Ayubu 19:25

Andiko

Ayubu ametoka kutamani kwamba maneno yake yangechorwa kwa "kalamu ya chuma na risasi" juu ya mwamba, yaani yabaki hata baada ya mwili wake kuoza. Kisha, bila kuandaa mtu yeyote, sauti yake inabadilika: "Lakini kama ilivyo kwangu mimi, Mimi ninafahamu kwamba mkombozi wangu anaishi, na kwamba hata mwisho atasimama katika nchi." Katikati ya mashtaka dhidi ya rafiki zake na malalamiko makali dhidi ya Mungu mwenyewe, Ayubu anatangaza kwamba kuna mtu aliye hai atakayesimama juu ya vumbi, mahali alipo yeye, na kusimama upande wake. Hajui kabisa jinsi hilo litakavyotokea; anajua tu kwamba atatokea.

Kiini

Neno la Kiebrania hapa ni go'el, mkombozi wa jamaa: ndugu wa karibu aliyewajibika kununua tena shamba lililouzwa, kulipa deni la jamaa yake, au kusimama mahakamani kudai haki ya aliyedhulumiwa. Ndio maana kauli hii inashtua. Ayubu ndiye yule yule aliyesema mistari michache nyuma, "Mungu amefanya mabaya kwangu mimi", na "yeye ananihesabu mimi kama mmoja wa adui zake." Sasa anamtegemea mtu amsimamie. Je, anamkimbilia Mungu akimkimbia Mungu? Maandiko hayafungui fundo hili kwa ajili yetu. Yanatuachia kitu kigumu zaidi: imani si kutokuwa na mashtaka, bali ni kushikilia kwamba kuna haki hai mahali fulani, hata pale ushahidi wote wa mwili unapopinga. Mkombozi "anaishi" wakati Ayubu anakufa. Hilo ndilo tofauti ambayo kila huzuni ya kweli hulazimika kukabiliana nalo.

Uzi Unaounganisha

Ni rahisi mno kuruka moja kwa moja kutoka hapa hadi kwa Yesu, na kwa haraka hivyo tunapoteza kitu. Ayubu hamjui Kristo. Anachojua ni kwamba lazima kuwepo na mtu wa kusimama kati yake na giza lililomzunguka, na kwamba huyo mtu yu hai. Ni kiu, si fundisho. Lakini ni kiu inayoelekea mahali fulani. Wazo la mkombozi wa jamaa, yule ndugu wa damu anayeingia katika hasara ya mwenzake, linatembea katika Maandiko yote hadi linapovaa mwili. Ayubu anatamani maneno yake yachorwe mwambani ili yadumu; Mungu, hatimaye, haandiki jibu kwenye mwamba bali anamtuma mtu. Na kipengele ambacho Ayubu hakuweza kukitazamia ni kwamba Mkombozi angesimama juu ya nchi si tu kudai haki yake, bali akiwa amevaa mwili unaoweza kuoza.

Kioo

Kuna aina ya mateso ambayo hayakuachi ukiwa na la kusema. Ripoti ya daktari inayobadilisha kila kitu, ndoa inayokauka bila mtu kupiga kelele, mtoto anayeacha kupiga simu, kazi inayokunyang'anya utu mbele ya wenzako. Ayubu anasema mifupa yake imeshikamana na ngozi yake, na kwamba hata pumzi yake ni chukizo kwa mke wake. Hiyo si lugha ya mtu anayejifariji. Na hapo ndipo tunapojaribiwa kudai uhakika ambao hatuna, au kuacha kabisa. Ayubu anafanya jambo la tatu: anakataa kuficha malalamiko yake, na pia anakataa kuachilia tumaini lake. Yote mawili yanaishi ndani yake kwa wakati mmoja. Leo, chukua dakika tano, andika kwenye karatasi jambo moja unalomshtaki Mungu kwalo, na chini yake andika sentensi hii: "Ninafahamu kwamba mkombozi wangu anaishi." Viache vyote viwili pale, bila kufuta kimoja.

Wasikilizaji wa Kwanza

Kwa wasikilizaji wa kale, neno go'el halikuwa taswira ya kiroho; lilikuwa suala la ardhi, deni na damu. Ukifilisika, ndugu yako alikuja. Ukiuawa, ndugu yako alifuatilia. Hivyo waliposikia Ayubu akisema "mkombozi wangu anaishi", hawakusikia faraja laini bali dai la kisheria linalopigwa mezani. Ayubu amepoteza watoto wote, na ndugu zake wamejitenga naye; hana mtu aliyebaki kumtetea. Mstari huu unasikika kama sauti ya mtu asiye na familia akidai kwamba bado ana ndugu mahali fulani. Pia walijua kitu tusichokijua kwa urahisi: kifo kwao hakikuwa na ahadi iliyo wazi ya ufufuo. Kwa hiyo Ayubu anasema zaidi ya yote anayoweza kuthibitisha, na wasikilizaji wa kwanza walisikia hilo kama upanga unaotolewa alani.

Muktadha

Tunaingia katikati ya mzunguko wa pili wa mijadala. Marafiki watatu wamekuja kukaa kimya naye kwa siku saba, jambo zuri, kisha wamefungua midomo yao, jambo baya. Hoja yao ni rahisi: Mungu ni mwenye haki, wewe unateseka, hivyo basi umekosa. Ayubu anawajibu kwa uchungu, "Mara kumi hivi mmenishutumu mimi." Yupo nje ya mji, mwilini mwake kuna majipu, mali yake imeisha, watoto wamezikwa. Katika ulimwengu wa wakati ule, kupotea kwa mali na watoto kulisomwa kama hukumu ya mbinguni iliyoandikwa hadharani. Kwa hiyo Ayubu hapigani na maumivu peke yake; anapigana na jamii nzima inayoyasoma maumivu yake kama ushahidi wa hatia. Na hapo, akiwa amenyang'anywa hata heshima ya watumishi wake, anasema jambo lisilowezekana.

Mhusika Mkuu

Ayubu si shujaa wa subira kama tunavyopenda kumchora. Ni mtu anayeshtaki, anayelia, anayemwambia Mungu amemtega mtegoni. Lakini ndani ya hasira hiyo kuna kitu kisichokufa: hataki kuachana na Mungu. Anataka kukutana naye. "Mimi nitamwona yeye kwa macho yangu mwenyewe", anasema, kisha anaongeza maneno yanayosalia kuwa ya kweli zaidi kuliko yote: "Moyo wangu hushindwa ndani yangu mimi." Yaani: hayo maneno yamemzidi yeye mwenyewe. Hii ndiyo sura ya imani ambayo mara nyingi hatuitambui, kwa sababu haivai uso wa utulivu. Ni mtu aliyepigwa chini anayenyoosha mkono gizani akiamini kwamba kuna mkono mwingine. Hajui jina lake. Anajua tu kwamba unaishi.

Maswali ya Kutafakari

Ni jambo gani ambalo kwa sasa huwezi kumwelewa Mungu ndani yake, na je, unaweza kulishika mkononi mmoja huku ukishika tumaini kwa mkono mwingine, bila kuachilia lolote?

Ayubu alitamani maneno yake yachorwe mwambani ili yadumu. Ni maneno gani ya imani ungependa yabaki baada yako, na je, unaishi kana kwamba ni kweli?