Isaya 41

Maandiko Yenyewe

Mungu anaitisha mahakama. Anayaita mataifa ya pwani yakae kimya na kusogea karibu ili shauri lisikilizwe: "na tusogee karibu tujadili mgogoro." Hoja yake ni moja: nani aliyemwinua yule mshindi kutoka mashariki, aliyewafanya wafalme kuwa mavumbi? Mataifa yanajibu kwa kutetemeka na kukimbilia kwa maseremala na wafua dhahabu, wakitiana moyo huku wakigongelea sanamu misumari isipinduke. Kisha sauti inageuka na kuwa laini: "Lakini wewe, Israeli mtumishi wangu, Yakobo niliyekuchagua." Yule aliyeitwa "mdudu" anaahidiwa mkono wa kuume wa Mungu, ushindi juu ya adui zake, maji jangwani na miti saba ikichipuka pale ambapo hakuna kilichoweza kuota. Sura inaisha pale ilipoanzia: sanamu zinaalikwa zitabiri lolote, na zinashindwa. "Matendo yao si kitu."

Kiini

Kiini cha sura hii ni kwamba Mungu anathibitisha uungu wake kwa jambo moja: uwezo wa kusema kabla na kisha kutimiza. "Mimi, Yahwe ni mwanzo na mwisho, mimi ndiye." Sanamu haziwezi kutangaza kesho, kwa hiyo hazina uzito wowote; ni "upepo na utupu." Lakini hoja hiyo haiishii kwenye ubishi wa kitheolojia. Inashuka na kuwa faraja: Mungu anayeshikilia historia ndiye anayeshika mkono wa mtu mmoja anayeogopa. Hapa ndipo Injili inapoanza kuonekana kwa mbali. Israeli anaitwa "mtumishi wangu," si kwa sababu ya ubora wake, bali kwa sababu ya uchaguzi wa neema: "Nimekuchagua wewe na sijakukataa." Wokovu si mafanikio ya mdudu anayejijenga; ni mkono wa Mtakatifu wa Israeli unaoshika mkono wa aliyechoka, na kumfanya chombo chenye makali.

Uzi Unaounganisha

Neno "mtumishi" hapa linabeba mzigo mkubwa kuliko linavyoonekana. Katika sura zinazofuata, mtumishi huyu anaanza kubadilika: kutoka taifa zima hadi mtu mmoja, yule anayebeba yale ambayo Israeli alishindwa kubeba, na hatimaye yule anayechomwa kwa ajili ya makosa ya wengi. Israeli anaitwa mtumishi hapa akiwa dhaifu, uhamishoni, akiitwa "mdudu." Yesu anachukua wito huo na kuukamilisha, akiwa mtumishi anayeshinda si kwa kuponda milima bali kwa kuponderwa mwenyewe. Na ile kauli ya aya ya nne, "Mimi, Yahwe ni mwanzo na mwisho, mimi ndiye," inarudi katika Ufunuo 1, ambapo Kristo aliyefufuka anaisema juu yake mwenyewe na kuiunganisha mara moja na maneno yaleyale ya Isaya: usiogope. Yule anayeshika historia ndiye anayeshika mkono wetu, na sasa ana kovu mkononi.

Kioo

Sura hii inafichua jambo kuhusu hofu yetu: hofu hutufanya wafanyabiashara wa uhakika. Mataifa yanapotetemeka hayamgeukii Mungu; yanaenda kwa seremala. Yanatengeneza kitu kinachoweza kushikika, kisha yanakigongelea misumari "isipinduke." Wewe unafanya nini wiki hii mambo yanapoyumba? Unaongeza masaa kazini ili ujihakikishie thamani yako? Unaangalia akiba yako mara tatu kwa siku? Unamshikilia mtoto wako kwa nguvu kiasi cha kumkosesha hewa, kwa sababu kumwachilia kunaogopesha? Sanamu zetu ni vitu vizuri tunavyovipigilia misumari ili visianguke. Mungu hakatai hofu yako; anakataa dawa zako. Anasema, "Nitakushika kwa mkono wa haki yangu." Leo, andika kwenye karatasi ndogo jambo moja linalokunyima usingizi, kisha lishike mkononi na useme kwa sauti aya ya kumi, ukilielekeza kwa jina hilo.

Swali

Kuna ahadi hapa inayokwaruza: "Utawatafuta na wala hautawapata wale wanaopingana na wewe." Historia ya Israeli haikuenda hivyo. Waliorudi kutoka Babeli walikuta magofu, umaskini na majirani wenye chuki, na karne zilizofuata zilijaa mateso zaidi, si upungufu wake. Je, Mungu alizidisha maneno? Jibu rahisi ni kusema ahadi hiyo inatimia rohoni tu, lakini hilo linapunguza uzito wa maandiko. Jibu la kweli zaidi ni gumu: Mungu anaeleza mwisho wa hadithi akiwa katikati yake, na anatarajia tuishi kwa neno lake kabla hatujaona matokeo. Kristo mwenyewe aliishi hivyo, akiitwa Mwana mpendwa kisha akapelekwa jangwani. Ahadi hii ni ya kweli, lakini bado imefungwa kwenye siku isiyofika. Tunaishi kati ya tamko na utimilifu, na hapo ndipo imani inapoumia.

Muktadha

Tuko karne ya sita kabla ya Kristo, miongoni mwa watu walioondolewa kwa nguvu kwenda Babeli. Hekalu limebomolewa, ufalme umekwisha, na ushahidi wote unaonekana kusema Mungu wa Israeli alishindwa na miungu ya Babeli. Kila mwaka Wababeli walibeba sanamu zao mitaani kwa fahari kubwa. Katika dunia ya wakati ule, ushindi wa kijeshi ulikuwa hoja ya kitheolojia: mungu wa mshindi ndiye mungu wa kweli. Sasa kuna mtu anainuka mashariki, Koreshi wa Uajemi, akiteketeza falme kama mabua kwenye upepo. Isaya anaanzisha kesi ya mahakama, kama mzozo wa kisheria kati ya majirani, na anawaita mataifa mahakamani. Swali si nani ana jeshi kubwa, bali nani alitangaza haya kabla hayajatokea. Kwa watu walioitwa "mdudu," hii ilikuwa hoja ya kuishi.

Maandiko Mengine

Nyimbo za mtumishi zinazofuata katika Isaya 42 hadi 53 zinaweka kivuli kirefu juu ya sura hii. Pale, mtumishi hatapaza sauti mtaani wala kuvunja mwanzi uliopondeka; hapa, mtumishi anafanywa "chombo kikali cha kuparulia." Tofauti hiyo si mgongano bali ni ufunuo wa jinsi Mungu anavyoshinda: nguvu inayoponda milima inafika kupitia mtumishi anayenyamaza mbele ya wanaomkata manyoya. Halafu kuna maji. Ahadi ya aya ya kumi na saba, kwamba maskini wenye ndimi kavu watapata majibu na jangwa litakuwa chemchemi, inasikika tena pale Yesu anaposimama katika sikukuu na kuwaita wenye kiu waje kwake. Ahadi ya Isaya haikutoweka; ilipata mwili, ikasimama hekaluni, na ikaita.

Tafakari

Ni kitu gani unachokipigilia misumari siku hizi ili kisianguke, na kitatokea nini ukikiacha kianguke?

Mungu anamwita Israeli "mdudu" na kisha anamwahidi nguvu. Je, unakubali kuitwa dhaifu, au unahitaji kwanza kuonekana imara kabla hujakubali msaada wake?