Zaburi 130

Maandiko

Sauti inapanda kutoka mahali pa chini kabisa: "Toka ndani yangu ninakulilia, Yahwe." Mwombaji hajitambulishi, hatuambii jina lake wala janga lililomtumbukiza humo; anachotuambia ni kwamba yuko chini na kwamba bado anajua anwani ya kumlilia. Kisha anauliza swali linalomgusa kila msomaji: kama Mungu angeweka kumbukumbu ya maovu yote, "ni nani angesimama?" Jibu lake si kujitetea bali kukiri kwamba kwa Mungu kuna msamaha, na kwamba msamaha huo ndio unaozaa heshima ya kweli. Zaburi inageuka kuwa kusubiri: nafsi inangoja kama mlinzi wa usiku anavyoungoja mapambazuko. Mwishoni sauti ya mtu mmoja inapanuka kuwa wito kwa taifa zima: Israeli, mtumainie Yahwe, kwa maana yeye ndiye atakayewakomboa kutoka dhambi zao zote.

Kiini

Zaburi hii inashika jambo ambalo tunaepuka: tatizo letu kubwa mbele za Mungu si mazingira, ni hatia. Mwandishi hajaomba kuokolewa na adui wala ugonjwa; anaomba rehema. Na mstari wa tatu unavunja kila jaribio la kujihesabia haki, kwa sababu mizani ya maovu ikiwekwa, hakuna anayesimama, si mnyenyekevu wala mtakatifu wa dini. Lakini ndipo mstari wa nne unageuza kila kitu: "Lakini kwako kuna msamaha, ili uweze kuheshimiwa." Tambua mantiki yake, kwa sababu inapingana na silika yetu. Hatuogopi Mungu kwa sababu anahesabu makosa; tunamheshimu kwa sababu anasamehe. Msamaha si ulegevu unaopunguza uzito wa dhambi, ni kitendo cha Mungu kinachomfanya ajulikane jinsi alivyo. Hapo ndipo tumaini linapozaliwa, si katika kujirekebisha kwetu bali katika tabia yake: "Yahwe ni wenye huruma, na yuko tayari kusamehe."

Uzi wa Pamoja

Mstari wa mwisho unabeba neno zito: "Ni yeye ambaye ataikomboa istaeli dhidi ya dhambi zake zote." Kitenzi cha Kiebrania hapa ni padah, kukomboa kwa kulipa gharama, neno lile lile linalotumika kwa Mungu alipowatoa watu wake Misri. Lakini tazama mahali pa utumwa umehamia. Pale ilikuwa Farao; hapa ni dhambi zao wenyewe. Zaburi inatambua kwamba Israeli iliokolewa kutoka nchi ya utumwa, lakini bado inahitaji ukombozi kutoka kwa kitu kilicho ndani yake. Hapo ndipo uzi unapofika kwa Yesu. Malaika alipomwambia Yusufu jina la mtoto na sababu yake, alikuwa akirudia ahadi ya Zaburi hii karibu neno kwa neno: atawaokoa watu wake kutoka dhambi zao. Zaburi 130 inaacha swali la jinsi gani; Injili inajibu kwa msalaba.

Kioo

Kuna daftari unalolitunza. Labda ni la makosa ya mwenzi wako, yale uliyoyakariri vizuri hata ukiwa umelala. Labda ni lako mwenyewe: lile kosa kazini ambalo bado linakufuata, ule ujumbe uliotuma ukiwa na hasira, namna ulivyomtendea mzazi wako aliyekufa. Saa tisa usiku mizani inafunguliwa, na wewe ni hakimu na mshtakiwa kwa wakati mmoja. Zaburi hii haikuambii daftari lako ni uzushi. Inasema Mungu mwenyewe angeweza kuliweka, na kwamba hakuna mtu angesimama kama angelifungua, kisha inasema jambo la kushtua zaidi: hajaamua kufanya hivyo. Leo, kabla hujalala, andika kwenye karatasi dhambi moja uliyoificha, kwa jina lake halisi, si kwa maneno laini; kisha sema kwa sauti mstari wa nne, "Lakini kwako kuna msamaha," na uichane ile karatasi.

Swali

Kwa nini msamaha unazalisha heshima, na si ulegevu? Hiyo ndiyo tatizo la mstari wa nne. Uzoefu wetu unasema kinyume: baba anayesamehe kila kitu hupoteza mamlaka, na sheria isiyoadhibu hudharauliwa. Zaburi haielezi. Inaweka tu ukweli huu mezani na kuendelea. Na kuna tatizo la pili: mwombaji anajua kuna msamaha, lakini bado yuko vilindini, bado anangoja, bado usiku haujaisha. Kujua kwamba Mungu husamehe hakumtoi mara moja kwenye shimo. Hilo ni jambo gumu kwa yeyote anayedhani toba ni swichi ya taa. Zaburi inakubali kwamba kuna muda kati ya msamaha na kuhisi msamaha, na haitufundishi jinsi ya kuufupisha muda huo. Inatufundisha tu jinsi ya kuusubiri.

Mhusika Mkuu

Mungu katika Zaburi hii ni wa kushangaza kwa sababu ya kile asichokifanya. Ana uwezo kamili wa kuhesabu, ana kumbukumbu kamilifu, na haki yake haina kasoro; ndiyo maana swali "ni nani angesimama?" halina jibu. Lakini anaitwa kwa jina lake la agano, Yahwe, mara tano, na jina hilo ndilo lililotangazwa kwa Musa mlimani kama jina la mwenye rehema na neema. Mstari wa saba hauelezi kitendo bali tabia: "yuko tayari kusamehe." Siyo kwamba anakubali kusamehe baada ya kusihiwa sana; utayari ni hali yake ya kudumu. Na anasubiriwa kama asubuhi inavyosubiriwa, si kama jaji asiyetabirika. Mlinzi wa usiku hana shaka kwamba jua litachomoza; ana shaka tu kuhusu saa.

Maandiko Yanayoitikiana

Zaburi 143 inauliza swali lile lile kwa maneno mengine: asisimame hukumuni, kwa maana hakuna aliye hai aliye na haki mbele za Mungu. Paulo anaukusanya mstari huo katika Warumi 3 anaposema hakuna mwenye haki, hata mmoja, na hivyo kuufanya mstari wa tatu wa Zaburi yetu kuwa msingi wa injili yake. Lakini kuna mvutano wa kweli: katika Kutoka 34 Mungu anajitangaza kuwa mwingi wa rehema, kisha anaongeza kwamba hatamhesabia mwenye hatia kuwa hana hatia. Zaburi 130 haifuti mstari huo; inakaa ndani ya mvutano wake, ikisubiri. Na Simeoni hekaluni, mzee aliyekuwa akiungoja ukombozi wa Israeli, ni mlinzi wa usiku wa Zaburi hii akishika mapambazuko mikononi mwake.

Tafakari

Ni dhambi gani uliyoitubu lakini bado unaibeba kama vile Mungu ameiweka kwenye daftari, na unaogopa nini kama ukikubali kwamba ameifuta kweli?

Mlinzi anangoja asubuhi akijua itakuja. Je, kusubiri kwako Mungu kuna uhakika wa namna hiyo, au ni kusubiri kwa mtu asiyejua kama mtu yeyote atakuja?