Ayubu 14:14

Maandiko

Ayubu anauliza swali ambalo kila mtu hulibeba lakini wachache huliweka wazi: mtu akifa, je, ataishi tena? Halafu anaongeza kitu cha ajabu: kama jibu ni ndiyo, basi yuko tayari kukaa na kusubiri siku zake zote za kuharibika, mpaka zamu ya kufunguliwa kwake ifike. Hili si swali la mwanafalsafa aliyeketi mezani; ni swali la mtu aliyekaa kwenye majivu, mwili wake ukiwa umejaa vidonda, watoto wake wote wakiwa wamekwisha kuzikwa.

Kiini

Tambua kwamba Ayubu haulizi swali hili angani. Anamwambia Mungu. Tumaini lake halikai katika nadharia ya roho isiyokufa wala katika mawazo mazuri kuhusu maisha baada ya kifo; linakaa katika sauti ya Mungu. Mstari unaofuata unafunua kila kitu: "Wewe ungeita, na mimi ningekujibu." Ufufuo, kwa Ayubu, si hali ya asili ya mwanadamu, ni tendo la Mungu anayemkumbuka kiumbe chake. Hapa ndipo tofauti kubwa kati ya matumaini ya Biblia na faraja za kawaida. Hatusemi kwamba kifo si kitu kikubwa. Ayubu ameshasema kwamba mtu hulala chini na haamki tena. Tunasema kwamba Mungu ana shauku na kazi ya mikono yake, na shauku hiyo ina nguvu kuliko kaburi.

Uzi Unaounganisha

Ayubu anauliza; Injili inajibu, lakini si kwa maelezo, bali kwa sauti. Yesu alipofika kaburini kwa Lazaro, hakutoa hotuba kuhusu ufufuo; aliita jina. Ile ndoto ya Ayubu, "Wewe ungeita, na mimi ningekujibu", inatimizwa mbele ya jiwe lililoviringishwa. Na Paulo anapoandika katika 1 Wakorintho 15 kuhusu Kristo kuwa malimbuko ya wale waliolala, anaeleza kwa nini ile ndoto si ndoto tena: mmoja ameshaitikia wito huo kutoka upande ule wa kifo. Kwa hiyo Ayubu si mtu wa kusikitikiwa kwa kujua kidogo. Yeye ni mtu aliyesimama gizani akitazama upande ambao mapambazuko yangetokea, na akakisia mahali sahihi.

Kioo

Wewe unalijibuje swali hili unapokuwa peke yako? Wengi wetu tunalikwepa kwa kujishughulisha. Tunajenga, tunaweka akiba, tunahakikisha watoto wetu wanafanikiwa, tunalinda jina letu kazini, na tunajidanganya kwamba yote haya yatatufanya tudumu. Ayubu anavunja udanganyifu huo kwa sentensi moja: mtu akifa, watoto wake wakiheshimiwa, yeye hatambui hicho. Hakuna urithi unaokufikia ukiwa kaburini. Halafu kuna hofu ya mwili, ile inayokujia baada ya matokeo ya kipimo cha daktari, au unapohesabu miaka ya wazazi wako. Mstari huu haukuahidi kwamba hutaugua. Unakuahidi jambo moja tu, ambalo ni kubwa zaidi: Mungu anakujua kwa jina na atakuita.

Leo, chukua karatasi. Andika jina la mtu mmoja uliyemzika. Chini ya jina hilo andika maneno haya: "Wewe ungeita, na mimi ningekujibu." Kisha kaa kimya dakika mbili mbele ya Mungu bila kuomba chochote.

Mazingira

Sura hii ni sehemu ya mzunguko wa pili wa mabishano. Marafiki watatu wamekuja kumfariji Ayubu, wakakaa kimya siku saba, na kisha wakaanza kuzungumza, na maneno yao yakawa mashtaka: umeteseka, kwa hiyo lazima umetenda dhambi. Katika sura ya 14 Ayubu anawaacha. Anageuka na kumwambia Mungu moja kwa moja. Katika ulimwengu wa kale wa Mashariki ya Karibu, wafu walifikiriwa kuwa kwenye kuzimu, mahali pa kivuli na ukimya, si mahali pa matumaini. Mafundisho ya wazi kuhusu ufufuo yalikuwa bado hayajatolewa. Hii ndiyo inayofanya mstari wa 14 kuwa wa kushtua: Ayubu anauliza swali ambalo utamaduni wake haukuwa na nafasi nalo, na anauliza kwa sababu tu anamjua Mungu.

Mhusika Mkuu

Ayubu ni mtu mwenye ukweli usiokoma. Hapunguzi uchungu ili aonekane mwaminifu. Ndani ya sura hiyo hiyo anasema kwamba watu hulala chini na hawaamki tena, na dakika chache baadaye anasema angesubiri siku zake zote za kuharibika kama tu angeitwa tena. Hiyo si kuchanganyikiwa; ni imani halisi. Imani halisi haiko katika mstari mmoja uliosafishwa, iko katika mtu anayeendelea kuongea na Mungu hata anapokuwa amemshtaki. Na tazama mahali anapoweka tumaini lake: si katika uzuri wake, bali katika hamu ya Mungu. Anaamini kwamba Mungu anampenda kazi ya mikono yake kuliko anavyochukia dhambi yake. Hilo ndilo neema, miaka mingi kabla ya neno hilo kuandikwa.

Undani Mmoja

Neno lililotafsiriwa "kufunguliwa kwangu" ni chalifa katika Kiebrania, linalotokana na shina lenye maana ya kubadilika, kuchipua upya. Ni neno lile lile linalotumika katika mstari wa 7 kuhusu mti: ukikatwa chini, unaweza kuchipua tena. Ayubu ameshatamka kwa uchungu kwamba mti una tumaini ambalo mwanadamu hana. Kisha, mstari saba baadaye, anachukua neno la mti na kulivika juu yake mwenyewe. Hilo ni tendo la ujasiri wa ajabu. Mtu aliyekaa kwenye majivu anathubutu kuamini kwamba harufu ya maji inaweza kumfikia yeye pia. Hakuna uhakika katika sauti yake, ni "ikiwa" tu. Lakini "ikiwa" ile ndiyo mbegu ya Pasaka.

Tafakari

Unapofikiri juu ya kifo chako mwenyewe, unakimbilia wapi kwanza: kujishughulisha, mipango, au sauti ya Mungu?

Ni jambo gani maishani mwako unalolijenga kana kwamba litakudumisha, ambalo kwa kweli "hutalitambua" ukiwa umelala?