2 Mambo ya Nyakati 7

Maandiko Yenyewe

Sala ya Selemani inakoma, na kabla mtu aweze kusema "amina," moto unaanguka kutoka mbinguni na kuiteketeza sadaka; utukufu wa Yahwe unafurika hekaluni hata makuhani wanashindwa kuingia mahali pao pa kazi. Watu wanajitupa chini kwenye sakafu ya mawe, wakiimba kwamba "yeye ni mwema." Kunafuata sikukuu ya siku saba na dhabihu zisizohesabika, na baadaye, usiku, katika kimya kinyume kabisa cha ile kelele ya matarumbeta, Mungu anamjia Selemani na kusema maneno mawili: ahadi ya kusikia sala za wanaojinyenyekeza, na onyo kwamba hekalu hili zuri linaweza kuwa gofu la kuchekwa.

Kiini

Angalia mahali Mungu anapoweka masikio yake. Moto ulishuka mara moja, hadharani, kwa mshangao wa taifa lote; lakini ahadi ya kudumu inatolewa usiku, kwa mtu mmoja, kuhusu kitu kisicho cha kuvutia macho: "watajinyenyekeza, kuomba, kuutafuta uso wangu, na kuziacha njia zao mbaya." Utukufu unaowaka hauhakikishi lolote kuhusu kesho. Kile kinachohakikishwa ni njia ya kurudi. Hii ni theolojia ya neema iliyo na uti wa mgongo: Mungu anajitoa kwa hiari kuwa Mungu anayesikia, lakini hasikii kiburi. Hekalu si mashine ya kuvuta baraka; ni mahali ambapo taifa linaweza kukiri kwamba limekosea na kupata rehema. Wema wa Mungu na uzito wa hukumu yake si mambo mawili yanayoshindana; ni sauti moja.

Uzi Unaopita Katikati

Mstari wa 21 unatabiri jambo lisilofikirika: watu watapita karibu na hekalu hili na kuguna. Hilo lilitokea mwaka 587 kabla ya Kristo, na Wababiloni walichoma kile moto wa mbinguni ulikuwa umeutakasa. Lakini mahali pa dhabihu ambapo Mungu alichagua hakufa hapo. Yesu alitembea kwenye ua wa hekalu la pili na kusema kuhusu mwili wake, "Livunjeni hekalu hili, nami katika siku tatu nitalisimamisha" (Yohana 2:19). Sababu ya kuunganisha haya mawili ni rahisi: 2 Nyakati 7 inaahidi mahali ambapo macho ya Mungu yamefunguliwa na masikio yake yanasikiliza, mahali ambapo dhambi husamehewa. Kristo ndiye mahali hapo, mwili ambao hauwezi kuwa gofu, dhabihu ambayo haihitaji madhabahu kubwa zaidi kwa sababu tayari inatosha kwa taifa lote na kwa mataifa yote.

Kioo

Kuna kitu tunachopenda katika mstari wa kwanza na kuchoka na mstari wa kumi na nne. Tunataka moto: jibu la sala lililo dhahiri, huduma inayostawi, mkutano ambao kila mtu anaanguka kifudifudi. Hilo si baya; ni tamaa halali ya kuona Mungu akifanya kazi. Lakini Mungu anaweka mkataba wake kwenye kitu kingine kabisa: kujinyenyekeza. Na hilo linakuja kwa sura za kawaida kabisa. Ni kukiri kwa mkeo kwamba ulikuwa mkali bila sababu. Ni kuacha kutetea takwimu zako kazini pale zinapokuwa zimepakwa rangi. Ni kuangalia bajeti yako na kuona nini kinaonyesha ni nani unayemwabudu kweli. "Kuziacha njia zao mbaya" ni kifungu kigumu kwa sababu kinadai jina la njia hiyo. Sala isiyoacha kitu ni kelele nzuri, na Mungu hakuahidi kuisikiliza kelele.

Mhusika Mkuu

Selemani anasimama kwenye kilele kisicho na mfano: hekalu limekamilika, nyumba yake pia, "kila kitu kilichokuja katika moyo wa Selemani… alikitimiza kwa mafanikio." Ng'ombe elfu ishirini na mbili. Kondoo laki moja na ishirini elfu. Sikukuu ya siku saba kwa taifa kutoka Lebo Hamathi hadi kijito cha Misiri. Mtu huyu ana kila kitu kinachoweza kupimwa. Na ni hapo, katika usiku baada ya sherehe, Mungu anamwambia kwa hakika kwamba yote haya yanategemea neno moja: "kama utatembea mbele zangu kama baba yako Daudi." Hakuna kuahidiwa kwamba mafanikio yatajilinda yenyewe. Tunajua mwisho wa hadithi ya Selemani, moyo uliogeuzwa na miungu ya wake wake. Onyo lilitolewa mapema, kwa upole, usiku, na halikushikwa. Hiyo ndiyo hatari ya kuwa juu.

Mwangwi wa Maandiko

Wimbo unaoimbwa katika mstari wa 3 na 6, "uaminifu wa agano lake wadumu milele," ni mstari wa Zaburi 136, ulioimbwa kila kifungu kwa kifungu katika ibada ya Israeli. Watu hawakuwa wanavumbua maneno mapya walipoanguka kifudifudi; walikuwa wanarudia yale waliyoyajua, na hiyo ni faraja: imani halisi mara nyingi inaonekana kama kurudia mambo ya kale kwa moyo mpya. Kwa upande mwingine, kuna mwangwi wa kutisha. Moto wa mbinguni ulishuka pia siku ya kuwekwa wakfu kwa maskani, na siku ile ile wana wa Aroni walikufa kwa kuleta moto usioamriwa (Mambo ya Walawi 9 na 10). Moto unaokubali sadaka na moto unaotupa ni wa Mungu mmoja. Ndiyo sababu watu walilala kwa nyuso zao juu ya sakafu.

Muktadha

Tuko karne ya kumi kabla ya Kristo, mwezi wa saba, wakati wa Sikukuu ya Vibanda, msimu wa mavuno. Israeli imepanda kutoka kabila la wachungaji hadi ufalme wenye biashara ya kimataifa, na hekalu ni tangazo la kisiasa kama lilivyo la kidini: mfalme aliyeweza kujenga hivi ni mfalme mkubwa. Kila taifa jirani lilikuwa na hekalu la mungu wake; ukubwa wa nyumba ulionyesha ukubwa wa mungu. Lakini mwandishi wa Nyakati anaandika baadaye, kwa watu waliorudi kutoka utumwani, wanaokumbuka gofu. Kwao mstari wa 14 haukuwa nadharia; ulikuwa maelezo ya jinsi walivyorudi nyumbani. Wanasoma habari za utukufu wa siku ile huku wakisimama katikati ya kile kilichobaki, na maneno "nitaifponya nchi yao" ni ahadi wanayoihitaji leo, sio kumbukumbu.

Kutafakari

Ni ipi "njia mbaya" ambayo umeizungumza na Mungu mara nyingi bila kuiacha, na kwa nini inagusa kile unachokipenda zaidi?

Ukiondoa moto, sherehe na hesabu za mafanikio, sala yako ya usiku inaonekanaje, na ni nini inaonyesha kuhusu unayemtegemea?