumilivu wako kwa mwamini yule anayekukera ni sehemu ya ukomavu wako mwenyewe.

Leo, andika jina la mtu mmoja kanisani ambaye unaona ni mzigo kwako, kisha muombee kwa dakika tano ukisema kwa sauti: "Bwana, sitafika kimo cha Kristo bila yeye."

Undani

Neno lililotafsiriwa "kimo" ni neno la Kiyunani hēlikia, linalotumika kwa urefu wa mwili au kwa umri wa mtu. Ni neno la kimwili kabisa, la kupimwa kwa mkanda. Paulo hakusema tufikie "hali ya kiroho ya Kristo" bali "kimo" chake, kana kwamba anachora mtoto akisimama ukutani mwaka baada ya mwaka, akipiga alama juu ya kichwa chake. Na alama ya juu kabisa ukutani ni Kristo mwenyewe. Hii ndiyo sababu mstari unaofuata unazungumzia watoto wanaorushwarushwa na kila upepo wa fundisho. Paulo anafikiria ukuaji halisi: kutoka utoto hadi utu uzima, taratibu, kwa lishe, kwa muda. Hakuna njia ya mkato. Vipawa vya mitume, manabii, wainjilisti, wachungaji na waalimu ni chakula cha ukuaji huo, si mapambo ya kanisa.

Muktadha

Paulo anaandika akiwa "mfungwa kwa ajili ya Bwana," yaani chini ya ulinzi wa Rumi, kwa kanisa lililoko Efeso, jiji kubwa la biashara lenye hekalu maarufu la Artemi. Ni jiji la sanamu, la uchawi, na la mchanganyiko wa mataifa. Katika kanisa hilo walikuwepo Wayahudi waliokulia katika sheria na Wayunani waliotoka moja kwa moja kwenye ibada za miungu, sasa wakikaa meza moja. Mgawanyiko haukuwa nadharia bali ulikuwa unaguswa kwa mkono: chakula, tohara, tabia, historia. Katika ulimwengu huo, kila kikundi kilikuwa na kipimo chake cha nani ni mtu wa kweli. Paulo anavunja vipimo vyote na kuweka kimo kimoja mbele ya wote, cha Kristo, ambaye ndiye pekee mwenye haki ya kupima.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wakristo wa Efeso waliishi katika utamaduni uliopenda vyeo na madaraja. Katika mji wa namna hiyo, kusikia kwamba mitume, manabii na waalimu hawakupewa ili wawe wakuu bali "kuwawezesha waumini kwa ajili ya kazi ya huduma" ilikuwa habari ya kushangaza. Viongozi walikuwa wafanyakazi, si wafalme. Na wakisikia "kimo kamili cha Kristo," walijua vizuri lugha ya sanamu iliyosimama ndani ya hekalu la Artemi, sanamu kubwa iliyowakilisha utukufu wa mji wao. Paulo anawaambia kwamba kuna sura nyingine wanayoelekezwa, si ya jiwe bali ya mtu aliye hai, aliyeshuka na kupaa. Kwao hii haikuwa fundisho tu, ilikuwa kutangaza kwamba utambulisho wao mpya haupo tena Efeso bali ndani ya Kristo.

Maswali ya Kutafakari

Ukipima ukomavu wako si kwa maarifa uliyonayo bali kwa kufanana kwako na Kristo katika mahusiano yako ya karibu, unaona nini?

Ni nani katika kanisa lako ambaye Mungu amemweka pale hasa ili wewe usifike "kimo kamili cha Kristo" peke yako?