Yohana 16:23

Maandiko Yenyewe

Chumba cha juu kimezama kwenye ukimya mzito. Wanafunzi wamejaa maswali ambayo hawathubutu kuyauliza; waliulizana wenyewe, "Hatujui asemavyo." Katikati ya mkanganyiko huo Yesu anawapa ahadi inayoonekana kama mlango unaofunguka ukutani ambapo hapakuwa na mlango: "Siku hiyo hamtaniuliza maswali. Amin, Amin, nawaambia, Mkiomba lolote kwa Baba, atawapa kwa jina langu." Yaani: itakuja siku ambapo hamtahitaji kunivuta kando na kuniuliza maana ya maneno yangu, kwa sababu mtakuwa mnaongea moja kwa moja na Baba mwenyewe. Na mtakaloliomba kwake, atawapa, si kwa sababu ya ustahili wenu, bali kwa sababu mnakuja mkiwa mmevikwa jina langu. Maswali yatabadilika kuwa maombi; mkanganyiko utabadilika kuwa ufikiaji.

Kiini

Sikiliza mabadiliko yaliyofichika hapa. Kwa miaka mitatu wanafunzi walikuwa na mtindo mmoja: wanaona kitu wasichokielewa, wanamwendea Yesu, naye anawafafanulia. Yeye alikuwa dirisha lao pekee kwa Mungu. Sasa anasema dirisha hilo litakuwa mlango, na wataupitia wao wenyewe. Hii si kusema kwamba Yesu anakuwa si wa lazima tena; ni kinyume chake kabisa. Jina lake ndilo linalowabeba hadi ndani. Kuomba "kwa jina langu" si fomula ya kumalizia sala, ni kusimama mbele ya Baba ukiwa umevikwa utambulisho wa Mwana. Hapa ndipo neema inapoonekana wazi: Mungu haulizi tena ustahili wako, anatazama uhusiano wako na Kristo. Na ndiyo maana anasema baadaye, "Baba mwenyewe anawapenda." Hakuna tena ukuta wa kupita, hakuna mpatanishi wa kumsihi Baba apate kupenda. Upendo ulikuwepo tayari.

Uzi Mkuu

Tangu Edeni, hadithi kubwa ya Biblia ni hadithi ya umbali: mwanadamu akitoka nje, malaika akiwa na upanga mlangoni, pazia likining'inia katikati ya hekalu likisema "mpaka hapa na si zaidi." Kuhani mmoja tu, mara moja kwa mwaka, kwa damu. Kila kitu katika mfumo wa Agano la Kale kilifundisha kitu kimoja: Mungu ni mtakatifu, nawe huwezi kuingia kiholela. Kisha, usiku huu, Yesu anakaa mezani na watu wasiosoma theolojia, na kuwaambia kwamba wao wenyewe wataomba kwa Baba na kupokea. Siku chache baadaye pazia la hekalu lilipasuka kutoka juu hadi chini, likipasuliwa na mkono usioonekana ukianzia upande wa Mungu. Ahadi ya mstari huu ilitekelezwa pale msalabani. Njia haikufunguliwa kwa bidii yetu ya kupanda, bali kwa Mwana kushuka na kuchukua mahali petu.

Kioo

Sisi wengi tunasali kama watu waliosimama mlangoni, wakibisha kwa unyenyekevu wa kupita kiasi, tukiwa na hofu kwamba tumeshatumia nafasi zetu. Unajua hisia hiyo: mwezi huu umeomba sana kuhusu kazi inayoyumba, kuhusu mtoto aliyeacha kanisa, kuhusu kipimo cha daktari kinachosubiriwa. Kuna sauti ndani inayosema, "Umeomba vya kutosha; sasa jifunze kuridhika." Lakini Yesu hasemi "ombeni kiasi." Anasema "lolote." Na kisha, kana kwamba anajua tutasita, anaongeza katika mstari unaofuata: "Mpaka sasa hamjaomba lolote kwa jina langu." Yaani tatizo letu si kuomba kupita kiasi, ni kuomba kwa uoga mwingi. Jina la Yesu si tiketi ya kupata kila tunachotamani; ni hakikisho kwamba hatujasimama hapo peke yetu. Leo, kabla hujalala: andika kwenye karatasi ombi moja ambalo umeacha kuliomba kwa sababu limeonekana kubwa mno au limechoka sana, kisha liseme kwa sauti mbele ya Mungu, ukimalizia kwa maneno haya, "Baba, naomba hili kwa jina la Yesu."

