Mathayo 28:20

Maandiko

Baada ya kusema kwamba amepewa mamlaka yote mbinguni na duniani, na baada ya kuwatuma wanafunzi wake kwa mataifa yote, Yesu anamalizia kwa jambo dogo la kufundisha na jambo kubwa la ahadi: wafundisheni watu kuyatii yote aliyoamuru, halafu, "Na tazama, mimi niko pamoja nanyi daima, hata mpaka mwisho wa dunia." Injili nzima ya Mathayo inaishia hapo. Hakuna kupaa, hakuna kwaheri, hakuna mlango unaofungwa. Sentensi ya mwisho ni ahadi ya kuwepo.

Kiini

Angalia mpangilio: kwanza mamlaka, kisha utume, kisha ufundishaji, mwishoni uwepo. Yesu hasemi "nitawasaidia" wala "nitawabariki." Anasema "niko." Ni kitenzi cha kuwepo, si cha kutenda. Kabla hajaahidi mafanikio yoyote, anaahidi nafsi yake mwenyewe. Hii inasema jambo zito kuhusu Mungu: wokovu si mpango tu wala mafundisho tu, ni Mungu anayekaa. Na inasema jambo zito kuhusu sisi: tumeitwa kufanya kazi ambayo haiwezekani, kufundisha mataifa yote kutii yote, na hatupewi mbinu wala uhakika wa matokeo. Tunapewa Yeye. Amri kubwa haisimami juu ya uwezo wetu wa kubeba, bali juu ya ahadi kwamba Yule mwenye mamlaka yote hatoki chumbani.

Uzi Unaopita Katikati

Mathayo alianza injili yake kwa jina Imanueli, Mungu pamoja nasi, na sasa anaifunga kwa maneno yaleyale kutoka kinywani mwa Yesu mwenyewe. Kilichokuwa unabii mwanzoni kimekuwa sauti hai mwishoni. Katikati ya vitabu vyote hivi, uzi huu unarudi tena na tena: Mungu akitembea bustanini, akikaa katika hema jangwani, utukufu ukishuka hekaluni, kisha ukiondoka. Historia ya wokovu ni historia ya Mungu anayetafuta mahali pa kukaa kati ya watu wake. Hapa uzi huo unafikia mwisho wake: mahali pa kukaa si jengo tena, ni jumuiya inayosafiri kwenda mataifa yote. Kaburi tupu la mstari wa sita halikuwa mwisho wa hadithi bali mlango wa ahadi hii. Aliyefufuka ndiye pekee anayeweza kuahidi kuwepo daima.

Kioo

Sisi wengi tunaishi kama vile ahadi hii ni ya siku za dhiki tu. Unaikumbuka hospitalini, kaburini, siku ile barua ya kufukuzwa kazi ilipofika. Lakini Yesu anaiweka mahali pa ajabu: mwisho wa amri ya kufundisha na kubatiza, yaani katikati ya kazi ya kawaida. Yuko nawe darasani Jumatatu asubuhi, kwenye mazungumzo magumu na kijana wako wa miaka kumi na sita, kwenye orodha ya madeni mezani. Uwepo wake hauchagui nyakati za kuvutia. Na hapa ndipo kioo kinauma: mara nyingi tunataka msaada wake bila kutaka uwepo wake, tunataka atatue bila kuwa karibu, kwa sababu ukaribu unadai utii, na "kuyatii mambo yote" ni pana kuliko tunavyopenda. Leo, chagua amri moja ya Yesu unayoijua vizuri lakini umeikwepa mwezi huu, iandike kwenye karatasi kwa maneno yake mwenyewe, na iweke mahali utakapoiona kesho asubuhi.

Swali

Kama yuko pamoja nasi daima, kwa nini mara nyingi hatuhisi chochote? Mstari wa kumi na saba unakiri jambo la kushangaza: wanafunzi walimwabudu, "lakini baadhi yao waliona shaka." Na kwa hao waliokuwa na shaka, akaahidi kuwepo. Mathayo haitatui mvutano huu. Haasemi shaka itaisha, wala haisemi hisia zitathibitisha ahadi. Uwepo unaoahidiwa hapa si hisia; ni ukweli unaosimama iwe unaupata au huupati. Kuna nyakati unaomba na chumba kinabaki kimya, na kimya hicho si uongo wa Yesu. Labda ndiyo namna pekee tunayoweza kujifunza kutegemea neno lake badala ya moyo wetu unaobadilika. Hilo halifariji haraka. Lakini linadumu zaidi kuliko faraja ya haraka.

Undani

Neno moja dogo linastahili kusimamiwa: "Tazama." Katika sura hii limejirudia mara nyingi, likitangaza tetemeko, malaika, walinzi, na Yesu mwenyewe akikutana na wanawake njiani. Ni neno la kuita macho, la kusema simama, angalia, jambo lisilotazamiwa linatokea. Sasa linatumika kwa mara ya mwisho, si kwa malaika wala tetemeko, bali kwa ahadi ya uwepo. Yaani: kuwepo kwake nasi ni tukio la kushangaza kama kaburi tupu. Tumelizoea neno hili hata likawa la kawaida, lakini Mathayo anataka tulisimame mbele yake kwa mshangao uleule tuliokuwa nao mbele ya jiwe lililovingirishwa. Kwamba Mungu anakaa na watu wenye shaka, hilo halikuwa la kawaida wakati wowote.

Wasikilizaji wa Kwanza

Waliosoma maneno haya kwanza walikuwa kikundi kidogo cha Wayahudi walioamini, wakiishi katika dola ambayo ilikuwa na mamlaka halisi ya kuua. Walikuwa wamesikia uvumi ule wa mstari wa kumi na tano, kwamba mwili uliibwa, uvumi ulioenea "hadi leo." Yaani: jamii yao ilikuwa ikiwaambia kila siku kwamba imani yao ni wizi. Kwao, maneno "nimepewa mamlaka yote" hayakuwa mafundisho tu; yalikuwa kauli ya kisiasa kuhusu nani hasa anatawala. Na "mataifa yote" ilikuwa kazi ya kutisha kwa watu waliozoea mipaka ya Israeli. Ahadi ya uwepo iliwafikia si kama pambo la mwisho la hotuba, bali kama chakula cha safari ndefu kwenda mahali pasipojulikana, ambako wangeenda bila ulinzi wowote ila Yeye.

Maswali ya Tafakari

Ni wapi hasa katika juma lako lijalo unahitaji kusikia "mimi niko pamoja nanyi," na kwa nini mahali hapo ndipo unapopenda kusahau ahadi hii?

Ikiwa uwepo wake haujengwi juu ya hisia zako, ni nini kingine kinachoweza kushikilia imani yako siku ambayo hujisikii chochote?