Nehemia 5

Maandishi Yenyewe

Kelele zinasikika ndani ya jiji linalojengwa: si sauti za maadui nje ya ukuta, bali kilio cha wanaume na wake zao dhidi ya Wayahudi wenzao. Njaa imewasukuma kuweka rehani mashamba, mizabibu na nyumba; kodi ya mfalme imewalazimisha kukopa; na sasa wanauza wana na binti zao utumwani, huku baadhi ya mabinti tayari wamekwisha kuchukuliwa. Nehemia anasikia, anakasirika, anafikiri, kisha anawashtaki wakuu hadharani: "Ninyi mnatafuta riba, kila mmoja kutoka kwa ndugu yake mwenyewe." Wanakubali kurudisha mashamba na fedha siku hiyo hiyo, na kiapo kinafanywa mbele ya makuhani. Sura inamalizika kwa Nehemia akijihesabu mwenyewe: miaka kumi na miwili ya ugavana bila kula posho ya gavana, meza yake ikiwalisha watu 150 kwa gharama yake mwenyewe.

Kiini cha Jambo

Neno linalorudia rudia hapa ni "ndugu." Wale wanaokopesha kwa riba si wageni; ni watu wa damu moja, wa agano moja. Ndiyo maana shtaka la Nehemia linauma: "tumewakomboa toka utumwani ndugu zetu… lakini hata mnawauza ndugu na dada zenu." Ukombozi uliogharimu wanaotoka uhamishoni unatenguliwa na wenzao wenyewe. Mungu wa Israeli hakuwatoa Misri ili wajenge Misri ndogo ndani ya Yerusalemu. Hapa tunaona kwamba imani ya kweli haipimwi kwa urefu wa ukuta unaojengwa bali kwa jinsi mkopeshaji anavyomtazama mdaiwa wake. Nehemia anaita kipimo hicho "hofu ya Mungu wetu": si woga wa adhabu, bali kuishi kwa ufahamu kwamba Mungu anasikia kilio cha aliye chini, na kwamba biashara halali inaweza kuwa dhambi nzito mbele zake.

Uzi Unaounganisha

Kuna mfano hapa unaovuka karne. Nehemia ana haki halali ya posho ya gavana, shekeli arobaini kwa siku kama waliotangulia; anaikataa "kwa sababu ya hofu ya Mungu," na badala yake anaifungua meza yake kwa watu 150. Haki inayoachwa ili wanyonge wapumue: hiyo ndiyo sura tunayoiona ikikamilika katika Kristo, ambaye alikuwa tajiri akawa maskini ili sisi tupate utajiri (2 Wakorintho 8:9). Na shtaka la Nehemia, kwamba wale waliokombolewa wanawauza tena wenzao, ni sawasawa na yule mtumishi wa Mathayo 18 aliyesamehewa deni kubwa kisha akamkaba mwenzake koo. Ukombozi unaopokelewa lakini haushuki mfukoni ni ukombozi ambao bado haujafika moyoni. Injili haijawahi kuwa jambo la kiroho tu.

Kioo

Kilio cha sura hii hakikuja kutoka kwa wakopeshaji waovu wa hadithi za mbali. Kilikuja kutoka kwa watu wema, waaminifu, waliokuwa wakijenga ukuta mchana kutwa na kutoza riba jioni. Hapo ndipo unapoumia. Wewe pia unaweza kuwa kwenye kamati ya kanisa na wakati huohuo unamlipa mfanyakazi wa nyumbani kiasi unachojua ni cha aibu. Unaweza kumkopesha ndugu yako na kimya kimya kufurahia kwamba sasa anakudai heshima. Unaweza kuwa na haki kamili kisheria juu ya mtu, na hiyo haki ikawa kigingi cha shingoni mwake. Nehemia hakuwauliza kama walivunja sheria; aliuliza kama wanatembea katika hofu ya Mungu. Leo, kabla jua halijazama: chukua simu yako, mtafute mtu mmoja anayekudai kitu au anayekutegemea kifedha, na umtumie ujumbe mmoja ukifuta au kupunguza kile anachodaiwa. Neno la Nehemia lilikuwa "leo leo."

Swali Gumu

Sura inaisha na sala inayoshtua: "Nikumbuke, Ee Mungu wangu, kwa wema, kwa sababu ya yote niliyoyafanya kwa watu hawa." Je, huyu ni mtu anayejisifu? Tumefundishwa kwamba matendo yetu hayatuhesabii haki, na sala hii inasikika kama mtu anayehesabu risiti mbele za Mungu. Sitaifanya laini: Nehemia kweli anataka Mungu aone gharama aliyolipa. Lakini angalia mahali sala inapokwenda. Haisemi "Nilipe," inasema "Nikumbuke." Ni mtu aliyechoka, aliyetumia mali yake miaka kumi na miwili bila mtu kumshukuru, akimwomba Mungu asiwe kama watu. Bado kuna mvutano hapa ambao Biblia hairuhusu tuufute: mtumishi mwaminifu anaruhusiwa kutamani kuonekana na Mungu, hata kama hastahili kudai kitu kutoka kwake.

Undani Mmoja

"Nikakung'uta vazi langu." Ni kitendo kidogo kinachopita haraka machoni, lakini kilichowagusa waliokuwepo. Vazi la juu lilikuwa na mkunjo mbele ya kifua ambamo mtu alibeba nafaka, fedha, mahitaji ya siku. Kukung'uta mkunjo huo mbele ya kusanyiko ilikuwa kuigiza laana: uwe hivi, mtupu, hakuna kilichobaki. Nehemia hakuwasomea sheria; aliwaonyesha mwisho wa maisha ya mtu anayelimbikiza kwa machozi ya wenzake. Na kusanyiko lote likasema "Amina." Wale wale waliokuwa wakiapa walikubali laana juu ya nyumba zao wenyewe. Ahadi za haki zinapokosa uzito wa mwili na hatari halisi, hubaki maneno mazuri ya mkutano. Nehemia aliifanya ahadi iwe na gharama.

Mhusika Mkuu

Nehemia anakasirika, na maandishi hayaombi radhi kwa hilo. Lakini soma tena mstari wa saba: "Kisha nikafikiri juu ya hili." Kati ya hasira na hatua kuna nafasi ya kufikiri, na hiyo ndiyo tofauti kati ya kiongozi na mlipuko. Kisha kuna unyofu wa ajabu katika mstari wa kumi: "Mimi na ndugu zangu na watumishi wangu tunawapa fedha na nafaka. Lakini lazima tuache." Hajisimamishi juu ya jukwaa; anasimama ndani ya kundi la wenye hatia. Ni mtu mwenye mamlaka aliyeamua kutokutumia sehemu kubwa ya mamlaka hayo, na injini ya uamuzi huo si mkakati bali "hofu ya Mungu." Uongozi wake haukujengwa juu ya kupendwa, bali juu ya kuogopa mahali pasipofaa: mbele za Mungu, si mbele za watu.

Tafakari

Ni haki gani halali unayoshikilia sasa juu ya mtu, ambayo Mungu anaweza kuwa anakuomba uiache?

Kilio cha nani kinaingia masikioni mwako mara kwa mara bila kubadilisha lolote katika matumizi yako ya fedha?