Wagalatia 2:4

Maandiko

Paulo anaeleza kwa nini shinikizo lilitokea juu ya Tito, Myunani ambaye hakuwa Myahudi: watu waliojiita ndugu waliingia kwa siri kati ya waumini, wakapeleleza uhuru waliokuwa nao katika Kristo Yesu, na nia yao ilikuwa moja, kuwafanya waumini watumwa wa sheria. Mstari mmoja mfupi, lakini umejaa maneno ya vita: kuingia kwa siri, kupeleleza, utumwa. Hii si mabishano ya wanazuoni kwenye chumba cha mikutano; ni upelelezi wa adui ndani ya kambi.

Kiini

Paulo hachagui neno "kupeleleza" kwa bahati mbaya. Neno hilo la Kiyunani linatumika kwa wapelelezi wanaovuka mpaka kuchunguza ardhi ya adui. Kwa Paulo, uhuru wa mkristo ni nchi, eneo halisi tulilopewa, na kuna wale wanaokizunguka eneo hilo wakitafuta mahali pa kuvunja ukuta. Jambo la kutisha ni pale utumwa unapowasilishwa kama uchaji. Hawa hawakuomba watu waache Kristo; waliomba waongeze kitu kidogo juu ya Kristo. Lakini Paulo anajua hesabu ya injili: Kristo pamoja na kitu chochote si Kristo tena, ni sheria, na sheria bila Kristo inazaa watumwa. Ndiyo maana anaandika mwisho wa sura hii kwamba kama haki ingepatikana kwa sheria, "basi Kristo angekuwa amekufa bure."

Uzi Unaopita

Maneno "watumwa" na "uhuru" hayakuja tu kichwani kwa Paulo; yanatoka Misri. Hadithi kuu ya Israeli ni ya watu waliokuwa watumwa na Mungu akawaokoa kwa mkono hodari, akawapa sheria kama zawadi ya watu walio huru, sio kama minyororo mipya. Paulo anaona kinachotokea Galatia kama safari ya kurudi Misri kwa hiari, watu waliotolewa nje wakiomba kufungwa tena. Na hapa Kristo ni Pasaka mpya: aliyejitoa, kama Paulo anasema, "ambaye alinipenda na akajitoa kwa ajili yangu." Uzi unaopita kutoka Kutoka hadi Wagalatia ni huu: Mungu haokoi watu ili kuwarudisha kwenye utumwa wa aina nyingine yenye heshima zaidi.

Kioo

Hapa ndipo mstari huu unaumiza. Wengi wetu hatujawahi kuulizwa juu ya tohara, lakini tunajua vizuri sauti inayonong'ona kwamba neema haitoshi. Ni sauti inayoshika kalamu ukijaza ripoti ya maisha yako ya kiroho: ulisali muda gani, ulitoa kiasi gani, watoto wako wanakaa vipi kanisani, unaonekanaje kwa wale wanaokuhukumu. Wakati mwingine sisi wenyewe ni wapelelezi; tunachunguza uhuru wa mwenzetu kwa kumhesabia makosa madogo, tunapima imani ya mtu kwa mavazi, muziki, au chaguo lake la shule. Na tunaita hilo uaminifu. Leo, chukua kipande cha karatasi, andika sentensi moja inayoanza na "Mungu atanikubali ikiwa…", kisha ipige mstari, na sema kwa sauti: "Nimesulubiwa pamoja na Kristo."

Swali

Lakini swali gumu linabaki: Paulo anajuaje kwamba hawa ni "ndugu wa uongo"? Kwa sababu katika sura hii hiyo, Petro mwenyewe anakwepa meza ya watu wa mataifa kwa hofu, na Barnaba anachukuliwa na unafiki huo, na Paulo hawaiti ndugu wa uongo. Anampinga Petro waziwazi, lakini hamtupi nje. Mpaka kati ya ndugu anayekosea na ndugu wa uongo ni mwembamba, na Paulo hatupi kanuni ya kupima. Hii inatuacha na jukumu la kutisha: tunaweza kutumia mstari huu kuhalalisha ugomvi wetu wenyewe, tukiwapa majina mabaya wale tunaotofautiana nao kwa mambo madogo. Paulo anapinga kwa sababu injili yenyewe ilikuwa hatarini, sio kwa sababu alipenda kushinda mabishano. Swali kwetu ni kama tunaweza kutofautisha hizo mbili ndani yetu, na jibu si la wazi kila mara.

Wasifu

Wasomaji wa kwanza walikuwa watu wa mataifa katika miji ya Asia Ndogo, sehemu ambapo utumwa haukuwa sitiari. Ulikuwa mtu unayemwona sokoni, jirani aliyeuzwa, mtoto aliyezaliwa katika nyumba ya bwana. Waliposikia "watumwa wa sheria," miili yao ilikumbuka kitu. Pia walijua uzito wa kijamii wa tohara: kuingia katika Uyahudi kulimpa mtu ulinzi, historia ya kale, heshima ya dini iliyokubalika na Roma. Kukataa hilo kulimaanisha kubaki bila kivuli, Wakristo wapya wasio na jina linalotambulika. Kwa hiyo kile Paulo anakiita utumwa, kwa masikio yao kilikuwa kinaonekana kama usalama. Ndiyo maana anasema, "Hatukujitoa kuwatii hata kwa saa moja."

Mwingiliano wa Maandiko

Neno "kupeleleza" linatuvuta hadi Hesabu 13, wapelelezi kumi na wawili waliotumwa kuiona nchi ya ahadi. Kumi walirudi na ripoti ya hofu, na taifa likaomba kurudi Misri. Paulo anageuza picha: sasa wapelelezi wanaingia kutoka nje, wakitazama nchi ya uhuru wa mkristo kwa nia ya kuizuia isikaliwe. Ripoti ya hofu inabaki kuwa silaha ile ile.

Kisha kuna 2 Wakorintho 11, ambapo Paulo anaeleza hatari zake za safari na kutaja hatari kutoka kwa ndugu wa uongo katika orodha moja na wanyang'anyi na mafuriko. Hilo linaonyesha aliona jambo hili kama tishio la kifo, sio tofauti ya mawazo. Na mwisho, Wagalatia 5 inachomoza kutoka mzizi huu: Kristo alituweka huru ili tusimame katika uhuru, tusirudi kwenye kongwa la utumwa. Mstari wetu ni mbegu, sura ya tano ni mti wake.

Tafakari

Ni "uhuru katika Kristo" upi ambao mtu, au sauti ndani yako, anaupeleleza kwa sasa, na kwa nini unaonekana hatari?

Wapi katika maisha yako unatofautisha kati ya kumpinga ndugu anayekosea, kama Paulo alivyofanya kwa Petro, na kumhesabu mtu kuwa adui wa injili?