Isaya 55

Maandiko

Sauti inasikika kama ya mchuuzi sokoni, mtu aliyesimama kati ya vibanda akipaza sauti juu ya kelele: "Njooni, kila aliye na kiu, njooni kwenye maji!" Lakini bei anayoitaja inavunja kanuni zote za soko, kwa maana hakuna bei: "nunua mvinyo na maziwa pasipo pesa na pasipo gharama." Mungu anawaalika watu waliochoka kununua kile kisichoshibisha, awape agano la milele, lile pendo aliloahidi Daudi. Anawaita wamtafute sasa, "maana anapatikana," na mwovu aache njia zake arudi apate msamaha wa wingi. Kisha anakiri tofauti kubwa: mawazo yake si mawazo yetu, kama mbingu zilivyo juu kuliko nchi. Na neno lake, kama mvua na theluji, halitarudi bure. Mwisho ni msafara wa furaha: milima inapaza sauti, miti inapiga makofi, miiba inageuka misonobari.

Kiini

Kuna kitu cha kuudhi katika mstari wa pili: "Kwa nini tunapima fedha kwa kitu ambacho sio mkate?" Hili si swali la kiuchumi, ni shtaka. Mungu anatuambia kwamba tatizo letu kubwa si kwamba hatuna kitu, bali kwamba tunalipa sana kwa ajili ya vitu visivyoshibisha. Tunafanya kazi, tunajitahidi, tunajenga, na bado tunarudi nyumbani tukiwa na njaa ile ile. Hapa ndipo neema inapoonekana si kama mada ya kitheolojia bali kama mshtuko: kile tunachohitaji zaidi hakiuzwi. Agano la milele linalotajwa hapa halijengwi juu ya utendaji wetu bali juu ya uaminifu wa Mungu kwa Daudi, yaani juu ya ahadi aliyoitoa yeye mwenyewe. Na ndiyo maana mwenye dhambi anaweza kurudi na kukuta, si hukumu inayomsubiri, bali msamaha "kwa wingi," neno linalomaanisha zaidi ya kipimo kinachotarajiwa.

Uzi Mkuu

Angalia kinachotokea katika mstari wa tatu na wa nne: ahadi iliyokuwa ya mfalme mmoja sasa inamwagwa juu ya umati. "Nitafanya agano ya milele na ninyi; pendo langu la kuaminika nililomuhaidi Daudi." Kiti cha enzi kimeanguka, Yerusalemu imebomolewa, lakini Mungu anasema ahadi haijafa, imehamishwa tu, ikasubiri mtu atakayeibeba kwa ukamilifu. Yule "shahidi kwa mataifa" ambaye mataifa yasiyomjua yatamkimbilia, hatukuti kivuli chake kamili kwa Daudi wala kwa Sulemani. Tunakikuta siku ile Yesu aliposimama hekaluni wakati wa sikukuu, akipaza sauti kama huyu mchuuzi wa Isaya, akiwaita wenye kiu waje kwake wanywe. Hakuuza. Alialika. Na gharama ambayo Isaya anaisema haipo, kweli haipo kwetu, kwa sababu ililipwa mahali pengine, msalabani, na yule aliyekuwa mzao wa Daudi.

Kioo

Fikiria mwezi uliopita. Masaa ya ziada uliyofanya, mkopo uliouchukua, saa tatu za usiku ulizotumia ukisogeza kidole kwenye simu, bidii ya kumfanya mtoto wako aonekane mzuri machoni pa wengine. Sasa jiulize kwa unyofu: ulishiba? Isaya hakatai kuwa unahitaji chakula, kodi na kazi. Anauliza kwa nini tunatoa uzito wa maisha yetu kwa vitu ambavyo tunajua, ndani kabisa, kwamba haviwezi kutubeba. Hofu iliyofichwa chini ya hii ni rahisi: tukiacha kujinunulia thamani, tutakuwa si kitu. Maandiko haya yanasema kinyume: wewe usiye na pesa ndiye unayealikwa kwanza. Leo, chukua karatasi, andika jambo moja ulilolilipia kwa gharama kubwa mwaka huu ambalo halikukushibisha, kisha sema kwa sauti mbele ya Mungu: "Hiki si mkate," na umwombe akupe kile kinachoshibisha.

Wasifu

Waliosikia maneno haya mara ya kwanza walikuwa wahamishwa Babeli, watu waliozaliwa mbali na nchi ya baba zao. Babeli ilikuwa himaya ya biashara, mifereji, masoko, mizani, mikataba ya mikopo iliyoandikwa kwenye vigae vya udongo. Walijua vizuri maana ya kununua, kuuza na kukopa, na wengi wao walikuwa wamejenga maisha yenye utulivu wa kadri huko. Ndiyo maana wito huu una makali: unawaita watoke kwenye uchumi uliowameza. Walikuwa pia wamezoea misafara ya kifalme ya Babeli ikipita barabarani kwa fahari ya miungu yake. Isaya anawaahidi msafara mwingine, wa watu waliokuwa watumwa, wakitoka "katika furaha," milima ikiwashangilia. Na kwa wale waliohisi kwamba uhamisho ulikuwa hukumu ya mwisho, neno "atamsamehe huyo kwa wingi" lilikuwa ni kama mlango unaofunguliwa kutoka ndani.

Maandiko Mengine

Yeremia, akiongea na kizazi kile kile, alishtakia watu kwa kumwacha Mungu, chemchemi ya maji yaliyo hai, wakajichimbia mabirika yaliyopasuka yasiyoweza kushika maji. Ni picha ileile ya Isaya kwa upande wake wa giza: kazi nyingi, jasho jingi, na mwishowe hakuna cha kunywa. Isaya anaweka upande wa nuru, maji yaliyo bure kwa yule asiye na chochote. Na Biblia inapofungwa kabisa, katika sura ya mwisho ya Ufunuo, mwaliko huu hauja badilishwa hata kidogo: Roho na bibi arusi wanasema njoo, na yeye aliye na kiu na aje atwae maji ya uzima bure. Zaidi ya miaka mia saba kati ya sauti hizi mbili, na bei bado ni ileile. Hakuna. Hii si bahati mbaya; ni tabia ya Mungu.

Kidetali

Simama kidogo kwenye mvua na theluji. Mkulima wa Palestina alitazama mbingu zikitoa maji, maji yakiingia ardhini, na hayakurudi juu. Yaliyopotea, kwa macho, hayakupotea kwa matokeo: mbegu kwa mpanzi, mkate kwa mlaji. Mungu anatumia picha hii kueleza neno lake. Si kwamba neno linatamkwa na kurudi mfukoni mwake, bali linaingia kwenye udongo wa historia na kutoweka kwa muda, mpaka siku linapotoka kama mavuno. "Halitanirudia tena mimi bure." Kwa wahamishwa waliosikia ahadi za ukombozi zikisemwa miaka na miaka bila kitu kuonekana, hili lilikuwa jibu la uvumilivu: unachokiona kama ukimya ni msimu wa chini ya ardhi. Neno halirudi tupu; linarudi likiwa limebeba kitu, na mara nyingi linachelewa kwa sababu linabeba mengi.

Tafakari

Ni wapi hasa, kwa jina na kwa namba, unapolipa gharama kubwa kwa kitu kisichokushibisha, na nini kinakuzuia kuacha?

Kuna ahadi gani ya Mungu iliyoingia maishani mwako ikaonekana kutoweka? Je, unaweza kuiona kama mbegu iliyo chini ya ardhi badala ya neno lililopotea?