Matendo ya Mitume 27

Maandiko

Paulo, mfungwa, anasafirishwa kwenda Italia chini ya ulinzi wa Julio. Safari inaanza kwa ugumu, upepo unapinga, na licha ya onyo lake wanaondoka Krete wakati usiofaa; dhoruba inawakamata kwa siku kumi na nne hadi "matumaini kwamba tungeokolewa yalitoweka." Katikati ya giza hilo Paulo anasimama, anasema malaika wa Mungu amemtokea, anaahidi kwamba hakuna atakayepotea, anamega mkate mbele ya wote, na hatimaye watu 276 wanafika nchi kavu juu ya mabaki ya meli iliyovunjika.

Kiini

Sura hii inazungumza juu ya Mungu anayetawala pale ambapo binadamu amepoteza udhibiti kabisa. Bahari, katika Maandiko, siyo tu maji; ni sura ya machafuko yanayopinga uumbaji, nguvu ambayo mwanadamu hawezi kuitawala wala kuihonga. Mabaharia wenye ujuzi wanatupa mizigo, wanafunga meli kwa kamba, wanashusha nanga nne, na bado wanashindwa. Hapo ndipo neno la Mungu linaposikika, siyo kama ushauri bora wa kiufundi, bali kama ahadi: "itakuwa kama nilivyoambiwa." Wokovu hapa hauji kwa kuepuka dhoruba bali kupitia dhoruba, na meli lazima ivunjike. Mungu haahidi kuhifadhi mali, anaahidi kuhifadhi maisha. Hiyo ni tofauti ambayo imani ya kweli hulazimika kuikubali.

Uzi Mkuu

Mstari wa 24 ndio moyo wa jambo: "Mungu katika wema wake amekupa hawa wote ambao wanasafiri pamoja nawe." Neno la Kiyunani hapa ni kecharistai, kutoka mzizi uleule wa charis, neema: wamepewa kama zawadi ya bure. Watu 276 wanaishi, siyo kwa sababu ya ustahili wao, bali kwa sababu mmoja kati yao yuko chini ya ahadi ya Mungu. Huo ni mdundo wa agano lote: Mungu huhifadhi wengi kwa ajili ya mmoja aliyemchagua. Na hapa kivuli cha Kristo kinaonekana wazi, kwa sababu kule ni zaidi ya kuhifadhiwa; pale Mmoja anazama ili wengi wapone. Paulo anabeba ahadi; Yesu anabeba hukumu. Lakini mantiki ni ileile ya neema isiyostahiliwa.

Kioo

Wewe pia una meli uliyoijenga: kazi uliyoitengeneza kwa miaka, ndoa, afya, akiba, jina lako. Sura hii inakuambia jambo gumu: inawezekana Mungu akakuokoa wewe na kuacha meli ivunjike. Hatuombi hivyo. Tunaomba meli ihifadhiwe, mizigo isipotee, ngano isitupwe baharini. Kisha dhoruba inapokuja na siku ya kumi na nne ikapita bila nuru ya jua wala nyota, tunadhani Mungu ametuacha, ilhali ndiyo kwanza anatuonyesha tofauti kati ya kile tunachohitaji na kile tulichoshikilia. Angalia pia mabaharia walioteremsha boti kujiokoa wenyewe; hofu daima inatushauri tutoroke peke yetu. Leo, chukua kipande cha mkate au chakula chochote kilichopo, na mbele ya mtu mwingine aliyeko nyumbani au kazini, sema kwa sauti shukrani kwa Mungu ukitaja dhoruba uliyomo kwa jina, kisha ule.

Mwingiliano wa Maandiko

Kumbuka Yona sura ya kwanza: pia huko kuna meli, dhoruba, mizigo inayotupwa baharini, na mabaharia wasio Wayahudi. Lakini pale nabii aliyekimbia alikuwa chanzo cha dhoruba na ilimbidi atupwe nje; hapa mtume aliyetii ndiye sababu ya wote kuhifadhiwa. Tofauti hiyo inaonyesha nini maana ya kuitwa na Mungu kwa utii. Pili, maneno ya Paulo "hakuna hata unywele mmoja wa vichwa vyenu utakaopotea" ni msemo ule ule Yesu aliowapa wanafunzi wake alipowaonya juu ya mateso yanayokuja, katika Luka sura ya 21. Paulo hanukuu kwa bahati; anaishi ndani ya ahadi aliyoisikia kutoka kwa Bwana wake, na sasa anaigawa kwa askari na mabaharia wa Kirumi.

Mhusika Mkuu

Paulo anatokea hapa siyo kama mhubiri mwenye nguvu bali kama mfungwa mwenye amani. Anaonya na hasikilizwi; anakaa kimya kwa siku nyingi; kisha anasimama na kusema, "mlipaswa mnisikilize," bila kujifanya hakuwa amejua. Kuna uaminifu wa kibinadamu hapo, hata chembe ya uchungu. Lakini kinachomtofautisha ni jinsi anavyojitambulisha: Mungu "mimi ni wake," na ninamwabudu. Hiyo ndiyo nanga yake; siyo ujasiri wake, bali kumilikiwa na Mungu. Kwa hiyo anaweza kumega mkate katikati ya meli inayoyumba, akishukuru hadharani, na ghafla mfungwa anakuwa ndiye mwenyeji wa meli nzima. Wale wenye mamlaka wanakata kamba kwa neno lake. Hivyo ndivyo ufalme wa Mungu unavyoingia duniani: kutoka chini, kwa amani isiyoeleweka.

Swali

Kama Mungu alikusudia kuwaokoa wote, kwa nini dhoruba hata kidogo? Kwa nini siku kumi na nne za njaa, hofu na giza, ikiwa mwisho ulikuwa umekwisha ahidiwa? Maandiko hayajibu swali hili moja kwa moja, na ni vizuri tusilifunike. Tunachoweza kusema ni hiki: ahadi ya Mungu haiondoi mchakato, inaubeba. Hata mabaharia walilazimika kuogelea, kushikilia mbao, kujikokota pwani; neema haikuwafanya watazamaji. Na Paulo mwenyewe aliokolewa ili asimame mbele ya Kaisari, yaani ili aende kwenye hatari nyingine kubwa zaidi. Kuokolewa na Mungu hakumaanishi kupelekwa mahali salama; kunamaanisha kupelekwa pale alipokusudia. Hiyo huliwa kwa shida, kama mkate wa mstari wa 35.

Tafakari

Ni "meli" gani maishani mwako ambayo umekuwa ukiomba ihifadhiwe, ilhali Mungu pengine anaokoa maisha yako na kuacha meli ivunjike?

Nani anasafiri pamoja nawe katika meli yako, na inamaanisha nini kwamba neema ya Mungu kwako inawagusa wao pia?