1 Wakorintho 7

Maandiko

Kuna sentensi katika sura hii ambayo ingewashtua wasomaji wa kwanza zaidi kuliko inavyotushtua sisi: "Si mke aliye na mamlaka juu ya mwili wake, ni mme. Na vile vile, mme naye hana mamlaka juu ya mwili wake, bali mke anayo." Paulo anajibu swali lililoandikwa kwake kutoka Korintho, pengine swali la watu waliodhani kwamba utakatifu ni kuacha kabisa kugusana. Anajibu kwa usawa wa ajabu: ndoa ina haki za pande zote mbili, useja ni karama na si hadhi ya juu, waliooana wasitengane, na mwenzi asiyeamini asifukuzwe. Kisha anapanua wigo: mtahiriwa abaki hivyo, mtumwa asijali hali yake, kwa sababu "mitindo ya dunia inafikia mwisho wake." Kila mmoja abaki alipoitwa, akijua muda ni mfupi.

Kiini

Maneno hayo ya mstari wa nne yanabeba uzito wa Mwanzo 2 ndani yake. Pale ilisemwa kuwa wawili watakuwa mwili mmoja, na Yesu akaurudia mstari huo alipoulizwa juu ya talaka katika Mathayo 19. Paulo anachofanya ni kuugeuza mwili mmoja kuwa jambo la haki halisi: si mamlaka ya mume juu ya mke tu, kama ilivyokuwa kawaida ya Warumi na Wayahudi, bali mamlaka ya pande zote. Hapa ndipo Injili inagusa chumba cha kulala. Na kiini kinaenda mbali zaidi: "Mmekwisha nunuliwa kwa thamani." Mwili ulionunuliwa na Kristo hauwezi kutumika kama silaha ya kunyimana wala kama kigezo cha kujivuna. Neema inatuweka huru kutoka hitaji la kuthibitisha utakatifu wetu kwa ndoa au kwa useja, kwa sababu hadhi yetu tayari imelipiwa.

Uzi Mkuu

Paulo anasema jambo ambalo linapingana na hekima ya kawaida ya Agano la Kale: ni vizuri kutooa. Katika Israeli, uzao ulikuwa baraka na ukiwa ulikuwa aibu; Mungu alituambia tuzae na kuongezeka. Kinachobadilisha hesabu ni kwamba Masiya amekuja, na "mitindo ya dunia inafikia mwisho wake." Jamaa ya Mungu haikui tena kwa kuzaa bali kwa Injili. Ndiyo maana Yesu mwenyewe hakuoa, na ndiyo maana useja, ambao katika Agano la Kale ungeonekana kama msiba, sasa unakuwa karama. Lakini angalia jinsi Paulo asivyoshusha ndoa: anaikataza kuwa njia ya utakaso na wakati huo huo anaikataza kuwa kitu cha aibu. Yote mawili yanakuwa njia za kuishi mbele ya Bwana katika muda uliobaki.

Kioo

Sura hii inagusa mahali ambapo hatupendi kuguswa. Kwa waliooana: kunyimana mwili ni silaha nyepesi na yenye sumu, na Paulo anaiondoa mkononi mwako. Kwa wasioolewa kanisani, ambao hupewa shukrani za uongo na maswali ya kuudhi kila Krismasi: wewe si Mkristo wa daraja la pili unayesubiri kuanza maisha halisi. Na kwa wote tunaoamini kwamba furaha itaanza mabadiliko yatakapotokea, kazi nyingine, nyumba nyingine, mwenzi mwingine, mstari wa ishirini unasimama kama mlango uliofungwa: "Kila mmoja abaki katika wito alivyokuwa alipoitwa na Mungu kuamini." Si kukata tamaa; ni kukombolewa kutoka kwa ndoto zinazokula leo yako. Leo, andika kwenye karatasi hali moja unayoichukia maishani mwako sasa hivi, andika chini yake maneno "hapa ndipo nilipoitwa," kisha omba dakika mbili kwa ajili ya hiyo hali, bila kuomba ibadilike.

Mhusika Mkuu

Paulo anajionyesha hapa kwa unyoofu usio wa kawaida. Anatofautisha wazi: "nawapa amri, si mimi bali ni Bwana," kisha "nasema mimi, si Bwana." Mchungaji anayejua mpaka kati ya alichopokea na anachofikiri ni mchungaji wa kuaminiwa. Anatamani wote wawe kama yeye, kisha mara moja anajizuia: "kila mmoja ana karama yake kutoka kwa Mungu." Huyu ni mtu mwenye msimamo mkali kuhusu uhuru wake mwenyewe na mpole kuhusu wa wengine. Na mwishoni, baada ya kutoa maoni tu, anamalizia kwa maneno yanayochanganya unyenyekevu na mamlaka: "ninafikiri kuwa nami pia nina Roho wa Mungu." Sio kujidai; ni mtu anayejua kwamba Roho hufanya kazi hata katika hukumu ya busara ya mtumishi aliyevaliwa na Kristo.

Swali

"Ulikuwa mtumwa wakati Mungu alipokuita? Usijali kuhusu hiyo." Mstari huu umetumiwa vibaya kwa karne nyingi na watu waliotaka kuwanyamazisha waliodhulumiwa. Tusiufute. Paulo hatoi mpango wa kukomesha utumwa; anakubali kwamba mfumo upo na kwamba Mkristo anaweza kuishi ndani yake bila kupoteza utukufu wake. Lakini katika sentensi ile ile anaweka kitu kinacholipuka polepole: "kama unaweza kuwa huru, fanya hivyo," na "Mmekwisha nunuliwa kwa thamani, hivyo msiwe watumwa wa wanadamu." Mtu aliyenunuliwa na damu hawezi kumilikiwa kabisa na mwanadamu yeyote. Kwa nini Paulo hakusema zaidi? Pengine kwa sababu aliamini muda ni mfupi. Hilo linabaki likitusumbua, na ni sawa kusumbuka nalo.

Muktadha

Korintho ya mwaka wa hamsini na kitu ilikuwa bandari, tajiri, yenye watu wa mataifa mengi na maadili ya sokoni. Ndoa huko ilikuwa mkataba wa kiuchumi na wa kijamii zaidi kuliko jambo la moyo; wajane walisukumwa kuolewa upya, na mke hakutegemewa kuwa na sauti juu ya mwili wake. Ndani ya kanisa kulikuwa na kundi lililofundisha kwamba kiroho ni kuepuka mwili kabisa, na wengine waliona uhuru wa Kristo kama ruhusa ya kila kitu. Maneno "kwa sababu ya usumbufu" yanaweza kurejea dhiki halisi, pengine njaa au shinikizo la kijamii dhidi ya Wakristo. Paulo anaandika kwa watu wanaoishi katikati ya hayo, si kwa watu wenye nafasi ya kuchagua kwa raha.

Tafakari

Ni jambo gani unaloshikilia kama hali yako ya kudumu, ambalo Paulo angelisema "ishi kama hauna"?

Kama hadhi yako mbele za Mungu tayari imelipiwa, ni mahali gani bado unajaribu kuithibitisha kwa hali yako ya ndoa, kazi au mafanikio?