2 Timotheo 1:3

Maandiko Yenyewe

Paulo, akiwa kifungoni, anaanza barua yake ya mwisho si kwa malalamiko bali kwa shukrani: "Ninamshukuru Mungu, ambaye ninamtumikia kwa nia njema kama walivyofanya baba zangu." Anamweleza Timotheo kwamba hamsahau kamwe, kwamba jina lake linarudi tena na tena katika maombi yake, usiku na mchana. Mstari huu ni mlango wa kuingia: kabla ya maonyo, kabla ya wito wa kuchochea karama, kuna mzee mmoja aliyefungwa minyororo akimkumbuka kijana aliye mbali.

Kiini

Kuna kitu cha kushangaza hapa. Mtu aliyefungwa, aliyeachwa na wote walioishi Asia, anaanza kwa kumshukuru Mungu. Shukrani yake haitegemei mabadiliko ya hali yake. Inategemea kitu kingine: uhakika kwamba Mungu bado anastahili kutumikiwa, hata kutoka gerezani. Na hapo ndipo mstari huu unapotufundisha kuhusu Mungu mwenyewe: yeye si Mungu anayeonekana tu pale mambo yanapokwenda vizuri. Paulo anamtumikia "kwa nia njema", yaani kwa dhamiri iliyo safi mbele zake, si kwa sababu amefanikiwa bali kwa sababu ameitwa. Wokovu, kama atakavyosema baadaye katika mstari wa tisa, hautegemei kazi zetu bali neema. Shukrani inayozaliwa hapa ni matunda ya neema hiyo, si malipo ya mafanikio.

Uzi Unaounganisha

"Kama walivyofanya baba zangu." Paulo hasemi kwamba ameanzisha dini mpya. Anajiona amesimama katika mstari mrefu wa watu waliomtumikia Mungu wa Abrahamu, Isaka na Yakobo. Kile alichokutana nacho njiani kuelekea Dameski hakikuvunja hadithi ya Israeli; kilifungua maana yake. Ndiyo maana anaweza kusema "ahadi ya uzima ulio ndani ya Kristo Yesu" katika mstari wa kwanza. Ahadi, si uvumbuzi. Kristo ndiye kitovu ambacho kile kilichoahidiwa kwa baba zake kinapata mwili. Na uzi huo huo unaendelea mbele: kutoka kwa baba za Paulo, hadi kwa Loisi na Yunisi, hadi kwa Timotheo. Imani husafiri, si kwa nguvu ya damu, bali kwa uaminifu wa Mungu unaopita vizazi.

Kioo

Ni rahisi kusema tunaomba. Lakini Paulo anasema "daima", "usiku na mchana". Je, kuna jina lolote unalolibeba hivyo? Au maombi yako yamekuwa orodha ya haraka kabla ya kulala, yenye majina yanayobadilika kila wiki? Kuna swali gumu zaidi linalojificha hapa: Paulo alikuwa amefungwa, hakuwa na uwezo wa kumsaidia Timotheo kwa lolote la kimwili. Hakuweza kusafiri, hakuweza kutuma fedha, hakuweza kusimama naye mbele ya wapinzani. Alichobaki nacho ni maombi na kumbukumbu. Na hakuona hiyo kuwa kitu kidogo. Sisi mara nyingi tunaomba pale tunaposhindwa kufanya lolote lingine, kana kwamba maombi ni njia ya mwisho. Kwa Paulo ilikuwa kazi. Leo, andika jina moja la mtu unayemjali kwenye karatasi ndogo, liweke mahali utakapoliona kesho asubuhi, na uliombee sasa hivi kwa dakika mbili bila kumwambia yeye.

Mhusika Mkuu

Paulo hapa si mwalimu mkali wa theolojia. Ni mtu mzee, mpweke, anayekumbuka. Mistari inayofuata inatuonyesha kina cha hisia zake: anatamani kumwona Timotheo, anakumbuka machozi yake. Huyu ni mtu anayelia kwa ndani. Na hapo ndipo tunapoona jambo la ajabu: mzigo wake wa moyo hauzuii shukrani yake, wala shukrani yake haifuti mzigo wake. Vitu viwili vinaishi pamoja ndani yake. Hii ni sura ya utu ambayo Biblia haiitengenezi kuwa laini. Mtu anaweza kumshukuru Mungu kwa dhati wakati huo huo akitamani sana kitu asichokuwa nacho. Paulo hajifanyi kuwa ameshinda upweke. Anauleta mbele za Mungu, ndani ya maombi ya usiku na mchana.

Undani wa Neno

Neno analotumia Paulo kwa "ninamtumikia" ni latreuō, neno lililokuwa likitumika kwa ibada ya hekaluni, kazi ya kuhani mbele ya madhabahu. Paulo yuko gerezani Rumi, mbali na hekalu lolote, minyororo mikononi, na anajiita mtumishi wa ibada. Chumba chake cha kufungwa kimekuwa patakatifu. Hii si lugha ya kujifariji tu. Ni tamko kwamba mahali pa kukutana na Mungu si jengo bali ni maisha yaliyotolewa. Na kama hivyo ndivyo, basi kumkumbuka Timotheo katika maombi si jambo la pembeni; ni sadaka inayotolewa madhabahuni. Hapo tuna swali la kudumu: sehemu gani ya maisha yako unaiona kuwa "isiyo ya kiroho" kumbe ndipo hasa unapoitwa kutumika?

Wasomaji wa Kwanza

Timotheo alikuwa kijana, mchungaji katika Efeso, jiji kubwa lenye hekalu maarufu la Artemi na mvutano mkali wa kidini. Mwalimu wake alikuwa mfungwa wa Kaisari, jambo la aibu kubwa katika utamaduni uliojali heshima kuliko chochote. Kwa Timotheo, kuendelea kuhusishwa na Paulo kulikuwa hatari kijamii na kimwili. Ndiyo maana Paulo atasema baadaye "usiuonee haya ushuhuda kuhusu Bwana wetu, wala wangu mimi Paulo mfungwa wake". Lakini kabla ya onyo hilo, anaweka msingi: mimi ninakukumbuka. Kijana huyu, aliyekuwa akitetemeka labda, alisoma kwanza kwamba alikuwa akibebwa katika maombi ya usiku na mchana. Kabla ya kuambiwa afanye nini, aliambiwa kwamba hakusahaulika.

Tafakari

Ni nani anayenikumbuka mimi mbele za Mungu bila mimi kujua, na ninaishije nikijua kwamba sijaachwa peke yangu?

Paulo anamshukuru Mungu akiwa kifungoni; shukrani yangu inategemea nini hasa, hali zangu au tabia ya Mungu?