Marko 2

Maandiko

Yesu anarudi Kaperinaumu, na nyumba inajaa watu hata mlangoni. Watu wanne wanabomoa paa ili kumshusha rafiki yao aliyepooza mbele yake, na Yesu anasamehe dhambi kwanza kabla ya kuponya mwili. Sura inaendelea kwa mwito wa Lawi mtoza ushuru, chakula pamoja na "wenye dhambi," swali kuhusu kufunga, na mgongano wa Sabato mashambani.

Kiini

Katika sura hii Marko anakusanya migogoro mitano, na kila mmoja unaifanya swali moja liwe kali zaidi: Huyu mtu ni nani hasa? Anasamehe dhambi, jambo ambalo waandishi wanajua ni haki ya Mungu peke yake. Anakula na wenye dhambi kama tabibu anayetafuta wagonjwa. Anajitangaza kuwa Bwana harusi. Anajilinganisha na Daudi. Na hatimaye anajiita "Bwana wa Sabato." Marko haandiki hoja za kitheolojia; anatuonyesha matukio na kutuachia tuunganishe vipande. Kila mgogoro unavua tabaka moja la utambulisho wa Yesu, mpaka tunabaki tukiwa na Mtu ambaye anadai kile ambacho ni cha Mungu peke yake.

Uzi wa Pamoja

Msamaha wa dhambi katika Agano la Kale daima ulipita kwenye hekalu, kwenye damu ya sadaka, kwenye kuhani. Hapa Yesu anaruka mfumo mzima. Hasemi "Mungu amekusamehe," ambayo ingekuwa tangazo la nabii; anasema "dhambi zako zimesamehewa," akijichukulia mamlaka mwenyewe. Hii inaunganisha na ahadi ya Yeremia 31 ya agano jipya ambapo Mungu mwenyewe atasamehe dhambi bila kupitia utaratibu wa zamani. Na taswira ya Bwana harusi inarudisha Isaya na Hosea, ambapo Mungu mwenyewe ni Bwana harusi wa Israeli. Yesu haongezi kitu kwenye dini ya Kiyahudi; anasimama mahali ambapo katika Maandiko Mungu pekee anasimama.

Kioo

Kuna kitu chenye kuchoma katika neno la Yesu kwa mtu aliyepooza: "mwanangu, dhambi zako zimesamehewa." Marafiki walimbeba kwa ajili ya miguu; Yesu anagusa kitu kingine kwanza. Sisi pia mara nyingi tunaleta mbele ya Mungu tatizo la haraka, bili, ugonjwa, ndoa iliyokwama, na tunashangaa anapoingia mahali pa ndani zaidi kuliko tulikoomba. Na kuna kioo kingine: waandishi. Walikuwa sahihi kitheolojia, Mungu peke yake anasamehe dhambi. Walikosea tu kwa kutomtambua Mungu aliyesimama mbele yao. Uadilifu wa mafundisho bila macho ya kumwona Kristo unaweza kukufanya ukose kile kinachotokea chumbani. Je, uko upande gani wa paa lililobomolewa: unaomba msamaha au unahesabu makosa?

Uhusiano wa Maandiko

Jibu la Yesu kwa Mafarisayo kuhusu Sabato linaelekeza kwenye 1 Samweli 21, ambapo Daudi mwenye njaa anakula mikate ya wonyesho iliyokuwa ya makuhani tu. Kwa nini rejea hii? Kwa sababu Daudi alikuwa mfalme mpakwa mafuta ambaye bado hajatawazwa, akikimbia, na mahitaji yake yalizidi herufi ya sheria. Yesu anajiweka katika nafasi hiyo hiyo: Mfalme wa kweli, ambaye bado hajatambuliwa, ambaye uwepo wake unabadilisha jinsi sheria inavyosomwa. Halafu kuna mshangao mmoja: anasema "Mwana wa Adamu ana mamlaka ya kusamehe dhambi." Cheo hicho kinatoka Danieli 7, ambapo mtu mmoja anayefanana na mwanadamu anapokea ufalme wa milele kutoka kwa Mzee wa Siku. Marko anatuvuta polepole kuona kwamba Mwana wa Adamu si tu jina la unyenyekevu, bali ni jina la mamlaka ya kimbingu.

Wasikilizaji

Kwa Wayahudi wa karne ya kwanza, watoza ushuru hawakuwa tu wafanyakazi wenye tabia mbaya. Walikuwa wasaliti wa taifa, wakikusanya kodi kwa ajili ya Rumi, wakikula kwenye jasho la wenzao. Kumwita Lawi kwenye kikosi cha wanafunzi lilikuwa jambo la kushtua, kama kumleta mtu aliyefanya kazi na wakoloni kwenye baraza la kanisa. Na kula pamoja katika utamaduni ule haikuwa jambo la kawaida kama leo; meza ilikuwa mahali pa kukubaliana, pa kufungamana, pa kutangaza wewe ni wa nani. Mafarisayo hawakuuliza swali la kijinga waliposema "kwa nini anakula na wakusanya kodi?" Waliuliza swali sahihi kwa mtazamo wao: umeungana na akina nani? Jibu la Yesu linabadilisha kanuni ya meza: sio uchafu unaomshinda, ni yeye anayeshinda uchafu.

Undani

Angalia kwa makini maneno mawili katika mstari wa 21 na 22: "kiraka kipya" na "divai mpya." Yesu hasemi anataka kuboresha mfumo wa dini ya Kiyahudi kwa kuweka viraka pale ambapo umechakaa. Anasema kile anacholeta hakiingii ndani ya muundo wa zamani hata kidogo; kikijaribu kuingia, kinapasua vyote viwili. Hii ni kali. Mafarisayo hawakuwa maadui waovu; walikuwa watu wa dini wenye bidii, wakijaribu kuishi kwa uaminifu. Lakini Yesu anasema mvinyo wake mpya utapasua viriba vyao. Hii inatugusa pia: mara ngapi tunajaribu kubandika neema ya Kristo kwenye maisha ya zamani bila kubadilisha muundo wenyewe? Divai mpya inahitaji chombo kipya. Injili haiombi nafasi ndani ya maisha yako; inaomba maisha mapya.

Tafakari

Ni mahali gani katika maisha yako unamletea Yesu kwa ajili ya "kupooza" fulani, lakini yeye anataka kwanza kugusa jambo la ndani zaidi ambalo bado hujalisema?

Ni "viriba vikuukuu" gani vya kidini au kimazoea unavyojaribu kubeba divai mpya ya Kristo ndani yake, ambavyo pengine vinahitaji kuachwa kabisa?