Matendo ya Mitume 19:11

Maandiko Yenyewe

Baada ya miaka miwili ya kufundisha kila siku katika ukumbi wa Tirano, Luka anasimama kwa muda na kutoa sentensi fupi isiyo na mapambo: "Mungu alikuwa akifanya matendo makuu kwa mikono ya Paulo." Hakuna maelezo ya jinsi gani, hakuna orodha ya majina ya walioponywa, hakuna hotuba. Ni taarifa tupu, kama mtu anayeandika kwenye daftari jambo ambalo halihitaji kusisitizwa. Halafu mstari unaofuata unafungua mlango wa jambo la ajabu zaidi: leso na nguo zilizotoka mwilini mwa Paulo zikawa njia ya uponyaji. Lakini kabla ya hapo, kuna kimya hiki: Mungu alikuwa akifanya. Paulo alikuwa na mikono tu.

Kiini

Sarufi ya mstari huu ni theolojia yote. Mtendaji ni Mungu; Paulo ni kifaa cha kazi. Luka angeweza kuandika "Paulo alifanya miujiza mikubwa" na hakuna mtu angepinga, kwa sababu ndicho kilichoonekana kwa macho. Lakini anakataa kusema hivyo. Anaweka Mungu kama mhusika wa kitenzi na kumwacha Paulo kama mikono tu, mikono ambayo ilifuma mahema, mikono iliyofungwa minyororo, mikono yenye vidonda vya kupigwa mawe. Hapa ndipo hatari ya huduma yoyote inapoonekana wazi: mstari mmoja tu unatutenganisha na uongo mtamu wa kujiona sisi ndio chanzo. Na tunapaswa kukaa hapa kimya kidogo. Je, ninajua kutofautisha kati ya kile Mungu anachofanya kupitia mimi na kile ninachojiwazia mimi nafanya kwa ajili yake?

Uzi Unaounganisha

Mungu ametumia mikono ya wanadamu tangu mwanzo. Mikono ya Musa iliyoinuliwa juu ya bahari, mikono ya manabii iliyoguswa midomo yao kwa kaa la moto, na hatimaye mikono ya Yesu zilizoguswa wenye ukoma ambao hakuna mtu aliyewagusa. Kisha zile mikono zilipigiliwa misumari, na tangu siku ile Mungu anaendelea kufanya kazi yake kupitia mikono ya watu wanaomwamini. Kuna mwendelezo hapa unaotisha na kufariji kwa wakati mmoja: Kristo aliyefufuka hakuacha kutenda alipopanda mbinguni; alihamishia kazi yake katika mwili wake ulio kanisa. Efeso inaona kile ambacho Galilaya iliona, kwa sababu ni Bwana yule yule. Lakini ni yeye anayefanya, si mtume. Uzi huu unatufundisha kwamba historia ya wokovu kamwe si historia ya mashujaa; ni historia ya Mungu anayejishusha kutumia vyombo dhaifu.

Kioo

Wewe unayefundisha darasa la Jumapili, unayeongoza kikundi cha nyumbani, unayelea watoto usiku wa manane, mstari huu unakuuliza swali gumu. Unapoona jambo jema likitokea kupitia kazi yako, moyo wako unakwenda wapi kwanza? Kwa Mungu, au kwa hesabu ya mchango wako? Na kuna upande wa pili, mchungu vilevile: unapoona hakuna kinachotokea, unapoombea mgonjwa na hapati nafuu, unapohubiri na hakuna anayebadilika, je unajilaumu kana kwamba nguvu ilikuwa yako tangu mwanzo? Mstari huu unakuweka huru kutoka kwa aina zote mbili za kiburi. Mikono yako ni mikono tu. Nzuri, muhimu, na yenye mipaka. Leo, kabla jua halijazama, angalia mikono yako kwa dakika moja na useme kwa sauti: "Mungu, hizi ni zako; fanya unavyotaka."

Muktadha

Efeso ilikuwa jiji la nne kwa ukubwa katika himaya ya Rumi, bandari kubwa, na juu ya yote makao ya hekalu la Diana, moja ya maajabu ya dunia ya kale. Ilikuwa pia kitovu cha uganga; hirizi na maandishi ya kichawi yaliyojulikana kama "maandiko ya Efeso" yaliuzwa kote Mediterania. Katika mji kama huo, uponyaji wa ajabu haukuwa habari mpya; kila mchawi alidai kufanya hivyo. Ndiyo maana Luka anahitaji kusema Mungu alikuwa akifanya, kwa sababu swali halikuwa kama nguvu zipo, bali nguvu za nani. Watu wa Efeso hawakuwa wasioamini; waliamini vitu vingi mno. Na huduma ya Paulo, miaka miwili katika ukumbi wa Tirano, ilikuwa ikichimba chini ya msingi wa uchumi mzima wa mji, kama Demetrio atakavyogundua baadaye.

Mwangwi wa Maandiko

Mstari wa kumi na tano unatoa kioo cha giza cha mstari wetu. Roho mchafu anasema: "Yesu namjua, na Paulo namjua; lakini ninyi ni nani?" Wana wa Skewa walitaka nguvu bila uhusiano; walitumia jina kama fomula. Tofauti kati yao na Paulo si mbinu, ni nani anayemiliki nani. Paulo hakumiliki jina la Yesu; jina la Yesu lilimmiliki Paulo. Halafu kuna mwangwi wa Injili: yule mwanamke aliyegusa pindo la vazi la Yesu akaponywa, na Yesu akasema imani yake ndiyo iliyomponya, si kitambaa. Leso za Paulo hazikuwa hirizi; zilikuwa alama za huruma ya Mungu inayoshuka hadi mahali watu walipoweza kuipokea, hata kama uelewa wao ulikuwa mchanga.

Undani

Neno la Kiyunani hapa ni la kushangaza: Luka anasema miujiza hii ilikuwa ou tas tychousas, tafsiri ya moja kwa moja: "isiyo ya kawaida," au halisi zaidi, "isiyotokea kwa bahati tu." Ni maneno ya kupunguza sauti, aina ya usemi ambao unasema kidogo ili kumaanisha kingi. Luka, daktari, mtu aliyeona magonjwa mengi, anaandika kwa tahadhari ya mtaalamu: haya hayakuwa mambo yanayotokea tu. Kuna heshima katika lugha hii. Hasemi "makubwa kuliko yote," hakuzi. Anaweka ukweli mezani na kuondoka. Labda hii ndiyo namna sahihi ya kuzungumza juu ya matendo ya Mungu: kwa maneno machache, bila kelele, tukiacha nafasi ya kimya kwa yale tusiyoyaelewa.

Ni wapi katika maisha yako unahitaji kuacha kusema "nimefanya" na kuanza kusema "Mungu alifanya," bila hilo kuwa unyenyekevu wa kujitengeneza?

Kama roho mchafu angekuuliza swali lile lile, "lakini wewe ni nani?", ungejibu nini?