Yoshua 19

Maandiko Yenyewe

Kura inaendelea kuangukia: Simoni anapata miji ndani kabisa ya eneo la Yuda, kwa sababu sehemu ya Yuda ilikuwa kubwa kuliko mahitaji yao. Kisha Zabuloni, Isakari, Asheri, Nafutali na hatimaye Dani, kila mmoja akipewa mipaka inayopanda, kuzunguka, kugusa na kukomea katika maeneo yenye majina magumu kuyatamka. Dani, baada ya mpaka wake kuwapotea, wanakwenda kaskazini, wanautwaa mji wa Leshemu kwa upanga na kuuita kwa jina la babu yao. Mwisho kabisa, baada ya kila kabila kutulia, Israeli wanampa Yoshua mwenyewe urithi: mji mmoja tu, Timnathi Sera, aliouomba. Yote hii yanafanyika Shilo, mbele za Yahweh, mlangoni mwa hema la kukutania.

Kiini

Neno linalorudiwa kama kiitikio ni nachalah, urithi. Si zawadi tu, wala si mali iliyonunuliwa; ni fungu unalopewa kwa sababu wewe ni wa familia. Na kinachoshangaza ni jinsi mgawanyo huu unavyokuwa wa kawaida: vijito, miti ya mwaloni, mabonde, miji yenye ngome. Mungu wa Israeli hagawi dhana; anagawa udongo. Anawaweka watu wake mahali fulani, na mahali hapo panakuwa na jina. Hapa ndipo imani ya Biblia inapotofautiana na dini ya mawazo matupu: wokovu unaishia kwenye anwani, kwenye shamba unalolima, kwenye mji unaolala ndani yake. Mungu hakutaka Israeli wampende kwa ujumla; alitaka wamtii katika Shunemu, katika Hammathi, katika Kana.

Uzi Unaounganisha

Sura hii ni ahadi ikivuja damu ya ukweli. Mungu alimwambia Abrahamu kwamba uzao wake utapata nchi; hapa nchi inapimwa kwa hatua, na majina yanaandikwa. Lakini jambo moja linabaki wazi: hakuna kabila lililopata kila kitu. Dani wanapoteza mpaka wao na kulazimika kuhamia kaskazini. Simoni anaishi ndani ya mwingine. Mipaka inakomea baharini, lakini bahari haiwi yao. Urithi umetolewa na bado haujakamilika, na hiyo ndiyo sura ya ahadi zote za Mungu kabla ya Kristo. Zabuloni na Nafutali, makabila mawili yaliyotajwa hapa kwa mipaka ya mabonde, baadaye yangeitwa na Mathayo nchi iliyoona nuru kuu, kwa sababu huko Galilaya ndiko Yesu alipoanza kuhubiri. Urithi uliopimwa kwa kura ukawa jukwaa la Mfalme.

Kioo

Kuna kitu kinachouma katika mstari wa tisa: Simoni anapata urithi wake "kutoka katika sehemu yao ya katikati" ya Yuda. Hana nchi yake mwenyewe kwa maana kamili. Anaishi ndani ya nafasi ya ndugu yake mkubwa. Je, umewahi kuhisi hivyo? Kwamba maisha yako ni ya kukopa, ndani ya nyumba ya mtu mwingine, ndani ya kivuli cha ndugu aliyefanikiwa zaidi, chumba kidogo katika mji unaogharimu zaidi ya unavyoweza? Na kisha Dani, ambao mpaka wao "ulipowapotea," wakachukua upanga. Sisi pia tunajua jaribu la kujichukulia kwa nguvu kile ambacho hatukupewa: kupigania cheo, kujilinganisha, kuhesabu kwa uchungu miji kumi na sita ya jirani dhidi ya kumi na mitatu yetu. Yoshua, mwenye haki ya kuchagua kwanza, anaomba mji mmoja tu. Leo, andika kwenye karatasi jina la mahali unapoishi sasa, pamoja na kitu kimoja unachokiona dirishani, kisha useme kwa sauti mbele za Mungu: "Hii ndiyo sehemu uliyonipimia."

Mwangwi wa Maandiko

Mstari wa 47 unakaa kimya kwa njia ya kutisha. Dani wanaua "kila mtu kwa upanga" na kuubadili jina la mji. Kitabu cha Waamuzi kitarudi kwa tukio hilohilo na kutuonyesha upande wake mweusi: hiyo ilikuwa safari ya kabila lililoshindwa kuamini, lililochukua sanamu na kuhani njiani. Maandiko hayafichi jambo hilo. Pia yanatukumbusha kwamba Yoshua mwenyewe hapati urithi wake kwa nguvu bali kwa ombi, "aliuomba," na kwa amri ya Yahweh. Tofauti kati ya mstari wa 47 na mstari wa 50 ndiyo tofauti kati ya kujitwalia na kupokea. Agano Jipya litaliweka wazi: wenye upole ndio watakaoirithi nchi. Sura hii tayari inatuonyesha ni nani anayelala kwa amani usiku.

Mhusika Mkuu

Yoshua anaonekana mwishoni mwa orodha, si mwanzoni. Kiongozi aliyevuka Yordani, aliyeuzunguka Yeriko, aliyeshinda wafalme thelathini na moja, anapokea sehemu yake baada ya kila mtu mwingine. Na anapopewa, anapewa kitu kidogo: mji mmoja katika nchi ya milima ya Efraimu, mahali pa mawe na mitelemko, si mabonde ya ngano. Halafu kuna kifungu cha unyenyekevu mtupu: "Aliujenga mji na akaishi huko." Hakuna jumba, hakuna mnara wa kumbukumbu. Mtu aliyeiweka nchi mikononi mwa kumi na mbili anajijengea nyumba na kukaa kimya. Nafsi yake inatuonyesha kitu kuhusu Mungu anayemtumikia: Mungu ambaye utukufu wake haujitafutii nafasi kubwa, bali hupima kwa haki na kisha hukaa katikati ya watu wake.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wazia mtu anayeisikia orodha hii karne kadhaa baadaye, labda wakati wa wafalme au baada ya uhamisho. Kwake majina haya si kelele; ni ramani ya nyumbani. Anajua Tabori, amekunywa maji ya Kinnerethi, babu yake alizikwa karibu na Rimoni. Kila jina ni ushahidi: Mungu alitimiza. Na pale ambapo mji hauko tena mikononi mwao, pale ambapo Dani wamepotea na Sidoni haikuwahi kutekwa, orodha hiihii inakuwa mashtaka na matumaini kwa pamoja. Ndiyo maana sura inaishia Shilo, "mbele za Yahweh katika mlango wa hema la kukutania." Nchi haikugawanywa kwa ujanja wa wapima ardhi bali mbele za uso wake. Kila mpaka ni neno alilosema.

Tafakari

Ni sehemu gani ya "urithi" wako unaoona kuwa mdogo mno, na ungekuwaje kuikubali kama iliyopimwa kwa mkono wa Mungu?

Katika mambo unayoyatafuta sasa, ni wapi unafanana zaidi na Dani wa mstari wa 47, na wapi unafanana na Yoshua wa mstari wa 50?