Mwanzo 45

Maandiko

Yusufu hawezi tena kuvumilia. Anawaamuru Wamisri wote watoke, na katika chumba kilichobaki kimya anatoa sauti ambayo imekuwa ikizuiwa kwa miaka ishirini: "Mimi ni Yusufu. Je baba yangu ni mzima bado?" Ndugu zake wanasimama bila neno, wameshikwa na hofu mbele ya mtu waliyemwuza. Yusufu hawalaumu; badala yake anawaita wakaribie, anawaeleza kwamba njaa ingali na miaka mitano mbele, na anasema jambo zito: si wao waliomleta Misri, bali Mungu. Kisha anawaagiza wamlete Yakobo Kanaani hadi Gosheni, mahali ambapo atawahudumia. Farao anafurahi, anatoa mikokoteni na ahadi ya "unono wa nchi." Na huko Kanaani, mzee aliyezikwa katika huzuni yake anasikia habari asiyoiamini, mpaka anaona mikokoteni, na "roho ya Yakobo baba yao ikafufuka."

Kiini

Kuna maneno hapa ambayo ni rahisi kuyapita haraka sana: "si ninyi mlionipeleka huku bali ni Mungu." Yusufu hasemi kwamba uovu wa ndugu zake haukuwa uovu. Anakiri wazi, "mliyemwuza Misri," bila kulainisha neno. Lakini juu ya kitendo chao kichafu, anaona mkono mwingine ukifanya kazi, mkono usioonekana, usio na haraka, ukitengeneza wokovu kutoka kwenye udanganyifu. Hii si falsafa ya kusema kila jambo baya ni jema; ni ushuhuda wa mtu aliyekaa gerezani na kujifunza kusoma historia yake upya. Mungu anayeonekana hapa hazuii dhuluma, lakini hashindwi nayo. Anaifanyia kazi hadi iwe chombo cha "ukombozi mkuu." Je, tunathubutu kuamini hivyo kuhusu majeraha yetu wenyewe, au tunaamini tu baada ya miaka ishirini, tukiangalia nyuma?

Uzi Unaounganisha

"Mungu alinituma mbele yenu kuwahifadhi kama masalia duniani, na kuwaweka hai kwa ukombozi mkuu." Neno "masalia" linabeba uzito mkubwa. Ahadi iliyotolewa kwa Abrahamu ilikuwa ikining'inia juu ya familia moja yenye njaa, familia iliyokaribia kutoweka katika kiangazi cha Kanaani. Yusufu anaona kwamba kuendelea kuishi kwa wale ndugu kumi na mmoja si jambo la bahati; ni Mungu akilinda mbegu ya ahadi.

Na mtindo hapa unarudi tena baadaye katika Maandiko, bila kulazimishwa: yule aliyesalitiwa na ndugu zake, aliyeuzwa, aliyeteseka kimya, anainuliwa na kuwa mkono wa uzima kwa wale waliomtupa. Anapowakabili, hawaangamizi. Anasema, "Nikaribieni, tafadhari." Hapo ndipo tunapoanza kuona kivuli cha msalaba kikianguka mbele yake, karne nyingi kabla ya wakati wake.

Kioo

Angalia kimya kile cha mstari wa tatu: "Ndugu zake hawakuweza kumjibu, kwani walitishwa na uwepo wake." Ni hofu ya kujulikana kabisa. Mtu mmoja duniani anajua jambo baya kabisa ulilowahi kulitenda, na sasa huyo mtu ndiye mwenye mamlaka juu ya maisha yako. Tunabeba hofu hiyo katika ndoa, katika ofisi, katika mahusiano ya kifamilia yaliyovunjika miaka kumi iliyopita na hayajawahi kuzungumziwa. Tunaamua kuwa ni salama zaidi kukaa mbali.

