Isaya 3:10

Maandiko

Katikati ya orodha ndefu ya maafa, sauti inageuka na kutoa agizo fupi: mwambie mtu mwenye haki kwamba itakuwa vizuri, kwa maana watakula matunda ya matendo yao. Ni sentensi moja, iliyowekwa kati ya "Ole wao!" wa mstari wa tisa na "Ole kwa wakosaji!" wa mstari wa kumi na moja. Yuda inaanguka, viongozi wanachukuliwa, jamii inavurugika; na hapo, kama mtu anayenong'ona jambo muhimu kwenye chumba chenye kelele, Mungu anaamuru kwamba mtu mwenye haki apewe habari tofauti. Habari hiyo si kwamba ataepuka historia, bali kwamba mwisho wake utakuwa mzuri: kile alichokipanda atakila.

Kiini

Kinachonivutia si ahadi yenyewe, bali namna inavyotolewa: "Mwambie." Mungu hamwambii mwenye haki moja kwa moja; anamwagiza mtu, bila shaka nabii, kumwambia. Yaani ahadi hii inahitaji mdomo wa mwanadamu ili ifike. Hii inasema kitu juu ya Mungu: yeye si mwenye kupiga kelele za hukumu tu, ni yule anayehakikisha kwamba mmoja anayeteseka katika taifa linaloanguka apate neno lake mwenyewe. Na inasema kitu juu ya haki: haki mbele za Mungu haiondoi mtu kutoka kwenye msiba wa pamoja. Mwenye haki katika Yerusalemu ataona njaa ile ile, viongozi wale wale wa kitoto, mkate ule ule uliopungua. Lakini matunda yake si sawa na matunda ya wenzake. Kuna hesabu inayoendelea chini ya historia, isiyoonekana kwa jicho, ambayo Mungu anaisimamia.

Uzi Unaopita

Wazo la kula matunda ya matendo yako linaenda mbali katika Maandiko, kutoka Torati hadi kwa Paulo, na kwa kawaida linatuletea wasiwasi: nani hasa anaweza kusimama katika hesabu hiyo? Isaya mwenyewe atatuonyesha, sura kadhaa mbele, Mtumishi anayeteseka, yule ambaye matunda ya matendo ya wengine yanamwangukia yeye. Hapo uzi unafunuka: Kristo anachukua mstari wa kumi na moja, "malipo ya mikono yake yatafanyika kwake pia," ili mstari wa kumi uwe wetu. Sisemi Isaya alikuwa akifikiria Golgotha aliposema hivi. Nasema kwamba yule anayeamuru "mwambie mtu mwenye haki kwamba itakuwa vizuri" ndiye yule ambaye baadaye alilipa gharama ya neno hilo mwenyewe, ili tamko lisibaki kuwa hesabu tu, bali liwe neema.

Kioo

Tunapenda ahadi za haraka. "Itakuwa vizuri" haisemi lini. Mstari huu unaacha wazi kitu ambacho tungependa kifungwe: muda. Wewe unayelipa kodi kwa uaminifu wakati wenzako wanajipatia zaidi; wewe unayemtunza mzazi mgonjwa bila mtu kujua; wewe unayekataa kutoa rushwa na kuona mradi ukienda kwa mwingine, unaambiwa jambo moja tu, na si kwamba matunda yatakuja kesho. Yanakuja. Hii inagusa kiburi chetu pia, kwa sababu tunataka kuonekana wenye haki mbele ya watu, wakati mstari huu unahusu haki inayoonekana na Mungu peke yake, katika taifa lililoharibika. Leo, kabla siku iishe, mwandikie ujumbe mfupi mtu mmoja unayemjua anayefanya jambo la haki bila kupongezwa, na umwambie maneno haya: itakuwa vizuri. Kuwa mdomo ambao Mungu anaomba katika mstari huu.

Mhusika Mkuu

Mhusika mkuu hapa ni Mungu anayezungumza, na sauti yake ina tabia ya kushangaza. Katika sura hii yote yeye ni hakimu: anasimama juu ya mashitaka, anauliza "Kwa nini unaponda watu wangu na kusaga nyuso za masikini?" Ni maswali ya mtu aliyeumizwa, si ya mashine ya sheria. Na ndani ya hasira hiyo, hana haraka ya kumsahau mmoja. Anasimama kama mzazi anayekemea nyumba nzima lakini anajua ni mtoto gani hakushiriki kwenye uovu. Huyu ni Mungu ambaye hukumu yake si upofu; anaona nyuso, mstari wa tisa unasema nyuso zao zinashuhudia kinyume nao, na anaona pia nyuso zisizoshuhudia hivyo. Kutafakari hili ni kukaa kimya kidogo: Mungu wangu anaona kwa undani kiasi hicho, na hilo linanifariji na kunitisha kwa wakati mmoja.

Undani Mdogo

Neno "matunda" linabeba mzigo mkubwa hapa. Matunda hayang'olewi; yanakua. Yanachukua msimu, mvua, subira, na yanaweza kuonekana yamechelewa hadi mtu akakata tamaa. Isaya angeweza kusema "watapata malipo yao," lakini alichagua taswira ya kilimo, na katika sura ile ile Mungu anawashutumu viongozi: "Umeharibu shamba." Kuna mashamba mawili katika sura hii. Moja limeharibiwa na wenye mamlaka wanaonyang'anya masikini. Lingine ni shamba ambalo mwenye haki anaendelea kulima kimya kimya, ambalo matunda yake hayawezi kuporwa kwa sababu Mungu mwenyewe ni mvunaji. Fikiria hilo unapohisi maisha yako ya uaminifu hayazai kitu: matunda yanayokua chini ya ardhi hayaonekani, na hiyo si ishara ya kutokuwepo.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wasikilizaji wa kwanza waliishi katika taifa lililokuwa likipoteza kila nguzo: mkate, maji, majaji, manabii, wazee, mafundi. Ondoa hao wote na unabaki na jamii ambayo kila mtu anamnyanyasa jirani yake, na watoto wanawatukana wazee. Katika hali kama hiyo, dini rahisi hufa. Wale waliokuwa wamemtumainia Mungu waliuliza swali letu: ina faida gani kuwa mwaminifu kama tunazama pamoja na wote? Mstari huu ndio jibu walipewa, na ni jibu fupi kwa makusudi. Hakuna maelezo, hakuna ratiba, hakuna kuhesabiwa nje ya msiba. Ni neno la mtu anayeaminika, likitolewa kwa wale ambao kila kitu kingine kilikuwa kimeondolewa. Kwao, "itakuwa vizuri" hakikuwa faraja nyepesi; kilikuwa kitu cha kushikilia gizani.

Tafakari

Kama Mungu anaomba mtu amwambie mwenye haki habari hii, ni nani katika maisha yangu anayehitaji kuisikia kutoka kwangu, na kwa nini nimeikawia?

Ni matunda gani ya matendo yangu nimekuwa nikitaka kuyaona mapema, na ninaweza kuyaacha mikononi mwa Mungu kwa muda usiojulikana?