Zaburi 105
Maandishi
Zaburi hii inaanza kwa amri sita mfululizo: shukuruni, liitieni jina lake, fanyeni matendo yake yajulikane, mwimbieni, mjivune, mtafuteni. Kisha, badala ya kueleza sababu kwa hoja, mwandishi anasimulia. Anaanza na agano alilolifanya Mungu na Ibrahimu, akapita kwa familia ndogo iliyotangatanga kama wageni kati ya falme, akasimama kwa muda mrefu kwenye kisa cha Yusufu aliyefungwa pingu, akaingia Misri na mapigo kumi, akatoka nje na fedha na dhahabu, akavuka jangwa ambako wingu lilifunika mchana na moto uliwaka usiku. Mwisho wake ni ardhi na amri: "ili waweze kushika amri zake na kutii sheria zake." Hiyo ndiyo hoja yote. Historia ni ushahidi; sifa ni hitimisho.
Kiini
Kuna neno moja linalobeba Zaburi hii: zakhar, kukumbuka. Lakini angalia ni nani anayekumbuka kwanza. "Naye hulikumbuka agano lake milele." Mungu ndiye mwenye kumbukumbu ndefu hapa, si sisi. Na kumbukumbu yake si hisia tu; ni utendaji. Anapokumbuka, njaa inakuja, Yusufu anauzwa, mfalme anafungua pingu, Musa anatumwa, mwamba unapasuka. Ndipo tunapoambiwa, "Kumbukeni mambo ya ajabu aliyoyatenda." Kumbukumbu yetu ni mwangwi wa kumbukumbu yake. Hii inabadilisha imani kutoka kwenye hisia za ndani kwenda kwenye mambo yaliyotokea nje yetu, katika nyakati na mahali halisi. Mungu wa Zaburi hii hafundishwi; anatangazwa. Na anatangazwa kwa sababu alitenda kabla hujazaliwa, kwa watu wachache sana, wageni, wasio na nguvu, ambao hawakumwomba kwanza.
Uzi wa Pamoja
Zaburi hii inaeleza historia kama mnyororo wa ahadi: agano la Ibrahimu linashikwa hata wakati familia ni "wachache katika hesabu, yaani wachahe sana," hata wakati mrithi yuko gerezani Misri. Mungu hajaachia ahadi yake kamwe, na hilo ndilo linaloifanya iwe mstari mmoja hadi kwa Kristo. Paulo anasema kwa Wagalatia kwamba ahadi ya Ibrahimu ilielekea kwa mzao mmoja, naye ni Kristo; hiyo si uvumbuzi wa Paulo, ni kuendelea kusoma mstari huu huu. Na pale mwandishi anapoandika, "Akatuma mtu mbele yao; Yusufu aliuzwa kama mtumishi," hatuwezi kutosoma mfano: aliyeuzwa na ndugu zake ndiye anayekuja kuwa mwokozi wa ndugu zake. Si fumbo lililolazimishwa; ni mtindo wa Mungu unaorudiwa hadi unafikia kilele chake msalabani.
Kioo
Tatizo lako na Mungu mara nyingi si la kiakili; ni la kumbukumbu fupi. Bili inakuja, majibu ya daktari yanachelewa, mtoto wako anakataa kuongea nawe, na ndani ya saa arobaini na nane unakuwa mtu ambaye hajawahi kuona Mungu akitenda chochote. Zaburi hii inakutazama usoni na kusema: wewe ni mtu mwenye historia. Ulishaokolewa. Kuna tarehe, kuna mahali, kuna mtu aliyeingia maishani mwako wakati ulipokuwa huna la kufanya. Na pia inakukwaruza mahali pengine: inakuonyesha kwamba sehemu ndefu zaidi ya habari ya Yusufu ni pingu, si cheo. Mungu aliyekukumbuka hajakuahidi njia fupi.
Leo, kabla ya kulala: andika kwenye karatasi tukio moja halisi ambalo Mungu alikutendea, pamoja na mwaka wake, kisha msimulie mtu mmoja wa nyumbani kwako kwa sauti.
