Zaburi 21:5

Maandiko

Mstari huu ni kifupi cha kila kitu kinachozungumzwa katika zaburi hii: mfalme ana utukufu mkubwa, lakini utukufu huo hauko wake kwa asili. Umezaliwa kutoka kwa ushindi wa Mungu, na ni Mungu mwenyewe aliyemvika fahari na enzi kama mtu anavyovikwa vazi. Sentensi ina wahusika wawili tu: Yahwe anayetenda, na mfalme anayepokea.

Kiini

Kuna neno la Kiebrania linalotumika hapa, hod, linalomaanisha fahari ya kifalme, uzito ule unaomfanya mtu ainamiwe. Jambo la kushtua ni kwamba katika Zaburi nyingine neno hilo hilo linaelezea Mungu mwenyewe: fahari na adhama ni mavazi yake. Sasa yale yale yamemvikwa mwanadamu. Hii ni neema katika hali yake ya kifalme: Mungu hashikilii utukufu wake kwa uchoyo, bali anamvalisha mtu wake. Lakini angalia mpangilio: "kwa sababu ya ushindi wako." Utukufu wa mfalme ni mwangwi, si chanzo. Yeye ni mwezi, si jua. Kila kitu anachoonekana nacho ni kilichopewa, na hiyo ndiyo tofauti kati ya mfalme aliyebarikiwa na mtawala aliyejiinua mwenyewe. Enzi ya kweli daima ni ya kukopwa.

Uzi Mwekundu

Mstari huu umejengwa juu ya agano. Mungu alimwahidi Daudi kiti cha ufalme kisichoondoka, na mstari wa saba unarudia msingi huo: "kwa kupitia uaminifu wa agano la aliye juu zaidi yeye hataondolewa." Utukufu wa mstari wa tano si tuzo ya ushujaa wa Daudi; ni matunda ya uaminifu wa Mungu kwa neno lake. Na ndipo uzi unafika kwa Yesu. Waebrania inasema kwamba Yesu, kwa kuwa aliteswa mauti, alivikwa taji ya utukufu na heshima. Maneno yale yale, lakini njia iliyopinda: alifika kwenye enzi kwa kupitia msalaba. Mstari wa nne unaomba maisha na kupata "maisha malefu milele na milele." Kwa Daudi hilo lilikuwa ukarimu wa kishairi; kwa Kristo aliyefufuka ni maelezo halisi.

Kioo

Sisi tunapenda utukufu usiokopwa. Unaonekana katika jinsi tunavyoeleza kazi yetu kwa wageni, katika jinsi tunavyokwepa kusema "nilisaidiwa," katika uchungu wa kimya tunaoubeba pale mtu mwingine anapopongezwa kwa kile tulichokifanya. Mstari huu haushambulii tamaa yako ya kuwa na uzito na heshima; unaikubali. Mungu hakumwambia mfalme ajifiche. Alimvika. Lakini unahamisha chanzo: "kwa sababu ya ushindi wako." Mkurugenzi wa shule, mzee wa kanisa, mama anayeheshimiwa na wanawe, wote wanashikilia fahari waliyopewa, si waliyoijenga. Na fahari uliyopewa haiwezi kuporwa na mtu mwingine, hivyo hujui tena kumwonea mwenzako wivu. Leo, chukua dakika tano, andika kwenye karatasi kitu kimoja ambacho watu wanakusifia, kisha chini yake andika jina la mtu au tendo la Mungu lililokifanya kiwezekane, na umshukuru kwa sauti.

Wasifu wa Wasomaji

Waisraeli walioimba zaburi hii hawakuwa wanasoma shairi la kibinafsi; walikuwa wanamsimamia mfalme wao, bila shaka kabla au baada ya vita. Katika ulimwengu wao, wafalme wa Misri na Ashuru walijitangaza kuwa miungu au watoto wa miungu, na mapambo yao yalikuwa madai ya kimungu. Israeli iliimba jambo lingine kabisa: mfalme wetu ni mkubwa, lakini amevikwa. Ni mpokeaji. Hiyo ilikuwa kauli ya kisiasa yenye makali, kwa sababu ilimweka mfalme chini ya Yahwe na kumfanya ahukumiwe kwa kiwango hicho. Kwa watu waliobaki wakiwa wadogo kati ya mataifa makubwa, mstari huu ulikuwa faraja: ushindi wetu hautegemei ukubwa wa jeshi, bali fahari inayotolewa na Mungu wa agano.

Maandiko Yanayoitana

Zaburi 104 inamwelezea Mungu akiwa amejivika fahari na adhama kama nguo ya nuru; hapo utaona wazi kwamba mstari wetu unakopa mavazi ya Mungu na kumvalisha mwanadamu. Hii si kufuru, ni neema iliyopangwa. Upande wa pili, fikiria Nebukadneza katika Danieli 4, akitembea juu ya paa la jumba lake akijisifia utukufu wa Babeli aliyojenga "kwa uweza wangu." Alipoteza akili yake na taji yake kwa sababu alisoma kifungu kimoja tu cha mstari wetu, "utukufu wake ni mkuu," na akakata kile kifungu kingine, "kwa sababu ya ushindi wako." Zaburi hii inaisha kwa kurudisha kila kitu pale kinapotoka: "Uninuliwe, Yahwe, katika uweza wako."

Mhusika Mkuu

Yahwe ni mhusika mkuu wa mstari huu, na ni jambo la kustaajabisha kuona jinsi anavyojihusisha. Anajibu maombi, anaweka taji kichwani, anaongeza siku, anavika fahari, anafurahisha kwa uwepo wake. Huyu si Mungu aliyejitenga juu mbinguni akitazama historia kwa mbali. Ni Mungu anayeinama, anayeshika taji kwa mikono yake, anayemwinua mtu mmoja na kumpa sehemu ya adhama yake. Wakati huo huo zaburi hii haimfichi upande wake wa hukumu; mistari inayofuata inazungumzia tanuru la moto kwa wanaomchukia. Fahari anayotoa ni halisi, na ndiyo sababu kuipinga ni hatari. Utakatifu na ukarimu hapa si mambo mawili tofauti bali sura mbili za Mungu mmoja: yeye anayevika ni yeye anayehukumu.

Tafakari

Ni sehemu ipi ya "fahari" unayoibeba ambayo umeanza kuifikiria kama mali yako badala ya zawadi uliyopewa?

Ikiwa utukufu wako wote ni mwangwi wa ushindi wa Mungu, jinsi hiyo inabadilisha nini katika namna unavyoshughulika na mtu anayekushinda katika jambo unalolijali?