Maandiko Mengine

Mstari huu hauwezi kusomwa peke yake bila ule unaoufuata, ambapo Yesu anasema hatawaahidi kwamba yeye ndiye atakayemsihi Baba kwa ajili yao, "Kwa kuwa Baba mwenyewe anawapenda." Hilo linavunja picha tunayoibeba kimya kimya: Yesu mpole akimshawishi Baba mkali. Hapana. Baba ndiye chanzo cha upendo, si lengo la ushawishi. Waraka kwa Waebrania unachukua wazo hili na kulipa mwili, ukituita tuje kwa ujasiri kwenye kiti cha enzi cha neema ili tupokee rehema wakati wa shida. Neno "ujasiri" pale lina maana ya uhuru wa kusema wazi, haki ya raia kuzungumza bila kuomba ruhusa. Hivyo ndivyo mstari huu unavyobadilisha maombi: si ombi la mgeni mlangoni, bali maneno ya mtoto aliye ndani ya nyumba.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wale waliosoma Injili hii kwa mara ya kwanza walikuwa wamepata kile Yesu alichokitabiri mwanzoni mwa sura hii: "Watawatoa nje ya masinagogi." Walipoteza mahali pao pa kuabudia, jamii yao, mara nyingi familia zao. Kwa Myahudi, sinagogi halikuwa tu kanisa la mtaani; lilikuwa kitovu cha maisha, mahali ambapo sala za taifa zilipaa. Kufukuzwa kulimaanisha kukatwa kutoka kwa Mungu mwenyewe, angalau hivyo ndivyo ilivyohisiwa. Kwa watu hao, mstari huu ulikuwa habari ya ukombozi: hamhitaji jengo wala ruhusa ya mtu yeyote. Mnaweza kusimama kwenye nyumba iliyokodishwa, au kwenye gereza, mkamwita Baba kwa jina la Yesu, na mkasikilizwa. Walichopokonywa hakikuwa ufikiaji; ufikiaji ulikuwa umeshahamishiwa mahali ambapo hakuna mtu awezaye kuufunga.

Mhusika Mkuu

Angalia Yesu usiku huu. Anajua kinachomsubiri, anajua kwamba "mtatawanyika kila mmoja," na bado nguvu zake zote zimeelekezwa kwa faraja ya watu ambao watamkimbia. Haongelei maumivu yake; anaongelea huzuni yao itakayogeuka furaha. Huyu ni Mungu anayeonekana. Hajihurumii, hawalaumu, haweki masharti. Anawaachia zawadi ya mwisho: jina lake, ili waweze kuendelea kumfikia Baba wakati yeye hatakuwa mezani nao tena. Kuna kitu cha kuvunja moyo na cha kufariji kwa wakati mmoja: anafahamu udhaifu wao kamili na anawakabidhi ufunguo wa mbinguni hata hivyo. Hiyo ndiyo neema, si kupuuza udhaifu wetu bali kuutazama moja kwa moja na kutoa ahadi juu yake.

Maswali ya Kutafakari

Ni ombi gani umeacha kuliomba kwa sababu umeamini kimya kimya kwamba Mungu amechoka kulisikia?

Unapoomba "kwa jina la Yesu," unamaanisha kweli kwamba unasimama mbele ya Baba ukiwa umevikwa utambulisho wake, au umeyafanya maneno hayo kuwa mwisho wa kawaida wa sala?