Mhubiri 11

Maandiko

Mwandishi anamwambia msikilizaji wake: tupa mkate wako majini, shiriki na watu saba hata wanane, kwa kuwa hujui majanga yanayokuja. Hakuna anayejua njia ya upepo wala jinsi mtoto akuavyo tumboni; kwa hiyo panda mbegu asubuhi na ufanye kazi hata jioni, kwa kuwa hujui ipi itafanikiwa. Nuru ni tamu, maisha yafurahiwe, lakini siku za giza zitakuwa nyingi, na Mungu ataleta hukumu juu ya yote yafanywayo katika ujana.

Mazingira

Fikiria bandari ya Yafa katikati ya karne ya nne kabla ya Kristo. Meli za Wafoinike zimetia nanga, mafuta ya mzeituni na divai yanapakiwa kwenda Misri, na mfanyabiashara anasimama ufukweni akiangalia bidhaa zake zinapotea upeo wa macho. Hakuna bima, hakuna telegramu, hakuna habari kwa miezi kadhaa. "Peleka mkate wako juu ya maji" lilikuwa msemo wa biashara ya baharini: mtaji unaoachiwa mawimbi. Mkulima wa milima ya Yudea alikuwa katika hali ile ile, akitazama mawingu yakijikusanya kutoka magharibi, akijiuliza ikiwa mvua ya vuli itakuja mapema au kuchelewa, na ikiwa upepo wa jangwani utauma nafaka. Dunia ya Mhubiri ilikuwa dunia yenye hatari isiyozuilika, chini ya himaya ya kigeni, kodi nzito, na vifo vya watoto vilivyokuwa vya kawaida.

Wasifu

Wasikilizaji wa kwanza hawakuhitaji kuelezwa kwamba maisha ni dhaifu; walikuwa wanaliona. Walizika watoto. Walishuhudia mavuno yakiharibika mara mbili katika miaka mitano. Katika jamii kama hiyo, busara ya kawaida ilikuwa: hifadhi, shikilia, usikitoe. Ndiyo sababu amri ya kushiriki na "watu saba, hata wanane" ilichoma. Mhubiri hasemi kwamba ukarimu ni jema kimaadili tu; anasema ni hekima, kwa sababu hujui majanga yanayokuja na siku moja utahitaji jirani yako. Hii ni mantiki ya kijiji kisicho na akiba ya benki: ushirikiano ndio pekee kinga. Walisikia pia kitu cha kujitia moyo katika mstari wa tano. Kwao ujauzito ulikuwa fumbo tukufu, na kama Mungu hufanya kazi palepale ambapo hakuna jicho linaloona, basi kazi yake inaendelea hata katika mwaka wa ukame.

Kiini

Kiini cha sura hii si matumaini ya kijuujuu, bali kukubali mipaka ya ujuzi wetu bila kupooza. Mungu anatajwa kama "aliye umba kila kitu," na kazi yake haieleweki kwa mwanadamu kama upepo usiyoonekana. Majibu mawili yanawezekana: kukaa kando ukitazama mawingu na kutokupanda kitu, au kupanda asubuhi na jioni kwa sababu Mungu, si wewe, ndiye anayeamua mavuno. Mhubiri anachagua la pili. Hii ni imani ya aina isiyo ya kimapenzi: siamini kwa sababu nahakikishiwa matokeo, bali kwa sababu Mungu anatenda ndani ya giza nisiloliona. Neema hapa haiji kama ahadi ya mafanikio, bali kama ruhusa ya kuishi, kufanya kazi na kufurahi ndani ya ulimwengu ambao bado si mikononi mwangu.

Uzi Unaopita

Mhubiri anasimama katika mstari wa watu wanaopanda bila kuona mavuno, na uzi huo unaendelea hadi kwa Yesu, aliyefundisha kwa mifano ya mbegu: mpanzi anayetawanya, mbegu inayokua "naye asijue jinsi gani." Yesu hakuvunja mantiki ya Mhubiri, aliitia jina: ufalme wa Mungu unakua kwa namna isiyohesabika. Zaidi ya hayo, mkate uliopelekwa juu ya maji, ule mtaji uliotolewa bila hakikisho la kurudi, unafikia kilele chake msalabani, pale Mungu mwenyewe alipotoa kile chenye thamani zaidi kwa ulimwengu usiotegemewa, na akaupata tena baada ya siku tatu. Hukumu inayotajwa katika mstari wa tisa pia haiachwa hewani; inakutana na yule anayesimama kama Hakimu na wakati huo huo Mwokozi wa wanaotolewa hukumu.

Kioo

Unajua jinsi ya kutazama mawingu. Unahesabu hatari, unasoma habari za uchumi, unaahirisha uamuzi hadi upate uhakika zaidi, na miaka inapita bila kupanda chochote. Huyo ndiye mtu wa mstari wa nne, na si mvivu; ni mwenye hofu iliyovaa nguo ya busara. Mhubiri anamwambia: panda asubuhi, endelea jioni, kwa kuwa hujui ipi itafanikiwa. Vilevile anawaambia wenye kusimamia kwa uchoyo: ukarimu wako si hatari, ni akiba. Na kwa vijana anasema kitu cha kushangaza, kwamba furaha ni amri, ingawa amri yenye uzito wa hukumu nyuma yake. Leo, tenda jambo moja dogo lisilo na hakikisho: tuma pesa, chakula au ujumbe wa kusaidia kwa mtu mmoja ambaye hataweza kukurudishia, na usimwambie mtu yeyote umefanya hivyo.

Swali

Mstari wa tisa unawashwa na mkanganyiko: "fuatilia yale mema ya moyo wako… Ingawa, fahamu kwamba Mungu atakuleta hukumuni." Je, ni furaha au tishio? Wengi wanajaribu kulainisha kwa kusema hukumu inakataza furaha mbaya tu. Lakini Mhubiri hasemi hivyo kwa uwazi, na anamaliza kwa kukumbusha kwamba ujana wote ni mvuke. Inaonekana anaweka vitu viwili pamoja bila kuviunganisha: furahia kweli, na utawajibika kweli. Hatuambiwi jinsi hayo mawili yanapatana. Huo ndio uaminifu wa kitabu hiki; hakitupatii mfumo unaofunga kila pengo. Tunabaki na maisha yanayopaswa kupendwa na kuchukuliwa kwa uzito wakati mmoja, chini ya Mungu tusiyeweza kumchunguza, na hiyo ni mzigo mzito kuliko jibu la haraka lingeweza kubeba.

Tafakari

Ni jambo gani maishani mwako umeliacha bila kupanda kwa sababu bado unatazama mawingu, na ni nini kwa kweli unaogopa kikipotea?

Ikiwa Mungu anatenda hasa pale usipoona, kama upepo na kama mtoto tumboni, hilo linabadilisha vipi jinsi unavyohukumu miaka yako inayoonekana bila matunda?