2 Wakorintho 10

Maneno ya Wakorintho

Fikiria mtu anasoma barua ya Paulo mbele ya kanisa lililokusanyika Korintho. Watu wanasikiliza, lakini kuna mnong'ono nyuma. Mtu mmoja anasema kwa sauti isiyofichika sana: "Nyaraka zake ni kali na zina nguvu, lakini kimwili yeye ni dhaifu. Maneno yake hayastahili kusikilizwa." Kicheko kidogo kinapita. Msomaji anaendelea. Ndipo maneno haya yanakuja: "Mimi Paulo, mwenyewe nawasihi kwa unyenyekevu na upole wa Kristo."

Ndio jinsi sura ya kumi inavyoanza. Si kwa ngurumo, bali kwa unyenyekevu. Lakini chini ya unyenyekevu huo, kuna chuma. Paulo anajua wanachomsema. Anajua kwamba wapinzani wake wamesimama Korintho wakidai kuwa wao ni wenye nguvu zaidi, wenye mvuto zaidi, wenye ufasaha zaidi. Na sasa anajitetea, si kwa ajili ya kiburi chake, bali kwa ajili ya kanisa lililoanza kumsahau ni nani aliyewaletea injili kwanza.

Kiini

Kiini cha sura hii ni mgongano kati ya nguvu mbili tofauti kabisa: nguvu ya mwili na nguvu ya Kristo. Wapinzani wa Paulo wanahesabu nguvu kwa kile kinachoonekana: uwepo wa kimwili wenye mvuto, ufasaha wa maneno, ujasiri wa nje. Paulo anasema kitu ambacho kinapindua yote hayo: "silaha tunazotumia kupigana si za kimwili. Badala yake, zina nguvu ya kiungu ya kuharibu ngome."

Vita halisi si vita vya sauti kubwa au utu wa kuvutia. Ni vita vya mawazo, hoja, mamlaka za kiroho zinazojiinua dhidi ya maarifa ya Mungu. Na silaha ya Paulo ni kuchukua mateka: "Tunalifanya mateka kila wazo katika utii kwa Kristo." Hii ni picha ya kijeshi, lakini shabaha yake ni akili ya mwanadamu. Injili haifanyi kazi kwa kuvutia; inatawala kwa kunyenyekesha.

Uzi wa Pamoja

Paulo anajitetea kama mtu dhaifu wa kimwili, mwenye barua kali lakini uwepo wa kudharaulika. Je, hii inatukumbusha nani? Kristo mwenyewe hakuwa na sura ya kuvutia macho, alionekana dhaifu msalabani, alidhihakiwa kama mtu asiyeweza kujiokoa. Lakini pale msalabani ndipo ngome kubwa zaidi zilibomoka.

Paulo anaanza sura hii "kwa unyenyekevu na upole wa Kristo" si kwa bahati. Anajua kwamba huduma yake inafuata mtindo wa Bwana wake. Udhaifu unaoonekana, nguvu ya kweli iliyofichwa ndani. Hivi ndivyo ufalme wa Mungu unavyofanya kazi katika ulimwengu huu: si kwa mabango makubwa, bali kwa msalaba unaobadilisha mioyo kutoka ndani.

Kioo

Tunaishi katika ulimwengu unaompima mtu kwa uwepo wake. Mtu ana "presence" au hana. Anasema vizuri au anababaika. Ana sura ya kiongozi au hana. Na kanisa mara nyingi hujiunga na kipimo hicho bila kutambua. Tunachagua wachungaji kwa mvuto wao, tunavutiwa na wanaozungumza kwa ujasiri hadharani, tunaogopa kudharauliwa kama Paulo alivyodharauliwa.

Sura hii inauliza: Je, unapima huduma yako, imani yako, thamani yako, kwa vipimo vya nani? Kama wewe ni kiongozi wa kikundi, mzee wa kanisa, mzazi, mwalimu, kuna majaribu ya kila siku ya kujilinganisha na wengine. "Wanapojipima wenyewe na kila mmoja wao, hawana akili," anasema Paulo. Kipimo pekee cha kweli ni kile Bwana anachokipima. Kila kipimo kingine, hata kama kinapendeza, hakina akili.

Swali Gumu

Kuna kitu kinachosumbua katika sura hii. Paulo anasema hatajivuna, kisha anajivuna. Anasema hatajilinganisha, kisha anajitetea kwa nguvu. Anadai unyenyekevu, kisha anaonya: "kile tusemacho kwa waraka wakati tukiwa mbali, ni sawasawa na vile tutakavyotenda wakati tukiwa pale." Hii ni tishio.

Je, Paulo anapingana na yeye mwenyewe? Sidhani. Anafanya jambo gumu zaidi: anajivuna kwa njia ambayo inampinga ujivunaji wenyewe. Anajivuna katika udhaifu wake, katika mipaka aliyopewa, katika kwamba Bwana ndiye anayemthibitisha. Lakini swali linabaki: Ni lini kujitetea ni haki, na ni lini ni kiburi kilichofichwa? Paulo hatujibu wazi. Anatuachia mstari huu tu: "yeyote ajivunaye, ajivune katika Bwana." Kila kitu kingine ni njia nyembamba tunayoipima kwa maombi.

Undani

Neno "ngome" katika mstari wa nne linastahili kusimama. Paulo hazungumzii kuta za mji au majengo ya kijeshi. Anazungumzia miundo ya mawazo, ngome za kiakili zilizojengwa katika akili za watu, hoja zilizosokotwa vizuri sana hadi zinaonekana hazishindiki. Fikiria mtu ambaye ana falsafa kamili ya kwa nini haitaji Mungu, au mwenye maumivu ya utoto yaliyojenga ukuta wa hasira dhidi ya baba yeyote, ikiwemo Baba wa mbinguni.

Hizo ni ngome. Na silaha za kimwili, mabishano, shinikizo, ushawishi, hazibomoi ngome hizo. Kinachobomoa ni "nguvu ya kiungu" inayotenda kupitia neno, maombi, na uvumilivu wa upendo. Hii inabadilisha jinsi tunavyoshuhudia. Hatujishughulishi kushinda mabishano, tunashughulika kubomoa ngome. Ni vita vya polepole, si vya kelele.

Sauti Nyingine za Maandiko

Mstari wa mwisho, "yeyote ajivunaye, ajivune katika Bwana," Paulo anakariri kutoka kwa nabii Yeremia, ambaye alisema mtu asijivunie hekima wala nguvu wala utajiri, bali kumjua Bwana. Paulo hachukui mstari huu kama pambo; anaufanya kuwa msingi wa hoja yake yote.

Vilevile, katika sura inayofuata, Paulo atafikia mahali pa kushangaza zaidi: "kwa hiyo nitajisifia zaidi