Zaburi 16

Maandishi Yenyewe

Daudi anaanza kwa ombi fupi la mtu anayekimbia: "Unilinde, Mungu, kwa kuwa nakimbilia kwako kwa ajili ya usalama." Kisha, badala ya kueleza hatari inayomfukuza, anageuka na kuhesabu utajiri wake: Yahwe ndiye fungu lake, kikombe chake, mshauri wake hata usiku wa manane. Anakataa waziwazi miungu mingine, hatamimina "sadaka ya damu" kwa ajili yao wala kutaja majina yao, na anawaona watakatifu walio duniani kuwa furaha yake yote. Zaburi inafunga kwa tumaini linalovuka kaburi: Mungu hataiacha roho yake kuzimuni, na mkono wake wa kuume una furaha isiyoisha. Ni wimbo wa mtu aliye hatarini ambaye, katikati ya hatari hiyo, anakuta ameshiba.

Kiini

Kiini cha Zaburi hii ni neno moja la kale: fungu. "Yahwe, wewe ni sehemu ya chaguo langu na kikombe changu." Wakati Israeli waligawanywa nchi kwa kamba za kupimia, kabila la Lawi halikupewa shamba; Mungu mwenyewe alikuwa urithi wao. Daudi, mfalme mwenye ardhi na majumba, anachukua lugha ya makuhani wasio na kitu na kuifanya yake: mali yangu halisi si kile ninachoshikilia, bali Yule anayenishikilia. Ndiyo maana anaweza kusema, "wema wangu ni bure pasipo wewe." Hii si kudharau vitu vizuri vya maisha; ni kuvipanga upya. Kila kitu kinachonifanya niwe salama kinapokuwa nje ya Mungu, kinageuka kuwa mungu mdogo unaodai damu. Tumaini la mstari wa kumi linakua hapa: ikiwa Mungu ndiye urithi wangu, basi kifo hakiwezi kuninyang'anya urithi huo.

Uzi Unaounganisha

Zaburi hii ingeweza kusomwa kama shuhuda ya mtu mmoja mcha Mungu, lakini Kanisa la kwanza halikuisoma hivyo. Siku ya Pentekoste, Petro anasimama mbele ya umati Yerusalemu na kunukuu mstari wa kumi kama ushahidi wa ufufuo wa Yesu. Hoja yake ni rahisi na kali: Daudi alikufa, akazikwa, na kaburi lake lingali hapa; kwa hiyo maneno "hautaiacha roho yangu kuzimuni" lazima yamtaje mtu mwingine. Uzi unaopita hapa si mfano wa kubuniwa, ni ahadi inayodai utimilifu. Daudi aliimba kwa imani kuliko alivyoweza kuthibitisha, na imani hiyo ikapata mwili katika Mwana wa Daudi aliyeingia kaburini kweli kweli, akatoka. Kila mstari wa Zaburi hii unaochukuliwa na Yesu unarudi kwetu ukiwa umethibitishwa: fungu, usalama, njia ya uzima.

Kioo

Swali la Zaburi hii linagusa pale tunapoogopa kuguswa: usalama wangu halisi umejengwa juu ya nini? Si kile ninachosema kanisani, bali kile kinachonifanya nilale au nikose usingizi. Kwa wengi ni akaunti ya benki, kazi isiyohakikishwa tena, afya ya mwili inayobadilika, mtoto asiyejibu simu, au heshima mbele ya watu. Daudi hakatai kwamba ana mipaka mizuri na urithi wa kufurahisha; anakataa kuviabudu. Na anatumia lugha kali: miungu mingine huongeza taabu na kudai sadaka ya damu. Ndivyo ilivyo; kile tunachokifanya kuwa msingi wa maisha yetu daima kinataka zaidi yetu kuliko kinavyoweza kutupa. Leo, chukua dakika tano: andika kwenye karatasi jina la kitu kimoja unachokitegemea kimya kimya kwa usalama wako, kisha sema kwa sauti juu yake, "Wewe ni Bwana wangu; wema wangu ni bure pasipo wewe."

Undani

Angalia mstari wa saba: "hata wakati wa usiku akili zangu za nielekeza." Kiebrania kinasema figo zinamfundisha, kiungo cha ndani kabisa kilichofichwa, mahali ambapo wayahudi wa kale waliona hisia na dhamiri zikikaa. Daudi hasemi kwamba anapata maelekezo kwa maneno ya wazi mchana. Anasema kwamba usiku, wakati akili inapotulia na wasiwasi unapopanda, mafundisho ya Mungu yanamfikia kutoka ndani kabisa yake. Hii ni picha ya mtu aliyeishi na Mungu muda wa kutosha hata ukweli ukazama chini ya fikra zake za haraka. Usiku ni wakati tunaposhindwa kujidanganya. Na ni hapo hasa, asema Daudi, kwamba ushauri wa Mungu unafanya kazi yake. Hiyo inatupa kipimo: kinachonishika saa tisa usiku ndicho ninachoamini kweli.

Maandiko Yanayoitikiana

Lugha ya mstari wa tano na sita inatoka moja kwa moja kwenye kugawanywa kwa nchi ya ahadi. Katika Hesabu 18, Mungu anamwambia Haruni kwamba Lawi hatapewa urithi miongoni mwa ndugu zake, kwa sababu Mungu mwenyewe ni fungu lake. Daudi anajifananisha na kuhani asiye na shamba. Mwandishi wa Zaburi 73, baada ya kuona waovu wakifanikiwa, anafikia hitimisho lile lile: mwili na moyo vyaweza kushindwa, lakini Mungu ni fungu lake milele. Mstari huu wa kuhani asiye na kitu unapita katikati ya Agano la Kale hadi Matendo 2, ambapo Petro anausoma kama unabii wa Kristo. Pana mvutano hapa ambao hatupaswi kuulainisha: Zaburi inaahidi kutoonja shimo, lakini Daudi aliuona. Agano la Kale linashikilia tumaini ambalo halikuweza kulitimiza lenyewe, na linabaki likisubiri hadi Pasaka.

Mhusika Mkuu

Daudi hapa si shujaa wala mfalme mwenye nguvu; ni mtu anayekimbilia mahali salama. Lakini kinachoshangaza ni jinsi anavyoacha haraka kuzungumzia tishio. Baada ya ombi la mstari wa kwanza, hatusikii tena kuhusu adui; tunasikia kuhusu kikombe, mipaka, ushauri, furaha. Mtu huyu amejifunza kugeuza macho. Anawataja "watakatifu walioko duniani" kama furaha yake yote, jambo linaloonyesha kwamba imani yake si ya mtu peke yake aliyejifungia; ameshikamana na jamii ya waaminifu. Na anamaliza kwa mkono wa kuume, mahali pa heshima na nguvu, ambapo hakuna hofu bali furaha isiyoisha. Mandhari ya kiroho ya Daudi hapa ni ya mtu aliyeshikwa zaidi kuliko anavyoshika, na anayejua tofauti hiyo.

Maswali ya Kutafakari

Kama Mungu angekuwa ndiye fungu lako pekee, bila kile kingine unachokitegemea leo, ungesema "urithi ufurahishao ni wangu"?

Petro alitumia Zaburi hii kuthibitisha ufufuo. Je, tumaini lako la kutoonja shimo linabadilisha vipi jinsi unavyoishi wiki hii?