Wagalatia 2:3

Maandiko

Paulo anapanda Yerusalemu baada ya miaka kumi na nne, akiwa na Barnaba, na anamchukua pia Tito. Mbele ya viongozi wa kanisa anaweka wazi Injili anayoihubiri kwa watu wa mataifa. Na hapo katikati ya mazungumzo hayo mazito anasimama mtu mmoja ambaye hasemi neno: Tito, Myunani, asiyetahiriwa. Mwili wake ukawa uwanja wa mapambano. Shinikizo lilikuwapo, kama Paulo anavyoeleza katika mstari wa 4 kuhusu "ndugu wa uongo waliokuja kwa siri", lakini jibu lake linakuja mstari mmoja baadaye: "Hatukujitoa kuwatii hata kwa saa moja."

Kiini

Suala hapa si kipande cha nyama. Suala ni: nani anakufanya kuwa wa Mungu? Ikiwa Tito alitakiwa kuongeza kitu chochote juu ya imani yake katika Kristo, basi Kristo hakutosha. Ndiyo maana Paulo hakukubali suluhu ya amani, hata ingawa ingelinda urafiki wake na Yerusalemu. Mstari wa 21 unatoa hitimisho lake kwa ukali: "kama haki ilikuwepo kupitia sheria, basi Kristo angekuwa amekufa bure." Neema haiwezi kuongezewa kitu; ukiiongezea, unaiharibu. Mwili wa Tito ukabaki kama ushuhuda unaoonekana kwamba wokovu ni zawadi, sio mkataba wenye vipengele vya nyongeza.

Uzi Unaopita Katikati

Tohara haikuwa desturi tupu. Ilikuwa alama ya agano la Mungu na Abrahamu, mhuri katika mwili wa ahadi. Lakini ahadi iliyotolewa kwa Abrahamu ilikuwa kwamba mataifa yote yatabarikiwa kupitia yeye, na baraka hiyo ilifika kwa Kristo, si kwa kisu. Hapa ndipo uzi unaonekana: kile ambacho tohara kiliashiria, yaani kuwekwa kando kwa Mungu, sasa kimekamilika katika Yesu aliyesulubiwa. Ndiyo maana Paulo anaweza kusema, "Nimesulubiwa pamoja na Kristo" (mstari 20). Alama ya kweli ya agano jipya ni kifo na uzima wa Kristo ndani yetu, si chapa katika nyama. Tito asiyetahiriwa alikuwa, kwa kimya chake, tangazo la Injili nzima.

Kioo

Wapo watu ambao kibali chao kinakubana. Mzee wa kanisa anayepima utakatifu wako kwa mavazi. Familia ya mumeo au mkeo inayohesabu mara ngapi unafika ibada ya alfajiri. Kikundi cha WhatsApp ambacho kinaamua nani ni "Mkristo wa kweli". Nawe, kama Barnaba katika mstari wa 13, unajikuta unavutwa taratibu, si kwa sababu umeshawishika, bali kwa sababu unachoka kuwa yule anayeonekana tofauti. Shinikizo halilazimishi kwa nguvu; linaomba tu saa moja ya kunyamaza, kipande kidogo cha unafiki, na Injili inaanza kupotea.

Uhuru wa Tito uliumiza kwa sababu ulimwacha bila ulinzi. Hakuwa na alama ya kujitetea. Alikuwa na Kristo peke yake, na hiyo ilitosha.

Leo, chukua kalamu, andika jina la mtu mmoja au kikundi kimoja ambacho kibali chake kinakufanya ujifiche, na kisha sema kwa sauti mbele ya Mungu: "Katika Kristo mimi ni huru; sijitoi kuwatii hata kwa saa moja."

Mhusika Mkuu

Tito hasemi neno lolote katika mstari huu, na ndiyo kinachomfanya avutie. Alisafiri na Paulo kwenda mji mtakatifu wa Wayahudi akijua kwamba mwili wake utahojiwa. Tunaweza kukisia hofu yake: kutazamwa, kuhesabiwa kama "mtu wa mataifa mwenye dhambi" (mstari 15), kuwa mada ya mkutano wa wakubwa. Hakujitolea kufanya jambo dogo ili kupata amani rahisi. Katika utii huo tulivu tunamwona mtu ambaye alishikilia kwamba thamani yake mbele ya Mungu haikuwa mikononi mwa wale waliomhoji. Paulo alipiga kelele; Tito alisimama kimya. Wote wawili walitetea Injili moja. Wakati mwingine ujasiri ni sauti kubwa; wakati mwingine ni kukataa kubadilika unapotazamwa.

Maandiko Mengine Yanayoongea

Katika Matendo 16 Paulo anamtahiri Timotheo kabla ya safari, na hilo linaonekana kinyume kabisa. Lakini tofauti ni muhimu: Timotheo alitahiriwa kwa hiari ili kufungua mlango wa kuhubiri kwa Wayahudi, wala si kwa sababu wokovu wake ulihitaji hilo. Pale ambapo tohara iligeuzwa sharti la kuhesabiwa haki, Paulo hakuruhusu hata kidole. Uhuru maana yake ni kwamba unaweza kujinyima kwa upendo, lakini hauwezi kununua haki. Na katika Galatia 5 Paulo anaonya waziwazi kwamba yeyote anayekubali tohara kama sharti anajifunga kutunza sheria yote, na Kristo hana faida kwake. Ni onyo lile lile linalorudi: nyongeza ndogo kwa neema inageuza neema kuwa mkataba.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wagalatia walikuwa watu wa mataifa waliomwamini Kristo, na kisha wakafikiwa na wafundishaji waliosema: karibu mmefika, kinachobaki ni kidogo. Kwa Waroma wa wakati huo, Uyahudi ulikuwa dini ya kale iliyoheshimiwa na yenye ulinzi wa kisheria; kujiunga nayo kulileta hadhi na usalama katika jamii. Kubaki Mkristo wa mataifa tu ilikuwa kubaki kikundi kipya, kisicho na jina, kinachodhihakiwa. Waliposikia kwamba Tito alisimama Yerusalemu bila kutii shinikizo, walisikia kitu ambacho tunakosa mara nyingi: unaweza kuwa wa Mungu kikamilifu bila hadhi, bila alama, bila kibali cha wenye majina makubwa. Mungu, kama Paulo anasema mstari wa 6, "hakubali upendeleo wa wanadamu."

Maswali ya Kutafakari

Kuna nyongeza gani ndogo ambayo nimeanza kuiamini kama ushahidi kwamba mimi ni wa Mungu, zaidi ya Kristo mwenyewe?

Nikiwa kama Barnaba, ninayevutwa taratibu badala ya kulazimishwa, ni saa ipi ya kunyamaza ambayo nimekuwa nikitoa kwa hofu ya kutazamwa?