Ufunuo 18

Maandiko

Malaika mwenye mamlaka kuu anashuka, nchi inaangazwa na utukufu wake, na anatangaza jambo lililokwisha kutokea: "Umeanguka, umeanguka, ule mji mkuu Babeli!" Kisha sauti nyingine inawaita watu wa Mungu watoke ndani ya mji huo kabla hukumu inayolimbikizwa juu yake iwafike wao pia. Wafalme, wafanyabiashara na mabaharia wanasimama mbali wakiomboleza moshi unaopanda, wakihesabu bidhaa zilizopotea; malaika anatupa jiwe kubwa la kusagia baharini, na sura inaisha kwa ukimya wa mji ambao hautasikika tena, kwa sababu ndani yake "damu ya manabii na waamini ilionekana."

Kiini

Kinachonigusa zaidi katika sura hii si moto, bali ukimya baada ya moto. Hakuna vinanda, hakuna kinu kinachosaga unga wa kesho, hakuna taa inayowaka jioni, hakuna sauti ya bwana harusi na bibi harusi. Yote yaliyofanya mji uwe mji, si dhambi zake tu bali maisha yake ya kila siku, yamekoma. Hukumu ya Mungu hapa haionyeshwa kama hasira ya ghafla, bali kama kuvunwa kwa kile kilichopandwa kwa karne nyingi: "Dhambi zake zimerundikana juu kama mbingu, na Mungu ameyakumbuka." Mungu anakumbuka. Neno hilo linatuweka kimya. Kile ambacho ulimwengu hukisahau haraka, damu ya wanyonge, majina ya waliouawa, Mungu hakisahau. Na kumbukumbu yake ndiyo hukumu.

Uzi Unaopita

Babeli si mji mmoja tu; ni mfumo unaojirudia. Ulianza kama mnara wa kujitukuza, ukawa himaya iliyowabeba Wayahudi utumwani, na katika Ufunuo umevaa vazi la Rumi. Kila kizazi kina Babeli yake. Lakini fahamu jinsi sura hii inasema: "Umeanguka, umeanguka." Muda uliopita, si ujao. Katika lugha ya unabii, jambo ambalo Mungu ameamua limekwisha kutokea. Hii ni sauti ile ile inayosikika msalabani, mahali ambapo mamlaka za dunia zilitangaza ushindi wao na kwa kweli zilikuwa zikianguka. Kristo hakupindua Babeli kwa jeshi, bali kwa kutoa damu yake mwenyewe, na kwa hiyo damu ya manabii na waamini iliyomwagwa haipotei bure. Uzi mmoja: Mwana-Kondoo aliyechinjwa ndiye anayehesabu.

Kioo

Kuna orodha ndefu katika mstari wa 12 na 13, na nashauri usiipite haraka. Dhahabu, hariri, mdalasini, uvumba, ngano, ng'ombe, farasi, "na watumwa, na roho za watu." Mwisho wa orodha, watu wamewekwa pamoja na viungo na mbao za harufu nzuri. Hapo ndipo Babeli inajidhihirisha: kila kitu, hata mtu, kinapata bei. Nawe na mimi tunaishi ndani ya minyororo hiyo ya biashara. Nguo unayovaa, simu unayoshika, faida inayolipa mafao yako ya uzeeni; ni nani aliyelipa gharama halisi? Wito "Tokeni kwake watu wangu" (kwa Kiyunani exelthate, amri, tokeni sasa) hauitaki tuhamie jangwani, bali tuishi kwa namna ambayo bei ya mtu haiwezi kupangwa. Swali linabaki likining'inia: mahali gani mimi nimekaa vizuri mno ndani ya Babeli?

Wasikilizaji wa Kwanza

Fikiria kikundi kidogo cha Wakristo katika mji wa Efeso au Smirna, wakisikiliza barua hii ikisomwa kwa sauti. Wao ni wachache, hawana mamlaka, wanaogopa kupoteza kazi kwa sababu hawashiriki sherehe za kumwabudu Kaisari. Wanaona kila siku meli zikiingia bandarini zimejaa dhahabu na nafaka kutoka pande zote za dunia; wanaona kwamba dunia hii ya nguvu inaonekana ya kudumu kabisa. Kwao "Nimekaa kama malkia; wala siyo mjane" hakikuwa kiburi cha kubuni; ilikuwa sauti ya himaya iliyoonekana isiyoshindika. Hivyo tangazo hili lilikuwa la kushtua sana: kile mnachoona hakidumu, na kile mnachoteseka kwa ajili yake hakisahauliki. Waliambiwa "Furahini juu yake, mbingu" wakati wao wenyewe walikuwa wakizikwa.

Mazingira

Ufunuo uliandikwa katika kipindi ambapo Rumi ilikuwa moyo wa uchumi wa dunia inayojulikana. Kila kitu katika orodha ya mstari 12 na 13 kilikuwa kinaagizwa kutoka mbali: hariri kutoka mashariki, ubani kutoka Arabia, ngano kutoka Misri, watumwa kutoka kila kona. Ndiyo sababu waombolezaji si maaskofu wala askari bali wafalme, wafanyabiashara, na "kila nahodha wa meli, kila baharia." Wanaomboleza faida, sio watu. Na wanasimama mbali, kwa hofu, si kwa mapenzi. Hii ni picha kali ya jinsi mifumo ya nguvu ilivyowaunganisha watu: mahusiano yaliyojengwa juu ya bidhaa yanavunjika saa ile bidhaa zinapotea. "Ndani ya saa moja utajiri wote huo ulitoweka." Saa moja tu.

Sauti za Maandiko Mengine

Ukisoma Yeremia 51, utaona nabii akiamriwa kufunga maandiko yake kwenye jiwe na kuyatupa katika mto Frati kama ishara kwamba Babeli ya kale itazama. Ufunuo 18 inachukua ishara hiyo hiyo, lakini kwa jiwe la kusagia: chombo cha mkate wa kila siku kinakuwa alama ya kuzama kusiko na kurudi. Na katika Isaya 47, Babeli anajisemea maneno yale yale ya kujiamini kwamba hataonja upweke wa mjane. Sura hii inatuonyesha kwamba maneno ya kiburi hayabadiliki kwa karne nyingi; huvaa nguo mpya tu. Kwa hiyo unabii wa Ufunuo hauleti habari mpya kabisa; unaturudisha kwenye sauti ambayo Mungu amekuwa akiisikia na kuijibu tangu zamani.

Maswali ya Kutafakari

Ni sauti zipi za "kinu" na "taa" katika maisha yangu, mambo ya kawaida kabisa, ambayo kwa siri yanategemea mfumo unaomtumia mtu kama bidhaa?

Mungu "ameyakumbuka" matendo ya Babeli. Nikijua kwamba yeye pia anakumbuka damu na machozi yaliyofichwa ya wanyonge, hii inanipa faraja au inanitia hofu, na kwa nini?