Filemoni 1:9

Maandiko

Paulo anasimama kwenye njia panda ya mamlaka. Anaweza kuamuru; anasema wazi katika mstari wa 8 kwamba ana "ujasiri wote katika Kristo" kufanya hivyo. Lakini badala ya kuamuru, anachagua kusihi: "lakini kwa sababu ya upendo, badala yake nakusihi." Na anajitambulisha si kama mtume mwenye cheo, bali kama mzee aliyechoka na mfungwa aliyefungwa "kwa ajili ya Kristo Yesu." Mamlaka yaliyokuwa mkononi yanawekwa chini kwa hiari.

Kiini

Hapa tunaona jinsi mamlaka yanavyofanya kazi katika ufalme wa Mungu. Paulo hakupoteza haki ya kuamuru; anaikataa. Na anaeleza sababu: upendo. Neno la Kiyunani analotumia, parakaleō, halimaanishi kuvuta mtu kwa kamba bali kusimama pembeni yake na kumwomba. Ni neno la mwombezi, si la kamanda. Tofauti hii si mbinu ya kidiplomasia. Ni theolojia. Mungu anaweza kuamuru wanadamu, na mara nyingi anaamuru, lakini njia yake ya mwisho ya kutuvuta si nguvu bali sadaka. Paulo anajua kwamba utii uliolazimishwa hauna thamani ya kiroho, kama anavyosema baadaye: "lisifanyike kwa sababu nilikulazimisha, bali kwa sababu ulipenda mwenyewe kulitenda." Neema haiwezi kutolewa kwa amri, kwa sababu neema inaomba moyo, sio mkono tu.

Uzi Unaopita Katikati

Kila kitu katika mstari huu kinanukia Kristo. Yeye aliyekuwa na haki ya kuamuru mbingu na nchi alijifunga katika mwili, akachagua njia ya kusihi badala ya kutisha. Paulo anajitambulisha kwa vitu viwili vinavyoonekana kama udhaifu: uzee na vifungo. Lakini ndani ya barua hii, hivyo ndivyo vyanzo vya nguvu yake ya kimaadili. Ni kioo cha msalaba: mamlaka yanayodhihirika kwa kujitoa, si kwa kukanyaga. Na kumbuka Paulo hasemi "mfungwa wa Rumi," bali "mfungwa kwa ajili ya Kristo Yesu." Minyororo yake imepata mmiliki mpya. Yule anayemwombea Onesimo anaomba kutoka mahali pale pale ambapo Kristo alituombea sisi: kutoka ndani ya kifungo, kutoka mahali pa kudhalilika, na kwa upendo ambao ulikuwa hiari kabisa.

Kioo

Tunaobeba mamlaka fulani, na wote tunayabeba mahali fulani, tunajua utamu wa kuamuru. Mzazi kwa mtoto, mkubwa kazini, mwenye pesa kwa anayehitaji, kiongozi wa kikundi kwa mshiriki mpya. Ni haraka. Inafanya kazi. Na inatuepusha na hatari ya kukataliwa, kwa sababu tunapoamuru hatujiweki hatarini; tunapoomba, tunajiweka mikononi ya mwingine. Paulo anachagua hatari hiyo. Anaweka mkononi mwa Filemoni uwezo wa kusema hapana. Uliza mwenyewe: mahali gani hivi karibuni ulitumia cheo, sauti, au deni la wema kupata kile ambacho ungeweza kuomba tu? Leo, mtafute mtu mmoja uliyemwamuru wiki hii bila lazima, na mwambie kwa maneno yako mwenyewe: "Nilipaswa kukuomba, sikupaswa kukuamuru." Sentensi moja. Inatosha.

Swali

Lakini kuna kitu kinachokwaruza. Paulo anasema anasihi, kisha anasema wazi kwamba anaweza kuamuru, kisha anamkumbusha Filemoni kuhusu uzee wake na minyororo yake, na baadaye anaongeza kwamba anaandika kwa mkono wake mwenyewe na kwamba Filemoni anamdai maisha yake. Hii ni ombi la kweli au ni shinikizo lililovaa nguo za upole? Nadhani ni jibu la kuwa Paulo ni mwaminifu, si safi kimaadili kwa namna tunayotamani. Anaweka uzito wote wa uhusiano juu ya meza, kisha anakataa kuugeuza kuwa amri. Upendo hauwezi kuwa kimya kuhusu kile kinachostahili; unaweza tu kukataa kukilazimisha. Tofauti kati ya hivyo viwili ni nyembamba kama uzi, na sisi sote tunashindwa kuiona wakati inatuhusu. Paulo anaituacha wazi. Filemoni ndiye anayebaki na uamuzi.

Mhusika Mkuu

Paulo katika mstari huu ni mtu aliyevuliwa kila kitu isipokuwa upendo. Hapana meli, hapana safari, hapana mikutano ya makanisa; ana kalamu, chumba cha kifungo, na miaka mingi mabegani. Na hapo ndipo anapokuwa mkubwa zaidi. Hasemi "nimechoka na dunia" bali "nakusihi." Mtu anayeweza kuomba wema wa mwingine akiwa mwenyewe hana lolote la kumpa ni mtu ambaye tumaini lake si katika hali yake. Kuna huzuni hapa, na hakuna uchungu. Kuna udhaifu, na hakuna kujilaumu. Hii ni sura ya mtu ambaye amejifunza kwamba minyororo yake ni ya Kristo, na kwa hiyo hata maombi yake ni ya Kristo. Uzee wake si kilio; ni ushuhuda kwamba amevumilia hadi mwisho.

Maandiko Mengine Yanayoitikia

Fikiria Filipi 2, ambapo Paulo anaeleza kwamba Kristo, akiwa na hali ya Mungu, hakushikilia cheo chake bali akajinyenyekeza hadi kifo cha msalaba. Mstari wetu ni wimbo huo huo uliopigwa kwa kinanda kidogo: yule anayeweza kuamuru anaweka kando haki yake kwa sababu ya upendo. Halisi zaidi ni 2 Wakorintho 5, ambapo Paulo anasema kwamba wajumbe wa Kristo wanasihi watu kwa niaba ya Mungu, kama kwamba Mungu mwenyewe anaomba. Neno lile lile la kusihi. Mungu anaomba. Muumba anasihi kiumbe kipatane naye. Ukiona hilo, mstari wa 9 wa Filemoni haubaki barua ya kibinafsi tu; unakuwa dirisha dogo linaloonyesha jinsi mbingu inavyozungumza na dunia.

Tafakari

Ni wapi katika maisha yako mamlaha yako halali yamekuwa njia ya kuepuka hatari ya kuombwa kukataliwa?

Kama Mungu anasihi badala ya kulazimisha, hilo linabadilisha nini katika jinsi unavyoelewa jibu lako kwake?