Kutoka 14:30

Maandiko

Baada ya usiku mrefu wa upepo na maji yaliyosimama kama kuta, asubuhi inakuja na kila kitu kimebadilika. Mstari huu unahitimisha yote kwa pumzi moja: "Hivyo Yahweh akaokoa Israeli hiyo siku kutoka mkono wa Wamisri, na Israeli ikaona maiti za Wamisri ufukweni." Wokovu umetendeka, si kwa upanga wa Israeli bali kwa mkono wa Mungu, na ushahidi wake umelala ufukweni, kimya, usioweza kubishaniwa. Taifa lililolia usiku uliopita likiwaza makaburi ya Misri sasa linasimama likiangalia maiti za wale waliowakimbiza. Hakuna sherehe hapa bado, hakuna wimbo; huo utakuja katika sura inayofuata. Kwa sasa kuna macho tu yanayotazama, na ukimya wa watu wanaogundua kwamba wameishi.

Kiini

Kuna neno moja la Kiebrania linalobeba mstari huu: yasha, "kuokoa", mzizi uleule unaounda jina Yoshua na baadaye Yesu. Lakini angalia jinsi wokovu unavyofafanuliwa hapa: si hisia, si uzoefu wa ndani, bali tukio la kihistoria lenye mwili na tarehe, "hiyo siku". Mungu anajitambulisha si kwa mafundisho bali kwa tendo linaloonekana. Na hapa ndipo tunapokwama: wokovu wa mmoja unaonekana kama hukumu ya mwingine. Maji yaleyale yaliyokuwa ukuta wa ulinzi yakawa kaburi. Je, tunakubali Mungu anayetenda hivi? Maandiko hayatuepushi na swali hili; yanatuacha ufukweni pamoja na Israeli, tukitazama. Labda ndipo imani halisi inaanzia: si kwa kuelewa yote, bali kwa kusimama mbele ya kile Mungu alichotenda na kutoondoa macho.

Uzi wa Pamoja

Kila wokovu unaokuja baadaye katika Maandiko unarudi hapa kuchota maneno yake. Manabii watakaposema juu ya kurudi kutoka utumwani, watasema lugha ya bahari iliyogawanyika. Israeli itakapoimba, itaimba "mkono wa Yahweh". Na pale Yesu anapoitwa kwa jina linalomaanisha "Yahweh anaokoa", jina hilo linabeba kumbukumbu ya asubuhi hii ufukweni. Lakini uzi huu si wa kunakili tu. Pale msalabani kinachotokea ni cha ajabu zaidi: maji ya hukumu hayamwangukii adui, yanamwangukia Mwana. Mungu hageuzi upanga wake kwa Wamisri tena; anaupokea mwenyewe. Je, hilo linafuta ukweli wa Kutoka 14? Sidhani. Linaonyesha tu kwamba Mungu anayeokoa kwa hukumu hatimaye alichagua kubeba hukumu hiyo. Kati ya ufukwe huu na Golgotha kuna njia ndefu, na ni njia moja.

Kioo

Wengi wetu tunaomba wokovu, lakini tukiupata hatujui la kufanya nalo. Umeachana na deni lililokuwa likikutesa; mwezi mmoja baadaye umesahau. Ugonjwa ulipita; umerudi kwenye haraka ileile. Ndoa iliyokuwa ukingoni imepona; na hujamshukuru mwenzako tangu wiki ya tatu. Israeli walisimama ufukweni wakitazama, na kutazama huko ndiko kulizaa imani katika mstari unaofuata. Tatizo letu si kwamba Mungu hatendi; ni kwamba hatusimami kutosha kutazama alichotenda. Tunakimbilia tatizo linalofuata kabla jicho halijashiba. Na kuna upande mwingine: pengine unaogopa kwamba kile kilichokufuata bado kiko hai. Kisikilize kimya cha ufukwe huu. Leo, andika kwenye karatasi jambo moja ambalo liliwahi kukutisha na ambalo sasa limekwisha, kisha sema kwa sauti: "Bwana aliniokoa siku ile." Kisha ikae mezani ionekane.

Maandiko Mengine

Paulo anapowakumbusha Wakorintho kwamba baba zetu wote walipita baharini na "walibatizwa katika Musa", anasoma tukio hili kama kioo cha ubatizo: kupita katikati ya maji na kutoka upande mwingine ukiwa mtu wa Mungu. Anataja hili si kwa kujivuna bali kwa onyo, kwa sababu kizazi kilekile kilichoona maiti ufukweni kilikufa jangwani. Wokovu ulioonekana si dhamana ya moyo uliobadilika. Na mwishoni mwa Biblia, katika Ufunuo, wale waliosimama kando ya bahari ya kioo wanaimba wimbo wa Musa na wa Mwana-Kondoo pamoja, kana kwamba asubuhi hii ya Bahari ya Shamu bado haijamalizika kuimbwa. Mistari hii miwili inatuambia kitu kimoja: ufukwe si mwisho wa safari, ni mwanzo wake.

Undani

Neno "mkono" linapita katika sura hii nzima kama nyuzi mbili zilizosokotwa. Musa ananyoosha mkono wake mara tatu, na kila mara kitu kikubwa kinatokea. Kisha mstari wetu unasema Israeli waliokolewa "kutoka mkono wa Wamisri". Mikono miwili inashindana: mkono wa himaya yenye magari mia sita, na mkono wa mtu mmoja mzee aliyeshika gongo. Kwa macho ya kawaida hakuna mashindano hapa. Lakini mkono wa Musa haukuwa na nguvu zake mwenyewe; ulikuwa ishara tu, kidole kinachoelekeza mahali nguvu halisi ilipo. Ndiyo maana Musa alisema mapema, "Yahweh ata wapigania, na ninyi mtasima imara." Swali linalobaki: mkono gani unaushikilia maisha yako kwa sasa, na je, umeshawahi kuhesabu magari ya adui kabla hujakumbuka ni nani anayenyoosha mkono wake juu yake?

Wasikilizaji wa Kwanza

Kwa wale waliosimulia hadithi hii kwanza, magari ya farasi hayakuwa alama ya zamani; yalikuwa teknolojia ya kutisha zaidi iliyopo, kama ndege za kivita leo. Farao hakuwa mfalme tu; alionekana kama mungu mwenye mwili, mlinzi wa utaratibu wa ulimwengu. Na bahari, kwa watu wa Mashariki ya Kale, ilikuwa machafuko yenyewe, mahali ambapo hakuna binadamu anayetawala. Sasa fikiria kusikia kwamba Mungu wa kabila la watumwa aliitumia bahari dhidi ya mungu-mfalme, na kwamba mwili wa yule aliyeonekana asiyeshindwa unaelea ufukweni. Kwa Israeli jangwani, hii haikuwa historia tu; ilikuwa jibu la swali walilolibeba kila siku: tumfuate nani? Walikuwa wameona, kwa macho yao wenyewe, nguvu ya ulimwengu ikivunjika mbele ya neno moja.

Maswali ya Kutafakari

Ni "siku ile" gani katika maisha yako ambayo umeacha kuitazama, na nini kingebadilika kama ungeisimamia tena kwa dakika kumi leo?

Unapokutana na Mungu anayeokoa kwa njia inayohukumu, je, unakimbia swali hilo au unabaki ufukweni ukitazama pamoja na Israeli?