Waefeso 4:27

Andiko

Jua linashuka juu ya mji wa Efeso. Mtu mmoja amekasirishwa na ndugu yake asubuhi, na sasa anakaa kimya huku kivuli kikirefuka ukutani. Hajapiga kelele, hajamgusa yeyote, amefanya kile kinachoonekana kuwa cha staha: amenyamaza. Ndipo Paulo anaingiza sentensi fupi, kali kama msumari: "Msimpe Ibilisi nafasi." Hasira yenyewe si dhambi, anakiri hivyo katika mstari uliotangulia, "Mwe na hasira, lakini msitende dhambi." Lakini hasira inayolala nawe, inayolindwa na kufugwa hadi asubuhi, inakuwa kitu kingine. Inakuwa chumba kilichoachwa wazi ndani yako, na kuna mgeni anayetafuta chumba kama hicho. Paulo haongei juu ya mashetani wanaorukaruka; anaongea juu ya moyo unaotoa funguo kwa hiari yake.

Kiini

Neno la Kigiriki hapa ni topos, maana yake "mahali, eneo, nafasi ya kusimama." Si nafasi ya wakati, ni nafasi ya ardhi. Paulo anamchora Ibilisi si kama mvamizi anayebomoa mlango, bali kama mpangaji anayesubiri kualikwa; na kinachomwalika ni chuki ndogo tunayoihifadhi kwa sababu tunahisi tunastahili kuihifadhi. Hapa ndipo theolojia ya Paulo inapokuwa ya kiuhalisia kwa namna inayotia hofu: vita vya kiroho havianzii mbinguni, vinaanzia mezani pa chakula cha jioni, katika ukimya kati ya mume na mke, katika ujumbe ambao haukujibiwa. Mungu hakuumba moyo wako kuwa ghala la makosa ya watu. Kila saa unayoshikilia uchungu ni futi za ardhi unazomkabidhi adui, na adui hajui kurudisha ardhi.

Uzi Unaounganisha

Tangu mwanzo wa Biblia, dhambi imechorwa kama kitu kinachotafuta nafasi. Mungu alipomwambia Kaini kwamba dhambi inanyemelea mlangoni mwake na inamtamani, hakuwa anaelezea pepo mbaya; alikuwa anaelezea hasira iliyopewa usiku mmoja zaidi wa kuishi ndani ya moyo. Kaini hakuamua kuua asubuhi ile; aliamua kutofungua mlango. Hapa ndipo Paulo anapotuweka tena, lakini sasa upande huu wa msalaba. Kwa sababu yule aliyeshuka "pande za chini za dunia" na kupaa "mbali juu ya mbingu zote" tayari amemnyang'anya adui ardhi yake. Msalaba uliteka mateka. Kwa hiyo wito wa mstari huu si wa kujihami kwa hofu, bali wa kutokurudisha kwa hiari kile ambacho Kristo alikigharamia kwa damu yake. Hatuchukii uchungu kwa sababu ni hatari tu; tunauweka mbali kwa sababu si mali yake tena.

Kioo

Fikiria ni wapi unaweka hasira yako. Si ile ya kulipuka, bali ile ya kimya: mwenzako kazini aliyechukua sifa ya kazi uliyoifanya, na sasa unamjibu kwa barua pepe fupi sana zenye heshima baridi. Ndugu aliyegawanya urithi vibaya, na mnasalimiana msikitini mwa mazishi bila kutazamana machoni. Mke au mume anayekukumbusha kosa la miaka mitatu iliyopita kwa sauti tulivu. Hii ndiyo ardhi Paulo anaizungumzia. Tunajidanganya kwamba ukimya ni utakatifu, kumbe ni kodi tunayolipa kwa mpangaji asiyestahili. Na hasira iliyohifadhiwa daima hujifanya haki; ndiyo hatari yake kuu. Leo, kabla jua halijazama, mtumie ujumbe mfupi yule mtu mmoja unayemshikilia moyoni: "Kuna jambo lililoniuma. Naomba tuongee." Hiyo tu. Ndani ya dakika tano unaweza kuifunga nafasi ambayo umeiacha wazi kwa miezi.

Mhusika Mkuu

Ibilisi anatajwa hapa kwa sentensi moja tu, na hiyo ni sehemu ya ujumbe. Paulo hampi hotuba, hampi jukwaa, hamchambui. Anamchora kama mtu anayezurura mtaani akitafuta nyumba iliyoachwa wazi. Hana ubunifu; haumbi uovu mpya, anakalia tu kile tulichokiacha. Hawezi kuvunja mlango wa moyo uliozungukwa na msamaha, lakini atakaa kwa raha katika chumba cha malalamiko ya haki. Hii ni picha ya kutia moyo na ya kuogofya kwa pamoja: nguvu zake zinategemea idhini yetu, na idhini yetu mara nyingi hutolewa bila sisi kujua. Paulo hataki ututie hofu ya giza; anataka tujue kwamba funguo ziko mikononi mwetu, na kwamba kuahirisha upatanisho hadi kesho ni uamuzi, si ucheleweshaji tu.

Mwangwi wa Maandiko

Simulizi la Kaini ni mwangwi wa nyuma; mstari wa 30 ni mwangwi wa mbele. Paulo anafunga sehemu hii kwa onyo jingine lenye uzito: "msimhuzunishe Roho Mtakatifu wa Mungu." Tazama ulinganifu. Kuna nafasi unayoweza kumpa Ibilisi, na kuna Mgeni mwingine ndani yako anayeweza kuhuzunishwa na jinsi unavyoendesha nyumba yako. Moyo wa Mkristo si mahali tupu; tayari ni makao ya Roho. Ndiyo maana kuhifadhi uchungu si kosa dogo la tabia, ni kumwalika mgeni asiyefaa katika chumba cha wageni cha Mungu. Na dawa haiko katika kujitahidi kuwa mpole, bali katika mstari wa mwisho wa sura: "Msameheane ninyi kwa ninyi, kama vile Mungu katika Kristo alivyowasamehe ninyi."

Mazingira

Paulo anaandika akiwa mfungwa, na hilo si pambo la hadithi; ni muktadha wa kimaadili. Mtu aliye mnyororoni ana kila sababu ya kujenga ghala la uchungu dhidi ya wale waliomfunga, na badala yake anawaandikia waumini wa Efeso juu ya kuacha hasira kabla ya usiku. Efeso ulikuwa mji wa hekalu la Artemi, wa biashara, wa makundi ya mafundi waliolinda maslahi yao kwa ukali. Kanisa lililokuwemo lilikuwa mchanganyiko wa Wayahudi na watu wa mataifa, watumwa na mabwana, wakikutana katika nyumba ndogo ambapo ugomvi hauwezi kufichwa. Katika chumba kama hicho, ambapo unamwona kila juma yule aliyekukwaza, hasira iliyohifadhiwa ingeweza kuvunja mwili mzima. Paulo analinda umoja kwa kushughulikia kile kinachoonekana kidogo: usiku mmoja wa chuki iliyolala.

Tafakari

Ni nafasi gani ndogo ndani yako, ambayo umeiita "haki yangu," ambayo kwa kweli imekuwa makao ya mtu mwingine?

Kama msamaha wa Mungu kwako ungekuwa wa kuahirishwa kwa usiku mmoja tu kwa kila kosa, ungekuwa wapi leo?