Mathayo 26:29

Maandiko

Kikombe kimezunguka mezani, kila mmoja amekunywa, na sasa Yesu anakishika tena kwa mkono mmoja, akikitazama kama mtu anayeaga kitu kinachojulikana sana. Kisha anasema maneno yanayobadilisha hewa ndani ya chumba kile: "sitakunywa tena matunda ya mzabibu huu, hadi siku ile nitakapokunywa mpya pamoja nanyi katika ufalme wa Baba yangu." Ni kiapo cha kujizuia na wakati huo huo ni ahadi ya karamu. Anatangaza kwamba meza hii inaisha hapa, usiku huu, na kwamba kuna meza nyingine inayomngoja upande wa pili wa kifo. Wanafunzi wanasikia neno "pamoja nanyi" wakiwa hawajui kwamba ndani ya saa chache wote watamtoroka. Yeye anajua. Na bado anasema "pamoja nanyi."

Kiini

Tazama jinsi Yesu anavyoufunga mlango na kuufungua kwa sentensi moja. Anakubali kwamba kifo ni halisi; hatakunywa tena, kwa sababu hatakuwepo mezani. Lakini hasemi "kwaheri," anasema "hadi siku ile." Hapa ndipo tumaini la Kikristo linapopata umbo lake: si matumaini ya kwamba mambo mabaya hayatatokea, bali uhakika kwamba yatatokea na hayatakuwa neno la mwisho. Pia angalia nani anayezungumza. Yeye ndiye anayeamua karamu ijayo itafanyika, na anaitaja kama "ufalme wa Baba yangu," si mahali pa mbali bali nyumbani kwake. Damu iliyotajwa katika mstari wa ishirini na nane inamwagwa "kwa ajili ya wengi kwa msamaha wa dhambi," na mstari huu unaonesha matokeo yake: watu waliosamehewa wakiketi mezani na Mungu, divai mikononi, furaha isiyokatizwa tena.

Uzi Unaounganisha

Kikombe hiki hakikuanzia hapo. Kila mwaka familia za Kiyahudi zilikunywa vikombe vya Pasaka zikikumbuka usiku ambao damu ya mwana-kondoo ilipakwa milangoni na kifo kikapita. Yesu ameketi ndani ya kumbukumbu hiyo, lakini anaihamisha: damu si ya mwana-kondoo tena, ni yake, na agano si la zamani tena, ni "agano langu." Kisha anatazama mbele, kwa sababu manabii waliahidi karamu ya mwisho wa nyakati, mlima ambapo Mungu huandaa karamu ya divai nzuri kwa mataifa yote na kuifuta machozi ya nyuso zote. Mstari huu unaunganisha ukombozi wa Misri, msalaba wa kesho yake, na meza ya mwisho wa historia katika sentensi moja. Kila mara tunapokunywa kikombe kanisani, tumesimama katikati ya uzi huo, tukikumbuka nyuma na kungoja mbele.

Kioo

Kuna kitu kigumu hapa kwa mtu anayeishi kwa kuhesabu. Yesu anaahidi karamu asiyoweza kuithibitisha kwa chochote isipokuwa neno lake, na masaa machache baadaye atakuwa amefungwa minyororo. Wanafunzi walitakiwa kushikilia ahadi hiyo wakati kila ushahidi ulionekana kuipinga. Wewe pia unaishi hivyo: mshahara ambao hautoshi mwisho wa mwezi, matokeo ya kipimo cha daktari ambayo bado unasubiri, mtoto ambaye hajarudi kanisani, ndoa iliyopoa. Ahadi ya meza ijayo haitoi majibu ya haraka kwa mambo hayo; inatoa kitu kingine, kwamba hadithi yako haikomei pale inapoonekana kukomea. Na kumbuka: aliwaambia "pamoja nanyi" akijua watamkimbia. Leo, andika kwenye karatasi jina la mtu mmoja ambaye unataka aketi nawe mezani ile, kisha msalie kwa dakika mbili kwa jina.

Swali

Kwa nini Yesu anajizuia? Angeweza kusema tu "tutakunywa pamoja tena," lakini anaanza kwa kukataa: "sitakunywa tena." Kuna huzuni ya kweli hapa, kuachana halisi, mwisho wa jambo lililokuwa tamu. Hatuwezi kuufanya mstari huu kuwa mwepesi kwa kusema kwamba Yesu hakuteseka kwa sababu alijua ufufuo. Alijua, na bado masaa machache baadaye alilia Gethsemane kwamba kikombe kimwepuke. Kujua mwisho hakupunguzi uzito wa njia. Na hilo linaacha swali wazi: kwa nini njia ya kuelekea karamu ilipaswa kupita kwenye msalaba? Maandiko hayatupi hesabu kamili. Yanatuambia kwamba ilipaswa kuwa hivyo, na kwamba yeye alikubali. Baadhi ya mambo tunayapokea, hatuyafumbui.

Mazingira

Ni jioni ya Alhamisi, Yerusalemu imejaa mahujaji, na mji unanuka moshi wa mwana-kondoo. Yesu na wanafunzi wamo ndani ya chumba cha juu cha nyumba ya mtu fulani, mlango umefungwa, taa zinawaka. Nje, wakuu wa makuhani wameshapanga njama na wamekwisha mlipa Yuda vipande thelathini vya fedha. Ndani, Yuda bado ameketi mezani. Pasaka ilikuwa sikukuu ya uhuru, na Roma ilijua hivyo; askari waliongezwa mjini kwa sababu umati wa watu waliokumbuka ukombozi ni umati hatari. Yesu anasema maneno haya akiwa mtu asiye na nguvu yoyote ya kisiasa, akizungukwa na wanaume kumi na wawili walio na usingizi na woga, akitangaza ufalme. Hakuna taji, hakuna jeshi, kuna mkate uliomegwa na kikombe kinachozunguka.

Wasikilizaji wa Kwanza

Mathayo aliandika kwa Wakristo wa asili ya Kiyahudi walioishi miaka kadhaa baada ya msalaba, watu waliokuwa wamekatwa na masinagogi yao, wengine wakiwa wameona hekalu likiteketea. Walipofika mstari huu, walikuwa wakiusoma huku wameketi kwenye meza zao wenyewe, wakimega mkate na kukinywa kikombe. Walisikia kitu ambacho sisi mara nyingi tunakikosa: kwamba Bwana wao hakuwa mezani pale, lakini kutokuwepo kwake kulikuwa na tarehe ya mwisho. Kwa jamii iliyopoteza hekalu, nyumba na heshima, ahadi ya "ufalme wa Baba yangu" haikuwa fundisho la kiroho tu, ilikuwa anwani ya nyumbani. Walikunywa kila Jumapili wakijua kwamba kikombe kilichopo mikononi mwao ni cha muda, na kile kinachokuja ni cha kudumu.

Tafakari

Unapokipokea kikombe kanisani, unakumbuka tukio lililopita tu, au unangoja karamu inayokuja? Ni nini kinachobadilika ukianza kungoja?

Yesu alisema "pamoja nanyi" akijua watamkimbia usiku ule. Ni sehemu gani ya maisha yako unahisi umeshajiondoa mezani, na ungeweza kurudi?