Mambo ya Walawi 11:11

Maandiko

Mstari huu ni sentensi moja fupi inayofunga kanuni ya samaki: viumbe vya majini visivyo na mapezi na magamba haviliwi. Sababu inayotolewa ni ya kushangaza kwa unyofu wake: "Kwa kuwa watakuwa chukizo, msile nyama yao, pia mizoga yao sharti itakuwa chukizo." Hakuna maelezo ya afya, hakuna hoja ya ladha, hakuna sababu ya kimantiki. Kilichotangazwa kuwa chukizo, ni chukizo, na hicho chenyewe ni sababu ya kutosha. Hata mzoga wake, kiumbe kilichokufa ambacho hakiwezi kumdhuru mtu yeyote tena, kinabaki katika kundi hilo.

Kiini

Neno la Kiebrania linalotumika hapa, sheqets, lina uzito zaidi ya "najisi" wa kawaida; linamaanisha kitu cha kukwepwa kwa nguvu, kitu ambacho hakina nafasi mezani kwa watu wa Mungu. Na sikiliza mzunguko wa hoja: ni chukizo, kwa hiyo msile; msile, kwa hiyo litakuwa chukizo. Mungu hajajitolea kutuelezea. Anatangaza tu. Hii inatugusa mahali penye maumivu, kwa sababu tumezoea kudai maelezo kabla ya kutii. Lakini kiini cha utakatifu katika Mambo ya Walawi si kwamba Israeli anaelewa kila mpaka; ni kwamba Israeli anaishi kwa sauti ya Yule aliyeweka mipaka hiyo. Utakatifu, hapa, ni jambo la kusikiliza kabla ya kufahamu.

Uzi Unaopita Katikati

Wengi wetu tunafika mstari huu tukiwa tayari tunajua mwisho wa hadithi: Petro juu ya dari, chandarua kikishuka, sauti ikimwambia asiseme najisi kile Mungu amekitakasa. Ni kweli, na hakuna sababu kuificha. Lakini tusiharakishe kuruka juu ya Mambo ya Walawi kama ukurasa uliopitwa. Kwa karne nyingi, kila mlo wa Israeli ulikuwa somo la kutofautisha, mazoezi ya kila siku ya jicho linalojifunza kutambua tofauti kati ya kilicho hai na kilichokufa, kati ya kilicho safi na kilicho najisi, kama sura hii inavyofunga katika mstari wa arobaini na saba. Kristo hakubomoa mafunzo hayo; aliyahamishia ndani, moyoni, mahali ambapo chukizo la kweli linaishi. Meza imefunguliwa, lakini utambuzi umebaki.

Kioo

Sisi hatuna orodha ya samaki, lakini tuna orodha zetu za kile tunacholisha nafsi zetu. Wewe unajua vizuri kile kinachopita mbele ya macho yako saa nne usiku, kile ambacho hakikustawisha bali kilikuacha na uchafu wa aina ambao hauwezi kuoshwa kwa sabuni. Unajua mazungumzo ya ofisini ambayo unashiriki kwa sababu kujitenga kunaonekana kama kujifanya mtakatifu. Unajua kiasi cha pesa unachotamani kwa njia ambayo huwezi kukiombea kwa sauti. Sehemu ngumu ya mstari huu ni kwamba Mungu hakuelezea kwa nini, na sisi tunatumia ukosefu wa maelezo kama kibali cha kuendelea. Leo, kabla ya usiku, fungua simu yako, tafuta kitu kimoja unachojua kinakuchafua, kifute, na sema kwa sauti: "Hiki si chakula changu."

Mhusika Mkuu

Yule anayezungumza hapa ni Yahweh, na sauti yake katika sura hii ina tabia ya kipekee. Anazungumza kwa undani wa kushangaza kuhusu mapezi, magamba, kwato, vifundo vya nzige, vyungu vya udongo vinavyopaswa kuvunjwa. Hakuna sehemu ya maisha ya kila siku iliyo ndogo mno kwake. Huyu si Mungu wa mbali anayeshughulikia tu mambo makubwa ya mataifa; huyu ni Mungu anayeingia jikoni. Na hata hivyo, anabaki mgeni. Hatoi hoja. Anajitangaza tu mwishoni: "Mimi ndimi Yahweh, aliyewaleta ninyi kutoka nchi ya Misri." Hapo ndipo maelezo yote yanapopatikana, si katika sayansi ya samaki, bali katika historia ya wokovu. Yeye ambaye aliwaleta kutoka utumwani ana haki ya kusema kinachokaa mezani.

Swali

Kwa nini samaki asiye na magamba? Kwa nini kiumbe kimoja ni safi na kingine ni chukizo, wote wawili wakiwa kazi ya mikono ya Mungu mmoja? Wataalamu wamejaribu majibu mengi: usafi wa mwili, kukwepa dini za wapagani, mpangilio wa uumbaji ambapo kila kiumbe kinapaswa kuwa na sifa za mahali pake, na samaki asiye na mapezi ni kama aliyekosea nyumba. Baadhi ya majibu hayo yana mvuto. Lakini hakuna hata moja linalotoka katika maandiko yenyewe, na hilo linapaswa kutufanya tuwe wanyenyekevu. Maandiko yananyamaza mahali tungependa yaseme. Nadhani tunapaswa kukaa katika ukimya huo bila kuujaza. Kuna mambo tunayotii kwa sababu tumeambiwa na Yule tunayemjua kuwa mwaminifu, na si kwa sababu tumeyafahamu.

Wasifu wa Wasomaji wa Kwanza

Wafikirie: watu waliotoka Misri, ambapo kila hekalu lilikuwa na mnyama wake mtakatifu na kila mkoa sheria zake za chakula, wakielekea Kanaani, ambapo majirani wao wangeandaa milo kwa heshima ya Baali. Kwao, orodha hii haikuwa maelezo ya kitabu cha upishi; ilikuwa alama ya mpaka. Kila wakati mama wa Israeli aliangalia samaki na kuuliza kama ana magamba, alikuwa akifanya tendo dogo la ukumbusho: sisi ni watu wa Yahweh, na hata tumbo letu linajua hilo. Chakula ni kitu cha jamii; ukiwa na sheria tofauti za chakula, hauwezi kula na kila mtu. Mstari huu ulizalisha upweke wa aina fulani. Utakatifu, waligundua, huwa na gharama ya kijamii.

Maswali ya Kutafakari

Ni kitu gani ambacho Mungu amesema juu yake bila kunipa maelezo, na ninajikuta nikisubiri maelezo hayo kabla ya kutii?

Kama meza yangu ingeshuhudia kuhusu Mungu ninayemwabudu, ingesema nini juu yake wiki hii?