Mithali 24:27

Maandiko Yenyewe

Mstari huu ni mfupi kiasi cha kudharauliwa: "Andaa kazi yako ya nje, na tayarisha kila kitu kwa ajili yako mwenyewe shambani; baada ya hapo, jenga nyumba yako." Mwalimu wa hekima anaweka mpangilio: kwanza shamba, kisha nyumba. Kwanza chanzo cha riziki, halafu mahali pa kukaa. Si marufuku ya kujenga nyumba; ni onyo kuhusu mfuatano. Kile unachokitanguliza kinaonyesha unachokiamini kuhusu maisha, kuhusu wakati, na kuhusu Mungu anayeruzuku.

Kiini

Chini ya ushauri huu wa kilimo kuna mtazamo mzima wa ulimwengu. Mithali haifundishi kwamba mwanadamu ajitengenezee usalama kwa nguvu zake; inafundisha kwamba uumbaji wa Mungu una mpangilio ndani yake, na kwamba hekima ni kuishi kulingana na mpangilio huo badala ya kuupinga. Shamba halitoi mavuno kwa sababu ulilipenda; linatoa kwa sababu Mungu aliweka majira, mbegu na mvua. Mwenye hekima anasoma mpangilio huo na kuufuata; mpumbavu anaanza na paa na ukuta kwa sababu ndivyo vinavyoonekana. Hapa tunaona kipengele cha neema kisichotajwa lakini kilicho hai: nyumba ni zawadi inayofuata, si kitu unachokivuta kwa nguvu. Unaandaa, Mungu anatoa ongezeko. Imani haipingani na kazi; imani ndiyo inayoipa kazi mpangilio sahihi.

Uzi Unaopita Katikati

Mpangilio huu, shamba kwanza kisha makazi, ni mdundo wa Mungu mwenyewe. Katika Mwanzo, Mungu hakumweka mwanadamu kwenye utupu; aliandaa nchi, akaotesha miti, akatenganisha maji, ndipo akamweka Adamu katika bustani apate kuilima. Mungu anafanya kazi ya nje kabla ya kukabidhi nyumba. Ndivyo ilivyokuwa pia na Israeli: nchi ya ahadi iliandaliwa kwanza, kisha watu wakakaa ndani yake. Na mstari huu unapata mwangwi wake wa mwisho katika Kristo, ambaye kabla ya kutukaribisha ndani, alitoka nje kwenda Golgotha. Kazi ngumu ya nje, iliyomgharimu kila kitu, ilitangulia makazi anayotuandalia. Agano halianzi na faraja; linaanza na gharama. Yeyote anayetaka nyumba bila shamba anataka Ufalme bila Msalaba.

Kioo

Kuna kitu ndani yetu kinachopenda kujenga paa kabla ya kulima. Tunanunua samani kabla hatujajua kama kazi itadumu. Tunapanga harusi kubwa kuliko ndoa iliyojengwa. Tunataka taswira ya maisha yaliyokamilika, picha ya nyumba, kabla ya kazi ya chini chini ambayo hakuna anayeiona: nidhamu ya pesa, ustadi wa kazi, tabia inayojengwa taratibu. Mstari huu unagusa hofu yetu halisi: tukisubiri shamba litoe mavuno, huenda tukaonekana nyuma ya wenzetu. Ndiyo sababu tunakopa. Ndiyo sababu tunaonyesha kabla ya kuwa nacho. Mithali inasema kwa upole lakini bila kupepesa macho: mpangilio wako ndio unakuhukumu. Leo, chukua dakika kumi, andika kwenye karatasi kitu kimoja ulichokianza kutoka upande wa nyumba, kisha andika chini yake hatua moja ya "shamba" utakayoifanya wiki hii.

Kidogo Kinachofungua Mengi

Neno "baada ya hapo" ndilo bawaba la mstari mzima. Si "badala ya", wala "kamwe". Nyumba itajengwa. Mwalimu hamkatazi mwanafunzi wake furaha ya makazi, watoto, meza, karamu. Anamkataza tu kuchukua hatua ya pili kwanza. Hii ni tofauti kubwa kati ya hekima ya Biblia na ujumbe wa kujinyima usio na mwisho. Mungu wa Mithali si Mungu anayechukia utajiri wa kupendeza; mstari wa nne wa sura hii unasema wazi kwamba kwa maarifa "vyumba hujazwa vitu vyote vya thamani na utajiri wa kupendeza." Nyumba iliyojaa si dhambi. Nyumba iliyojengwa kabla ya shamba ndiyo upumbavu. Subira si adhabu; ni njia ya kupokea kitu kinachoweza kudumu.

Wasikilizaji wa Kwanza

Fikiria kijana wa Israeli mwenye miaka ishirini, amepewa kipande cha urithi wa ukoo. Kwake, "shamba" si sitiari; ni udongo halisi unaotegemea mvua za masika, ukuta wa mawe unaozuia wanyama, mizabibu inayochukua miaka kabla ya kuzaa. Anataka kuoa, na nyumba ndiyo ishara ya utu uzima. Lakini mwalimu anamwambia: subiri. Katika jamii ambayo njaa ya mwaka mmoja mbaya ingeweza kukuuza utumwani, huu ulikuwa ushauri wa kuokoa maisha. Na aliyesikia hili alijua kinachofuata: mistari ya mwisho ya sura inaelezea shamba la mvivu lililojaa miiba na ukuta wa mawe uliobomoka. Picha hiyo ilikuwa mbele ya macho yao kila siku, shamba la jirani lililotelekezwa, kumbukumbu ya kimya ya mtu aliyechagua usingizi kuliko mpangilio.

Mhusika Mkuu

Nyuma ya sauti ya mwalimu, yupo Mungu anayeitwa katika sura hii "yule anayepima mioyo" na "yule anayelinda maisha yako." Huyu si mtawala anayetoa amri tu; ni Baba anayeangalia ndani na pia analinda. Anayepima mioyo anajua kwa nini tunataka nyumba haraka: si mahitaji tu, bali kiu ya kuonekana tumefika. Na anayelinda maisha ndiye anayetupa ushauri huu, si kutuchelewesha, bali kutuzuia tusianguke. Mungu wa Mithali hajifichi nyuma ya mafumbo; anashuka hadi kwenye udongo, kwenye mbegu, kwenye mpangilio wa kazi ya mwaka mzima. Hekima yake si ya mbinguni pekee; inaonekana kwenye jinsi unavyopanga Jumatatu yako. Na huo ndio upendo wake: kutufundisha mdundo wake ili tukae salama ndani ya nyumba tutakayoijenga.

Tafakari

Ni jambo gani maishani mwangu ninalolijenga kama "nyumba" bila kuwa na "shamba" linaloliendeleza, na ninaogopa nini nikisubiri?

Kama Mungu ni "yule anayelinda maisha yangu," subira ninayoiepuka inaweza kuwa aina gani ya ulinzi wake kwangu?