Wafilipi 4:19

Maandishi

Baada ya kupokea zawadi iliyoletwa na Epafradito, Paulo hasemi tu "asanteni." Anasema jambo kubwa zaidi: kwa kuwa mmetoa, Mungu wangu atawajazeni mahitaji yenu, na hatatoa kutoka kwenye kibubu kilichobaki, bali kwa utajiri wa utukufu wake ndani ya Kristo Yesu. Mstari mmoja tu, lakini ndani yake kuna hazina ya Mungu, hali ya Wafilipi waliotoa wakiwa maskini, na jina la Yesu kama mahali ambapo utoaji huo unatokea.

Kiini

Angalia maneno mawili yanayoshangaza: "Mungu wangu." Paulo hasemi "Mungu" tu kwa ujumla. Anasema Mungu ambaye amemjua gerezani, katika njaa na katika shibe, Mungu aliyemthibitishia mstari wa kumi na tatu kwamba anaweza kuvumilia yote. Ni ushuhuda, si nadharia. Na anachowahakikishia si kwamba Mungu atawapa kila wanachotamani, bali kwamba atajaza mahitaji, kipimo ambacho Mungu mwenyewe huweka, si sisi. Cha ajabu ni chanzo: "utajiri wa utukufu wake." Utukufu wa Mungu ni uzito wa uwepo wake, uzuri wake usiopungua kamwe. Yaani, Mungu hutoa kwa kipimo cha yeye alivyo, si kwa kipimo cha ulivyo hitaji lako. Hii ndiyo neema: kupokea kutoka kwa aliye tajiri, si kwa sababu tunastahili, bali kwa sababu yeye ni jinsi alivyo.

Uzi Unaounganisha

Ahadi hii si mpya; ni sauti ya agano linaloendelea. Mungu aliyewalisha Israeli mana jangwani, kila siku kiasi cha siku ile, ndiye anayewaahidi Wafilipi riziki. Kutoka 16 kunaonyesha mtindo wake: haitoi ghala la miaka kumi, hutoa uaminifu wa kila asubuhi, ili watu wamtegemee yeye, si akiba yao. Lakini Paulo anaongeza maneno matatu yanayobadilisha kila kitu: "katika Yesu Kristo." Utoaji wa Mungu sasa unapita katika Mwana aliyejinyenyekeza hadi kifo cha msalaba, kama Paulo alivyoandika mapema katika waraka huu. Yesu ndiye mahali ambapo utajiri wa mbinguni ulishuka hadi kwenye umaskini wa hori na kaburi. Kwa hiyo ahadi hii si tumaini la kufanikiwa kimwili; ni matunda ya msalaba yanayofika hadi kwenye mfuko wa mtu maskini aliyetoa.

Kioo

Mstari huu unagusa hofu tunayoificha vizuri: hofu ya kutopata kutosha. Wewe unayehesabu ada ya shule mwisho wa mwezi, wewe uliyekataliwa kazi mara ya tatu, wewe unayeogopa kutoa sadaka kwa sababu mfuko tayari umebana, mstari huu unakuambia kwamba Mungu ambaye Paulo alimjua gerezani ndiye Mungu wako. Lakini pia unavunja kiburi chetu. Tunapenda kuwa watoaji, si wapokeaji; kupokea kunatuweka mahali pa unyonge. Wafilipi walijifunza kutoa wakiwa hawana, na Paulo alijifunza kupokea bila aibu. Hakuna njia ya kuingia katika ahadi hii bila kukubali kwamba tunahitaji. Leo, chukua dakika tano: andika kwenye karatasi hitaji moja halisi unaloliogopa zaidi, weka juu yake maneno "kwa utajiri wa utukufu wake," kisha isome kwa sauti mbele za Mungu.

Wasifu wa Wasikilizaji

Wafilipi walikuwa raia wa koloni la Kirumi, mji uliojivunia utaratibu wa Kirumi, ambako neno "utoaji na kupokea" lilikuwa neno la biashara na la mikataba ya urafiki wa kijamii. Katika ulimwengu wao, ukitoa kwa mtu mkubwa, ulitegemea kurudishiwa naye. Sasa wamemtumia Paulo msaada, na Paulo yuko gerezani; hana chochote cha kuwarudishia. Kwa hiyo anafanya jambo la kushtua: anamweka Mungu kama mdhamini wa deni hilo. Mungu mwenyewe atalipa. Kwa masikio yao, hii ilikuwa kauli ya heshima kubwa kuliko zawadi yoyote ya mfalme. Zaidi, wao wenyewe walikuwa kanisa lisilo tajiri, waliotoa mara kwa mara tangu Thesalonike. Hii si ahadi kwa watu waliojaa; ni ahadi kwa watu waliojinyima.

Kidokezo

Mstari wa kumi na nane unasema Paulo "nimejazwa na vitu vingi." Mstari wa kumi na tisa unasema Mungu "atawajazeni." Kitenzi ni kilekile. Wafilipi walimjaza Paulo; sasa Mungu atawajaza wao. Hii si bahati ya lugha, ni theolojia iliyofichwa katika sarufi. Kile walichofanya kwa mtumishi wa Mungu, Mungu anakichukua kama kilichofanywa kwake, na anajibu kwa kipimo chake mwenyewe. Ndiyo maana Paulo aliita zawadi yao "sadaka inayompendeza Mungu," kwa lugha ya hekalu, harufu ya manukato. Waliweka kitu madhabahuni; Mungu anarudisha kutoka hazina yake. Duara la utoaji halianzii kwao wala haliishii kwa Paulo; linazunguka kupitia kwa Mungu, na kila linapopita mikononi mwake linakua.

Mahusiano ya Maandiko

Katika 2 Wakorintho 8:9 Paulo anaeleza kanuni ile ile kwa Kristo mwenyewe: alikuwa tajiri, akawa maskini, ili sisi tupate kuwa matajiri kwa umaskini wake. Ninaunganisha mistari hii kwa sababu inaonyesha chanzo cha ahadi ya Wafilipi 4:19; utajiri unaotolewa kwetu ni ule uliopatikana kwa Kristo kujitoa. Kisha kuna maneno ya Yesu katika Mathayo 6, kwamba Baba yenu anajua mnayohitaji kabla hamjaomba, na kwamba tusijisumbue. Paulo alikuwa amesema jambo lilelile mstari wa sita: "Msijisumbue kwa jambo lolote." Amani ya mstari wa saba na riziki ya mstari wa kumi na tisa zinatoka kisimani kimoja: Mungu anayejua, anayeweza, na aliye karibu.

Tafakari

Ni hitaji lipi ninaloliita "hitaji" lakini kwa kweli ni tamaa, na ninawezaje kuliweka mbele za Mungu kwa unyoofu?

Ni lini mara ya mwisho nilitoa kitu kilichoniuma, na ninaogopa nini nikifikiria kufanya hivyo tena?