Yohana 6:40

Maandiko Yenyewe

Yesu anafupisha kila kitu katika sentensi moja: mapenzi ya Baba yake ni kwamba "yeyote amtazamaye Mwana na kumwamini apate uzima wa milele." Kisha anaongeza ahadi inayovuka kaburi: "nami nitamfufua siku ya mwisho." Ni jibu la mwisho kwa umati uliokuwa ukimfuata kwa ajili ya mikate, watu waliotaka chakula cha leo na hawakujua walikuwa wanaongea na Mkate wenyewe.

Kiini

Angalia kilichowekwa katikati: si juhudi zetu, bali mapenzi ya Mungu. Umati ulikuwa umeuliza swali la kidini kabisa, "Ni nini tunapaswa kufanya ili kuzifanya kazi za Mungu?" Yesu aliwageuza kabisa: kazi ya Mungu ni kumwamini yule aliyetumwa. Sasa katika mstari wa 40 anaeleza kwa nini. Wokovu si mpango tuliopanga na kumwomba Mungu aubariki; ni mapenzi ya Baba yaliyokuwepo kabla hatujaamka asubuhi. Neno la Kiyunani analotumia kwa "kutazama" ni theōreō, si mtazamo wa haraka bali kuendelea kumkodolea macho. Imani hapa si uamuzi wa mara moja uliofungwa kwenye kadi ya ushuhuda, bali macho yaliyoelekezwa kwake na kukataa kugeuka. Na matokeo yake si hisia; ni uzima wa milele unaoanzia sasa na kufikia hatua yake katika kufufuliwa kwa mwili.

Uzi Unaounganisha

Yohana ametuambia kwamba "Pasaka, Sikukuu ya Wayahudi ilikuwa imekaribia," na umati wenyewe ulikumbuka jangwani: "Baba zetu walikula manna jangwani." Hapo ndipo uzi unapoonekana. Mungu aliyewatoa watu wake Misri, akawalisha kwa mkate wa mbinguni, akawafunga naye kwa agano, sasa anafanya jambo lile lile kwa kiwango cha mwisho. Lakini kuna tofauti kali ambayo Yesu haifichi: wale waliokula manna walikufa. Agano la Sinai lilishikilia taifa likiwa hai kwa muda; Mwana anashikilia mtu hata baada ya kifo. Na hapa ndipo uumbaji unarudi kwenye picha. Yule aliyefanya mwili kutoka mavumbi hataacha mwili ukiwa mavumbi. "Siku ya mwisho," siku iliyoogopwa kama siku ya hukumu, inapewa jina jipya na Yesu: siku ya kufufua.

Kioo

Kuna hofu inayoishi chini ya maisha yetu ya kila siku, na inatokea usiku wa manane: hofu ya kupotea. Kwamba baada ya miaka yote ya kanisa na maombi, huenda usiwe umefanya vya kutosha. Kwamba mzazi wako uliyemzika alichukuliwa na giza tu. Kwamba mwili wako unaozeeka, magoti yanayouma, kumbukumbu inayopotea, ndiyo hadithi nzima. Mstari huu unagusa hofu hiyo moja kwa moja kwa sababu unaweka usalama wako mahali ambapo wewe huwezi kupafikia wala kupaharibu: katika mapenzi ya Baba na katika mikono ya Mwana anayesema, "sitamtupa nje kabisa." Hiyo si faraja laini; ni changamoto, kwa sababu inakunyang'anya haki ya kujiokoa mwenyewe.

Leo, andika kwenye karatasi jina la mtu mmoja unayeogopa kumpoteza au uliyekwisha kumpoteza, weka karatasi hiyo mahali utakapoiona kesho asubuhi, na useme kwa sauti maneno ya Yesu juu ya jina hilo: "nami nitamfufua siku ya mwisho."

Mhusika Mkuu

Yesu anajielezea hapa kama mtu asiye na ajenda yake mwenyewe: "nimeshuka kutoka mbinguni, sio kwa ajili ya kufanya mapenzi yangu, bali mapenzi yake aliyenituma." Hii si unyenyekevu wa maneno. Alikuwa ametoka tu kukwepa umati uliotaka kumfanya mfalme, akajitenga mlimani peke yake. Mtu mwenye tamaa angeukubali ule mkuki wa umaarufu. Yeye alikataa taji lililotolewa na watu wenye njaa, kwa sababu alijua taji lake lingekuwa msalaba, na mkate wake ungekuwa mwili wake mwenyewe. Kuna utulivu wa ajabu ndani yake: hana wasiwasi juu ya idadi ya wafuasi, wala juu ya kunung'unika kwa Wayahudi. Anajua atakayefanya, na anajua atakayewapokea. Utii wake ndio usalama wetu.

Mazingira

Tunaishi hapa katika Galilaya, kaskazini, mbali na Yerusalemu, katika mwaka ambao Roma inatawala na njaa si jambo la kufikirika bali la kila mwaka. Umati umemfuata Yesu kuzunguka ziwa hadi Kapernaumu, na Yohana anatuambia mwishoni kwamba mazungumzo haya yalitokea "ndani ya sinagogi." Yaani, si mahubiri ya wazi kwa wageni, bali mabishano ndani ya nyumba ya ibada, mbele ya watu waliomjua baba yake na mama yake. Msimu ni karibu na Pasaka, wakati ambapo kila familia inasimulia tena hadithi ya ukombozi kutoka Misri. Yesu anaingia katikati ya kumbukumbu hiyo takatifu na kusema kwamba yeye ndiye kilele chake. Haishangazi kwamba wakamnung'unikia.

Wasikilizaji wa Kwanza

Yohana aliandika kwa jumuiya iliyokuwa imeshalipa gharama. Baadhi yao walikuwa wametengwa na sinagogi, wamepoteza familia, biashara na heshima kwa ajili ya jina la Yesu. Wengine walikuwa wamewazika waamini wenzao na kuanza kujiuliza kama ahadi ilikuwa kweli. Kwa masikio yao, maneno "nami nitamfufua siku ya mwisho" hayakuwa fundisho la kinadharia; yalikuwa jibu kwenye kaburi jipya. Wayahudi wengi tayari waliamini ufufuo wa siku ya mwisho, lakini ulikuwa wa mbali, wa kutumainia tu. Yesu anachukua tumaini hilo la mbali na kuliweka mikononi mwake mwenyewe: si "Mungu atafufua," bali "nami nitamfufua." Yule wanayemtazama sasa ndiye atakayewaita kutoka udongoni.

Maswali ya Kutafakari

Kama wokovu wako umefungwa katika mapenzi ya Baba na si katika utendaji wako, ni wapi bado unaishi kana kwamba unapaswa kujithibitisha kwake?

Ahadi ya ufufuo wa mwili inabadilishaje jinsi unavyoutazama mwili wako unaozeeka, na jinsi unavyowakumbuka wale uliowazika?