Zekaria 4:6

Maandiko

Malaika anamwamsha Zekaria kama mtu anayetolewa usingizini, anamwonyesha kinara cha taa cha dhahabu kinacholishwa mafuta na mizeituni miwili, kisha anamwuliza swali ambalo nabii hawezi kulijibu. Badala ya kueleza maono hayo papo hapo, malaika anatoa neno kwa mtu mmoja anayejenga hekalu kwa taabu: "Hili ni neno la Yahwe kwa Zerubabeli: lisemalo siyo kwa uwezo wala kwa nguvu, lakini ni kwa Roho wangu, asema Yahwe wa majeshi." Jibu linakuja kabla ya maelezo, kana kwamba jambo la msingi si kuelewa taa, bali kujua ni nani anayeziwasha.

Kiini cha Jambo

Neno la Kiebrania lililotafsiriwa "nguvu" hapa, chayil, si misuli tu; ni jeshi, mali, uwezo wa kiuchumi na kijeshi wa taifa. Mungu anaondoa kabisa safu ya rasilimali ambazo mwanadamu hutegemea anapojenga chochote kikubwa. Na anayesema hivyo anajiita "Yahwe wa majeshi," yaani Bwana wa majeshi yote ya mbinguni. Ndiye mwenye nguvu zote, naye ndiye anayekataa kuzitumia kwa namna tunayotarajia. Hii ni injili ya neema katika umbo la ujenzi: kazi ya Mungu haiendeshwi na uwezo wa kibinadamu uliobarikiwa, bali na Roho wake mwenyewe. Mstari unaofuata unalithibitisha, kwani jiwe la mwisho la hekalu haliwekwi kwa kelele ya "Tumefanikiwa!" bali kwa kelele ya "Neema! Neema kwake!"

Uzi Unaounganisha

Roho anayetajwa hapa si mgeni katika hadithi. Katika Mwanzo 1:2 Roho wa Mungu alielea juu ya maji kabla ya neno lolote la uumbaji kutamkwa; kila kitu kilichopo kilianza kwa upepo wa Mungu, si kwa juhudi za mtu. Ujenzi wa hekalu ni uumbaji mdogo, dunia ndogo inayorudishwa katika utaratibu wake. Na Zerubabeli, huyu mkuu aliyechoka, anatokea tena katika orodha ya ukoo wa Yesu katika Mathayo 1, kiungo kati ya ufalme wa Daudi uliopotea na Mfalme atakayekuja. Kile ambacho Zerubabeli aliweza kujenga kwa sehemu, Kristo alikamilisha kwa ukamilifu: hekalu la mwili wake, lililojengwa si kwa jeshi wala utajiri, bali kwa Roho na kwa msalaba.

Kioo

Tunapenda kuamini kwamba Mungu atabariki mipango yetu ikiwa tutajiandaa vya kutosha: bajeti imara, viongozi wenye vipaji, mkakati mzuri. Si kwamba vitu hivyo ni vibaya; ni kwamba vinaweza kuwa mahali tunapoweka tumaini letu kimya kimya. Unaposimama mbele ya ndoa inayolegea, mtoto anayejitenga, deni lisilopungua, au huduma inayoonekana ndogo kuliko ilivyokuwa miaka kumi iliyopita, mstari huu unakwaruza: uwezo wako hautoshi, na haukuwahi kutosha. Lakini hiyo si hukumu, ni ukombozi, kwa sababu kazi haikuwa yako tangu mwanzo. Leo, chukua karatasi, andika jina la "mlima" wako mmoja ulio mbele yako wiki hii, kisha sema kwa sauti juu ya karatasi hiyo: "siyo kwa uwezo wala kwa nguvu, lakini ni kwa Roho wangu." Kisha weka karatasi mahali utakapoiona kesho asubuhi.

Mhusika Mkuu

Mhusika mkuu hapa si Zekaria wala Zerubabeli, bali Yahwe wa majeshi anayejitambulisha kwa jina hilo hasa pale anapokataa kutumia majeshi. Huyu ni Mungu ambaye nguvu zake hazihitaji kujionyesha ili kuwa halisi. Anayo subira ya kujenga kwa miaka, si kwa siku. Anadharau dharau ya watu kuhusu "siku ya mambo madogo," na macho yake saba, kama mstari wa kumi unavyosema, yanazunguka duniani mwote; hakuna kona ya kazi hii inayopita bila yeye kuiona. Mungu huyu haogopi udogo wa kazi wala uchovu wa mtumishi wake. Yeye hujilisha mwenyewe taa zake kwa mafuta yanayotiririka bila mtu kuyamimina, picha ya neema isiyokoma na isiyotegemea mkono wa mwanadamu.

Wasikilizaji wa Kwanza

Waliosikia hili walikuwa watu waliorudi kutoka Babeli, wachache, maskini, wasio na mfalme wala jeshi. Misingi ya hekalu ilikuwa imewekwa miaka kumi na sita mapema, kisha kazi ikakwama kwa upinzani na uchovu. Wazee waliokumbuka hekalu la Sulemani walilia walipoona linaloanza kujengwa, kwa sababu lilikuwa dogo mno. Kwao, maneno "Yahwe wa majeshi" yalikuwa na uchungu fulani: Mungu mwenye majeshi, lakini sisi hatuna hata askari mmoja. Ndipo Mungu anapogeuza uchungu huo kuwa faraja: ukosefu wenu wa jeshi si tatizo, kwa sababu kazi hii haikuwahi kutegemea majeshi. Waliosikia walielewa kwamba hekalu dogo lililojengwa kwa Roho ni kubwa kuliko hekalu kubwa lililojengwa kwa dhahabu ya mfalme.

Mazingira

Tuko mwaka 520 hivi kabla ya Kristo, katika mwaka wa pili wa mfalme Dario wa Uajemi, dola kubwa iliyokuwa bado inatuliza machafuko ndani yake. Yuda ni jimbo dogo lisilo na umuhimu wa kisiasa, Yerusalemu bado haina kuta imara, na watu wanajitahidi kujenga nyumba zao wenyewe kabla ya nyumba ya Mungu. Zerubabeli ni mzao wa Daudi, lakini cheo chake si mfalme bali liwali aliyeteuliwa na Uajemi; mamlaka yake yanakopwa kutoka kwa wageni. Kando yake anasimama Yoshua, kuhani mkuu. Hao wawili ndio "wana wa mafuta mabichi" wa mstari wa kumi na nne, viongozi wawili wanaopokea uwezo si kutoka kwa Uajemi, bali moja kwa moja kutoka kwa Bwana wa dunia yote.

Maswali ya Kutafakari

Ni wapi hasa katika maisha yako ambapo unategemea "uwezo na nguvu," na ungejuaje kama Roho ndiye anayeongoza badala yake?

Kama jiwe la mwisho linawekwa kwa kelele ya "Neema! Neema kwake!", unaweza kuhesabu mafanikio yako ya hivi karibuni kwa namna hiyo bila kujihisi umepunguzwa?