Kutoka 17:11

Maandiko

Yoshua anapigana bondeni dhidi ya Waamaleki, lakini kamera ya simulizi haikai kwenye upanga wake; inakaa juu ya kilima, kwenye mikono ya mzee mmoja aliyechoka. "Wakati Musa alipo kuwa ameshikilia mikono yake juu, Israeli ilikuwa yashinda; alipo acha mikono yake ipumzike, Ameleki alianza kushinda." Vita inapanda na kushuka, si kufuatana na mkakati wa kivita, bali kufuatana na nguvu za mabega ya mtu mmoja. Huu ni mstari wa ajabu, na wa kuchokoza: ushindi wa taifa zima umefungwa kwenye kitu dhaifu kama mkono unaolemewa.

Kiini

Andiko hili halisemi kwamba Musa alikuwa na uwezo wa kichawi. Linasema kitu kigumu zaidi: Mungu kwa hiari yake anafunga ushindi wake kwenye upatanishi wa mwanadamu dhaifu. Yeye angeweza kuwaangamiza Waamaleki bila Musa, bila Yoshua, bila upanga. Lakini anachagua njia ya mtu anayesimama katikati, mikono juu, akielekeza kila kitu kwa kile ambacho Musa mwenyewe anakiita baadaye "kiti cha enzi cha Yahweh." Hapa ndipo swali la mstari wa saba linapopata jibu lake: "Je Yahweh yupo miongoni mwetu au hapana?" Yupo. Lakini uwepo wake haupo kwa namna ya nguvu isiyohitaji mtu yeyote; upo kwa namna ya mpatanishi anayeshikilia mikono yake juu mpaka itakapolemewa. Hii ndiyo njia ya Mungu tangu mwanzo.

Uzi Unaopita

Fuatilia muundo: chini kuna vita halisi, inayoumiza, yenye damu. Juu kuna mtu mmoja mikono imeinuliwa, na watu wawili wakimsaidia pande zote mbili. Hatuhitaji kulazimisha mfano hapa; muundo wenyewe unazungumza. Musa ni kivuli cha Mpatanishi anayekuja, anayesimama mahali pa juu wakati watu wake wanapigana chini. Lakini tofauti ni kali kuliko ufanano. Mikono ya Musa inalemewa; inabidi ishikiliwe na Aruni na Huri. Mikono ya Yesu zilipoinuliwa msalabani hazikushuka, kwa sababu misumari ilizishikilia hadi mwisho, na kwa sababu upendo wake ulikuwa na nguvu kuliko uchovu. Kisha akapaa, na mikono hiyo haijashuka tangu wakati huo. Ushindi wetu hautegemei kama Aruni na Huri wetu wapo; unategemea Mpatanishi asiyechoka.

Kioo

Unajua hisia ya mikono inayolemewa. Ni usiku wa tatu unaomwombea mwana aliyepotea na hamna kinachobadilika. Ni ndoa ambayo umeacha kuamini inaweza kurekebishwa. Ni kazi inayokula nguvu zako zote na bado haitoshi, au mwili unaokataa kuponya. Mstari huu unagusa kitu ndani yako kinachoogopa: kwamba kila kitu kinategemea uvumilivu wako, na uvumilivu wako unaisha. Lakini angalia tena, kuna kiburi kilichofichwa pale pale: tunapenda kuamini vita ni yetu. Siyo. Musa hakuwa chanzo cha nguvu, alikuwa kidole kilichoelekeza kwa kiti cha enzi. Na alipochoka, Mungu hakumwadhibu; alimpa jiwe la kukalia na mikono miwili ya kumsaidia. Leo, kabla ya kulala: simama, inua mikono yako juu kwa dakika mbili, na useme kwa sauti jina la mtu mmoja ambaye unampigania vita hii sasa.

Mhusika Mkuu

Musa anasimama juu ya kilima siku moja tu baada ya kusema, "Wako tayari ata kunipiga mawe." Huyo si shujaa aliyetulia; ni kiongozi aliyechakaa, anayeongoza watu ambao jana walitaka kumuua. Na bado anapanda. Anachukua gongo lile lile alilopiga nalo mto na mwamba, ishara kwamba nguvu haiko mkononi mwake bali kwa yule aliyemtuma. Mandhari ya kiroho ya Musa ni mchanganyiko wa uaminifu na udhaifu: anajua kazi yake, lakini mwili wake unamsaliti. Hapa ndipo ukuu wake unapoonekana, siyo katika nguvu bali katika kukubali kushikiliwa. Kiongozi anayekubali kusaidiwa mbele ya wazee wa Israeli anaonyesha ukweli ambao sisi tunaukwepa: upatanishi wa kibinadamu daima una kikomo, na kikomo hicho ndicho kinachotuelekeza kwa Kristo.

Mwangwi wa Maandiko

Waebrania inasema juu ya Yesu kwamba anaishi siku zote ili awaombee wale wanaomjia Mungu kwa yeye. Weka sentensi hiyo kando ya mstari wetu na utaona kwa nini mstari huu si hadithi ya kishujaa bali ahadi: yupo anayeomba bila kuchoka, bila kuhitaji Aruni wala Huri. Na kabla ya vita hii, katika mstari wa sita, kuna mwamba uliopigwa ili maji yatoke kwa watu wenye kiu. Paulo anaposoma tukio hilo katika Wakorintho wa kwanza anasema mwamba ule ulikuwa Kristo. Hivyo sura hii nzima inatoa picha mbili za mtu mmoja: Aliyepigwa ili tunywe, na Aliyeinua mikono ili tushinde. Kiu na vita, vyote vinapata jibu lao kwake.

Undani

Neno moja linastahili kusimamishwa: "ipumzike." Kiebrania kinatumia nuach, neno la kupumzika, kutua, kukaa chini. Ni neno zuri, neno la Sabato, neno la amani. Lakini hapa linabeba maafa: pumziko la mpatanishi ni kushindwa kwa watu. Wakati Musa anapumzika, Amaleki anashinda. Hapa ndipo Injili inapogeuza kitu kichwa chini. Kwa sababu Yesu alipomaliza kazi yake na kusema "imekwisha," na kupumzika kaburini Sabato ile, pumziko lake halikuwa kushindwa kwa watu wake bali ushindi wao kamili. Pumziko la Musa lilifungua mlango kwa adui; pumziko la Kristo lilifunga mlango huo milele. Ndiyo maana tunaweza kulala usiku. Mikono yetu itashuka, kwa hakika itashuka, lakini vita haikuwa mikononi mwetu tangu mwanzo.

Tafakari

Ni vita gani unayoibeba sasa ambayo kwa siri unaamini inategemea nguvu zako za kuvumilia, na itabadilisha nini ukiamini kwamba Mpatanishi wako hajawahi kuchoka?

Wewe ni Aruni au Huri wa nani leo, na umeshawahi kumwambia mtu waziwazi kwamba mikono yake inaonekana kulemewa?