Maombolezo 3

Maelezo

Mtu anayeandika sura hii ameumia sana. Hajafichi hisia zake, wala hajaziremba. Anasema wazi: Mungu amenifukuza, amenizingira giza, amevunja mifupa yangu, amenifanya kama lengo la mshale wake (mst. 1-13). Anahisi kama mnyama aliyewindwa, kama mfungwa aliyefungiwa ukutani asipate kutoroka. Watu wanamdhihaki, meno yake yamevunjika kwa kokoto, amesahau furaha ni nini (mst. 14-17). Na kisha anafikia mahali pa chini kabisa: "Ustahimilivu wangu umeangamia na pia tumaini langu kwa Yahweh" (mst. 18). Hii si sentensi ya mtu anayejaribu kuwa na "vibe nzuri." Ni ukiri wa mtu ambaye amefikia mwisho wa nguvu zake.

Halafu kitu cha kushangaza kinatokea. Katikati ya kilio hicho, kuanzia mstari wa 21, sauti inabadilika. Bila maelezo ya kimantiki, bila tukio jipya, mwandishi anasema: "Lakini ni vuta hili akilini mwangu na hivyo nina matumaini." Anachokumbuka ni hiki: "Upendo dhabiti wa Yahweh haukomi na huruma zake haziishi, ni mpya kila asubuhi; uaminifu wako ni mkubwa" (mst. 22-23). Hii haitoki kwa kubadilika kwa mazingira yake, maisha yake bado ni magumu sawa. Inatoka kwa kuchagua kukumbuka nani Mungu ni, tofauti na hisia zake za sasa.

Baada ya hilo anaelezea kwa nini ni vizuri kusubiri Mungu kwa unyenyekevu (mst. 24-33), anasema Mungu si mkatili kwa moyo wake ingawa anaruhusu mateso (mst. 33). Anahoji dhuluma zinazofanyika duniani, kwa nini watu wanakandamizwa bila haki (mst. 34-39). Kisha anaita watu wamrudie Mungu, wakichunguza njia zao (mst. 40-42). Lakini sura haiishii kwa amani kamili. Inarudia tena kwenye maombolezo, akikumbuka jinsi alivyotupwa shimoni, machozi yake yasiyokoma, na maadui wanaomdhihaki (mst. 43-63). Anafunga kwa kuomba Mungu awahukumu wale waliomtesa (mst. 64-66).

Maana Yake Ni Nini?

Sura hii ni muhimu kwa sababu haifundishi kwamba imani inatakiwa kuficha maumivu. Mwandishi hafanyi kama vile kila kitu ni sawa wakati hakiko. Anaruhusu hisia zake kuwa kali, hata kumshtaki Mungu kwa uwazi. Hii ni kinyume na wazo linalozunguka mara nyingi kwamba Mkristo "mzuri" anapaswa kuwa na furaha daima na kutabasamu hata katika giza. Biblia yenyewe haifundishi hivyo.

Lakini kitu muhimu zaidi ni namna tumaini linavyorudi. Halitokani na kukana ukweli wa maumivu. Linatokana na kukumbuka tabia ya Mungu ambayo haibadiliki, hata wakati hisia zinabadilika kila siku. Huruma za Mungu ni "mpya kila asubuhi," yaani hazitegemei jinsi jana lilivyokuwa. Hii ni tofauti kubwa na kuweka tumaini lako kwenye jinsi unavyojisikia leo asubuhi, au kwenye jinsi maisha yanavyoenda vizuri kwa sasa.

Uzi Unaounganisha

Kitabu cha Maombolezo kiliandikwa baada ya Yerusalemu kuangamizwa, mahali Mungu alipokuwa akikaa pamoja na watu wake kimeharibiwa kabisa. Mwandishi anahisi kama Mungu amejifunika na hasira asisikie sala (mst. 44). Hii ni hisia ambayo Yesu mwenyewe aliipitia msalabani, akipiga kelele "Mungu wangu, Mungu wangu, mbona umeniacha?" Katika Yesu, tunaona kwamba Mungu hakubaki mbali na maumivu ya wanadamu, bali amevaa mwili na kuyapitia yeye mwenyewe, hadi kufa.

Ahadi ya "upendo dhabiti wa Yahweh haukomi" haikutimia kikamilifu katika kuwarudisha Wayahudi Yerusalemu tu. Ilitimia kwa jinsi ya kina zaidi msalabani na kufufuka, ambapo Mungu alionyesha kwamba hasira yake juu ya dhambi na huruma yake kwa waliopotea zinaweza kukutana pasipo mmoja kumeza mwingine. Msalaba ni mahali ambapo maumivu ya kweli na tumaini la kweli yanakutana, kama vile katika sura hii.

Kwa Ajili Yako

Kuna siku utakutana na kina cha giza ambalo hakiwezi kuelezewa kwa maneno mepesi, tamaa kubwa, kupoteza mtu, hisia ya kutojiweza, au wakati imani yako yote inaonekana kama uongo. Sura hii inakuruhusu kuwa mkweli katika hisia hizo mbele za Mungu, bila kujisikia lazima uzifiche ili "kuwa Mkristo mzuri." Unaweza kumshtaki Mungu kwa uwazi, kama mwandishi alivyofanya, na bado kuwa ndani ya uhusiano naye.

Lakini pia sura hii inakuonyesha kwamba tumaini halitokani na kujisikia vizuri. Linatokana na kuchagua, hata katika giza, kukumbuka ukweli kuhusu Mungu ambao hauhitaji hisia zako kuwa nzuri ili uwe wa kweli. Hii si suluhisho la kichawi litakalofuta maumivu yako. Ni namna ya kubeba maumivu bila kupoteza msingi. Katika kizazi kinachokuambia kila mara "fuata jinsi unavyojisikia," huu ni ujumbe mgumu lakini wa kweli zaidi.

Zungumzeni Kuhusu Hili

Je, umewahi kuhisi kwamba lazima ufiche maumivu yako mbele za Mungu au watu wa kanisa ili "kuonekana mwenye imani"? Sura hii inakuruhusu nini?

Mwandishi anasema tumaini lake haliko kwenye jinsi anavyohisi, bali kwenye tabia ya Mungu isiyobadilika. Unategemea nini kwa sasa ili kuwa na tumaini, hisia zako, mazingira yako, au tabia ya Mungu?

Kusali Pamoja

Bwana, wakati mwingine giza linatuzunguka na hatuoni njia ya kutoka. Tunakushukuru kwa sababu tunaweza kuwa wakweli mbele yako, hata kwa hasira na maswali yetu magumu. Tufundishe kukumbuka huruma zako mpya kila asubuhi, hata pale hisia zetu zinasema vinginevyo. Tunakukabidhi maumivu yetu, tukijua uaminifu wako ni mkubwa. Amina.