Wagalatia 2:2

Maandiko

Baada ya miaka kumi na nne Paulo anapanda Yerusalemu tena, si kwa mwaliko wa mtu wala kwa amri ya kamati, bali kwa sababu "Mungu alijidhihirisha" kwake kwamba alipaswa kwenda. Akiwa huko anaiweka mbele ya viongozi ile Injili aliyokuwa akiihubiri kwa watu wa mataifa, lakini anafanya hivyo faraghani, si mbele ya umati. Na anatoa sababu inayoshtua kidogo kutoka kinywa cha mtume: alitaka kuhakikisha kwamba hakuwa "akikimbia bure."

Kiini

Neno la Kiyunani hapa ni kenos, tupu, bila maudhui, kama chombo kisicho na kitu. Paulo anaogopa utupu. Si kwamba anatilia shaka Injili yenyewe; sura nzima inaonyesha kwamba hakuwa tayari kuinama hata saa moja. Lakini mtu anayeitwa na Mungu bado anaweza kuhofia kwamba mbio zake zitaishia patupu ikiwa kanisa litagawanyika mara mbili, Wayahudi upande mmoja na mataifa upande mwingine. Hapa tunaona kitu ambacho mara nyingi tunakisahau: ufunuo wa kibinafsi hauondoi haja ya ushirika. Mungu alimwambia aende, na hasa kwa sababu Mungu alimwambia, alikwenda kwa wenzake. Wito wa kweli haumfanyi mtu kuwa kisiwa.

Uzi Unaounganisha

Hofu ya kujitaabisha bure ina mizizi ya zamani. Katika Isaya 49 Mtumishi wa Bwana analalamika kwamba amejichosha bure, na jibu analopewa si kwamba kazi yake ilikuwa rahisi, bali kwamba Mungu atapanua wigo wake hadi mataifa. Paulo, mtume wa mataifa, anasimama ndani ya sauti hiyo. Na Yerusalemu, kile kituo cha agano la zamani, kinakuwa mahali ambapo swali linaulizwa: je, msalaba wa Kristo unatosha kwa Mgiriki asiyetahiriwa? Jibu linakuja baadaye katika sura hii, kwamba "hakuna anayehesabiwa haki kwa matendo ya sheria." Kile Paulo alikiweka mezani faraghani kilikuwa kiini cha habari njema yenyewe, kwamba neema haihitaji nyongeza.

Kioo

Kuna kazi unayoifanya ambayo huthubutu kuiweka mbele ya mtu yeyote. Labda ni jinsi unavyolea watoto wako, labda ni miaka kumi uliyoitoa kwa kikundi kidogo cha Biblia kinachozidi kupungua, labda ni ndoa unayoishikilia kwa vidole. Na usiku, swali linalokuja si "je, hii ni kweli?" bali "je, hii yote ni bure?" Paulo hakukwepa swali hilo kwa kujifariji peke yake. Alichukua kazi yake ya miaka kumi na nne, akaipeleka kwa watu wachache walioaminika, akaiweka mezani. Hilo ni unyenyekevu ambao hauyumbishi imani bali unaiimarisha. Leo, kabla ya jua kuzama: chagua mtu mmoja unayemwamini, mtumie ujumbe mfupi ukimwomba mkae faraghani, na umwambie waziwazi ile kazi unayohofia kwamba ni bure.

Maandiko Mengine

Paulo anarudia taswira hii ya mbio katika Wafilipi 2:16, ambapo anaeleza tumaini lake kwamba siku ya Kristo hatakuwa amepiga mbio bure; ni dalili kwamba hofu hii ilimfuata maisha yake yote, si siku moja tu. Na ndani ya Wagalatia wenyewe, mwisho wa sura hii unatoa jibu la kina zaidi kuliko kikao cha Yerusalemu kingeweza kutoa: "Nimesulubiwa pamoja na Kristo. Si mimi tena ninayeishi, bali Kristo anaishi ndani yangu." Mbio zisizo bure si zile zinazothibitishwa na viongozi wakubwa, bali zile zinazokimbiwa na Yeye anayeishi ndani ya mkimbiaji. Uthibitisho wa Yerusalemu ulikuwa baraka; msingi ulikuwa mahali pengine.

Swali

Kwa nini faraghani? Paulo anasisitiza kwamba "niliongea kwa siri kwa waliosemekana kuwa viongozi muhimu," kisha mara moja anadokeza kwa dharau nyepesi kwamba cheo chao hakikumaanisha lolote kwake. Kuna mvutano hapa ambao hauondoki: anataka kibali chao na wakati huo huo anakataa kukitegemea. Je, hii ni tahadhari ya kichungaji, kulinda kanisa lisipasuke hadharani? Au ni woga uliofichwa vizuri? Maandiko hayafafanui. Na pengine hayafafanui kwa sababu sisi pia tunaishi katika mvutano huo, tukitaka kuthibitishwa na watu tunaodai hatuwategemei. Paulo hatuachi na jibu safi. Anatuacha na mtu halisi, aliyeitwa na Mungu, akitembea kwa uangalifu kati ya ujasiri na tahadhari, bila kudai kwamba mchanganyiko huo ni safi kabisa.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wagalatia waliokuwa wakisikiliza barua hii ilisomwa kwa sauti walikuwa watu wa mataifa waliokuwa wakishawishiwa kwamba Kristo hakuwa wa kutosha. Walihitaji, wakaambiwa, alama ya tohara ili kuingia kwenye familia halisi ya Ibrahimu. Kwao, jina "Yerusalemu" lilibeba uzito wa mamlaka; walikuwa wakiambiwa kwamba Paulo alikuwa mtume wa daraja la pili, mwanafunzi wa wale wa kweli. Kwa hiyo mstari huu ulikuwa na makali ambayo sisi hatuyasikii kwa urahisi: Paulo hakwenda kupokea idhini, alikwenda kuweka mezani. Na aliporudi, hakurudi na cheti; alirudi na mkono wa ushirika. Kwa waumini wapya wa Galatia, hiyo ilimaanisha kwamba uhuru wao haukuwa mpango wa pembeni, bali Injili ile ile.

Tafakari

Ni kazi gani maishani mwako unayoiogopa kwamba "imekimbiwa bure," na umewahi kumwambia mtu yeyote hofu hiyo kwa sauti?

Paulo alitafuta ushirika bila kutafuta idhini. Unatofautishaje vitu hivyo viwili katika maamuzi yako ya sasa?