Lakini pia angalia Yakobo. Mzee ambaye huzuni yake ilikuwa imekuwa nyumba yake; aliposikia habari njema, "hakuwaamini." Wakati mwingine tumejizoeza kuomboleza kiasi kwamba furaha inaonekana kama uongo. Ilihitajika mikokoteni, kitu cha kushikika, ndipo "roho ya Yakobo baba yao ikafufuka."

Leo: andika jina la mtu mmoja unayemwepuka kwa sababu anajua ukweli juu yako, kisha mtumie ujumbe mfupi wa salamu, sentensi moja tu. Hilo ni "nikaribieni" lako.

Swali

Kama ni Mungu aliyemtuma Yusufu Misri, je Mungu ndiye aliyeandika njama ile ya shimoni? Yusufu anasema kwa ujasiri wa kutisha, "si ninyi mlionipeleka huku bali ni Mungu." Maandiko hayajaribu kutulainishia jambo hili. Baadaye, katika Mwanzo 50, Yusufu atasema wazi kwamba ndugu zake walikusudia mabaya lakini Mungu alikusudia mema; mambo mawili yanashikiliwa pamoja bila kuunganishwa katika fomula nzuri.

Tusifanye haraka kuyafunga. Kuna mambo ambayo Yusufu angeweza kusema baada ya miaka ishirini na nafasi ya utawala, ambayo asingeweza kusema akiwa minyororoni. Hatari ya kuchukua mstari huu na kuutupia mtu anayeteseka leo ni kubwa. Huu ni ushuhuda wa mtu aliyepita njia nzima, si dawa ya kumpa mtu aliye katikati ya shimo.

Mwangwi wa Maandiko

Mwanzo 50 ndilo jibu la chapter hii, na ni muhimu kwa sababu linathibitisha kwamba Yusufu hakuwahi kufuta uhalifu; alikiri kusudi la ndugu zake lilikuwa baya, na pamoja na hayo kusudi la Mungu lilikuwa jema. Maneno mawili yanakaa pamoja, hayapatanishwi.

Na katika Matendo 2, Petro anasimama Yerusalemu na kuwaambia watu kwamba Yesu alitolewa kwa shauri la Mungu lililokusudiwa tangu zamani, na kwamba wao walimsulubisha. Ni muundo uleule: hatia ya kweli ya wanadamu, na kusudi la kweli la Mungu, katika tukio moja. Injili nzima inasimama juu ya mantiki hii ambayo Yusufu aliigundua kwanza katika chumba cha kulia, kati ya ndugu waliopigwa na bumbuwazi.

Wasikilizaji wa Kwanza

Fikiri Waisraeli wakisikiliza hadithi hii karne nyingi baadaye, wakijua kinachofuata. Gosheni, "unono wa nchi," mikokoteni ya Farao, ukarimu wa ajabu wa mfalme wa Misri: yote haya waliyasikia wakijua kwamba mahali pale pale pangekuwa nyumba ya utumwa. Mwokozi wao wa leo ni mkandamizaji wa kesho. Hakuna wokovu wa milele katika mikokoteni ya Farao.

Pia walisikia kitu kingine: kwamba kumbukumbu ya taifa lao haikuficha uhalifu wa mababu zao. Makabila kumi na mbili yalibeba hadithi ya jinsi mababu wao walivyomwuza ndugu yao. Taifa linaloruhusu aibu yake iandikwe katika maandiko yake matakatifu ni taifa linalojua kwamba neema, si heshima ya ukoo, ndiyo inayoliweka hai.

Tafakari

Ni jeraha lipi la miaka iliyopita ambalo bado huwezi kulitazama na kusema "Mungu alikuwepo hapa", na je, unaweza kukaa na swali hilo bila kujilazimisha kulijibu leo?

Yakobo alihitaji kuona mikokoteni ndipo roho yake ikafufuka. Ni ishara gani ndogo ya uaminifu wa Mungu ambayo umeiona wiki hii lakini hukuipa nafasi ya kukuamsha?