Swali
Mstari wa 25 ni mgumu: "Alisababisha adui zao wawachukie watu wake, na kuwatendea visivyo watumishi wake." Na kabla yake, "Aliita njaa katika nchi." Yaani chuki ya Wamisri na njaa ya Kanaani zote zimewekwa mkononi mwa Mungu. Hatuwezi kulainisha hili kwa kusema aliruhusu tu; maandishi yanasema aliita, alisababisha. Mwandishi hajali kutuondolea wasiwasi wa kifalsafa; anataka tujue kwamba hakuna sehemu ya historia iliyotoroka mikono ya Mungu, hata sehemu iliyoumiza. Hilo linatufariji na kututisha kwa wakati mmoja. Nami sitajifanya nina jibu linaloondoa mwiba: dhuluma ya Misri ilikuwa dhambi ya Wamisri, na Mungu atawahukumu kwa ajili yake, lakini pia ilikuwa ndani ya mpango wake. Vyote viwili vimesimama hapo, bila kusuluhishwa.
Undani
"Miguu yake ilifungwa kwa pingu; alivishwa mnyororo wa chuma shingoni mwake, mpaka wakati wa maneno yake ulipotimia, nalo neno la Yahwe lilimjaribu." Soma tena sehemu ya mwisho. Tungetegemea kusomeka kwamba Yusufu alijaribiwa na gereza, na mabwana wake, na usaliti. Lakini mwandishi anasema neno la Mungu ndilo lililomjaribu. Ile ndoto aliyopewa akiwa kijana ikawa chuma kilichokaa shingoni mwake kila siku ya kifungo: ahadi isiyotimia inachoma zaidi kuliko kutokuwa na ahadi kabisa. Hapa ndipo wengi wetu tunaishi, kati ya neno tulilopewa na siku litakapotimia. Zaburi haiiti hiyo adhabu. Inaiita mtihani, na mtihani una mwisho uliopangwa: "mpaka wakati wa maneno yake ulipotimia."
Mazingira
Sehemu kubwa ya Zaburi hii inapatikana tena katika 1 Mambo ya Nyakati 16, ikiimbwa sanduku la agano lilipoingia Yerusalemu, na baadaye ikatumika katika ibada ya Hekalu. Lakini sauti yake inafaa zaidi kwa taifa dogo lililokuwa likiishi chini ya vivuli vya milki kubwa, labda baada ya uhamisho, likiwa limerudi kwenye nchi lisiyoitawala kikamilifu. Kwa watu kama hao, msisitizo wa mstari wa 12, kwamba waliahidiwa nchi wakiwa wachache na wageni, si historia tu; ni kioo. Na kumbuka kitu kimoja cha kushangaza: tofauti na Zaburi 106 inayofuata, Zaburi hii haitaji hata mara moja uasi wa Israeli jangwani. Haikusahau; imechagua. Leo ni siku ya kumbukumbu ya uaminifu wa Mungu, si ya makosa yetu.
Tafakari
Ni ahadi gani ya Mungu iliyo shingoni mwako kama chuma sasa hivi, ukisubiri "wakati wa maneno yake" utimie?
Kama ungeambiwa usimulie matendo ya Mungu bila kutaja dhambi zako wala mashaka yako, ungesema nini, na kwa nini ni vigumu hivyo?
Maswali yanayoulizwa mara kwa mara kuhusu Psalms 105
Majibu ya haraka kwa maswali ya kawaida kuhusu kifungu hiki cha Biblia.
Zaburi 105 inamaanisha nini?
Zaburi 105 inahusu nini?
Muktadha wa kihistoria wa Zaburi 105 ni upi?
Zaburi 105 inatufundisha nini kuhusu tabia ya Mungu?
Zaburi 105 bado ina umuhimu gani leo?
Ni nini kinachokugusa katika Psalms 105?
Bado hakuna mafunuo yaliyoshirikiwa kuhusu fungu hili. Kuwa wa kwanza kuacha jambo: mafunuo, sala au shukrani.
Chunguza kifungu hiki kwa kiwango tofauti
Mwanzilishi, mwanateolojia, au urefu tofauti wa kusoma? Rekebisha mipangilio na utengeneze toleo lako mwenyewe.
Fungua katika kifaa cha kujifunza
