Zaburi 31:1

Maandiko Yenyewe

Daudi anasimama mbele za Mungu bila utangulizi mrefu: "In wewe, Yahwe, nakimbilia usalama." Ni sentensi ya mtu anayekimbia, siyo ya mtu anayetafakari kwa utulivu. Halafu anaomba jambo moja ambalo linaonyesha kilichomwuma zaidi ya maumivu ya mwili: "usiniache niaibishwe." Siyo "usiniache nife," bali "usiniache nivunjiwe heshima mbele ya watu." Na msingi wa ombi lake si sifa zake mwenyewe, wala historia yake ya utii, bali kitu kilicho nje yake kabisa: "Katika haki yako uniokoe." Mstari mmoja tu, na tayari umebeba mkimbizi, hofu ya aibu, na Mungu ambaye haki yake ndiyo pekee inayoweza kubeba uzito wa maisha ya mtu anayeanguka.

Kiini

Angalia kwa makini msingi anaoutaja Daudi. Hasemi "kwa sababu sikustahili haya," wala "kwa kuwa nimekutumikia kwa uaminifu." Anasema: haki yako. Neno la Kiebrania hapa, tsedaqah, halimaanishi tu Mungu kuwa mwadilifu katika hukumu; linamaanisha uaminifu wake kwa ahadi zake, uthabiti wa Mungu ambaye hawezi kujitenga na wale aliowaita. Ndiyo maana wokovu unaombwa kwa msingi wa tabia ya Mungu, siyo hali ya mwombaji. Hii ni neema katika umbo lake la kale zaidi. Na kuhusu binadamu, mstari huu unasema kitu kizito: mwanadamu ni kiumbe kinachohitaji mahali pa kukimbilia. Hatujajengwa kusimama peke yetu. Swali si kama utakimbia, bali utakimbilia wapi, na kama unayemkimbilia ana uwezo wa kukushikilia.

Uzi Unaounganisha

Zaburi hii haikubaki kwa Daudi peke yake. Yesu, akiwa msalabani, alitoa maneno kutoka katika zaburi hii hii: "Mikononi mwako naikabidhi roho yangu" (mstari wa 5). Yaani, aliyapitia maneno haya kuanzia mwanzo wake, na mwanzo wake ndio mstari wetu: usiniache niaibishwe. Lakini hapa ndipo penye mshangao. Yesu aliaibishwa. Alivuliwa nguo, alidhihakiwa hadharani, alitundikwa mahali ambapo kila mpita njia angemwona. Ombi la Daudi lilipoingia kinywani mwa Kristo, halikujibiwa kwa namna tuliyotarajia; lilijibiwa kwa yeye kubeba aibu badala yetu. Ndiyo maana leo tunaweza kuomba mstari huu bila kujifanya wasafi. Haki tunayoiombea si yetu tuliyoichuma, ni haki ya Mungu iliyotolewa kwetu katika Mwana aliyekubali kuvunjiwa heshima mahali petu.

Kioo

Ukweli ni huu: wengi wetu hatuogopi mateso kama tunavyoogopa kufedheheka. Unaogopa kikao cha kazi ambapo makosa yako yatatajwa mbele ya wenzako. Unaogopa watu wajue kiasi halisi cha madeni yako, au hali halisi ya ndoa yako, au kwamba mtoto wako hayuko kanisani tena. Unaogopa siku ambayo mask itaanguka na watu waone unayejua wewe ni nani. Na hofu hii inatuzalishia kitu kibaya zaidi: tunakimbilia usalama kwa watu, kwa sifa, kwa kujitetea, kwa kunyamaza. Daudi anafanya jambo la ujasiri wa ajabu; anaubeba woga wake wa aibu na kuupeleka kwa Mungu badala ya kuuficha. Anakiri kwamba anakimbia, na anataja anakokimbilia. Leo, fanya hivi: andika kwenye karatasi jambo moja unaloogopa watu wakilijua kukuhusu, kisha sema kwa sauti juu ya karatasi hiyo, "Kwako wewe, Yahwe, nakimbilia; usiniache niaibishwe," na uichane.

Muktadha

"Kwa kiongozi wa muziki" si maelezo ya kupita tu. Maneno haya ya mtu binafsi aliyekimbia yaliingizwa katika ibada ya taifa, yakaimbwa na watu wasiokuwa na maadui waliowawindia. Yaani, Israeli iliamua kwamba sala ya mkimbizi ni sala ya kila mwabudu. Zaidi ya hayo, ulimwengu wa Daudi ulikuwa ulimwengu wa heshima na aibu. Utambulisho wako haukuwa ndani yako; ulikuwa mikononi mwa jamii iliyokutazama. Kupoteza jina lilikuwa sawa na kupoteza uhai; ndiyo maana katika mstari wa 11 na 12 anasema majirani wanamkimbia na yeye ni kama "chungu kilicho pasuka." Na "ngome," "mwamba" siyo mifano ya kishairi tu; ni mapango na majabali halisi ya jangwa la Yuda ambako Daudi alilala usiku akisikiliza sauti za wanaomsaka.

Undani

Kaa kidogo na neno "niaibishwe." Katika Kiebrania halimaanishi hisia ya ndani ya soni, bali hukumu ya hadharani: kusimama mahali pa wazi na kuonekana kuwa uliyemtegemea hakuweza kukusaidia. Ni aibu ya mtu aliyesema "Mungu wangu ataniokoa" halafu hakuokolewa, na kila mtu akaona. Ndiyo maana Daudi anarudia ombi hili katika mstari wa 17: "Usiniache niaibishwe, Yahwe; kwa maana ninakuita wewe!" Sababu yake ya kuomba ni kwamba ametangaza hadharani anayemtegemea. Heshima yake na jina la Mungu sasa vimefungamana. Hii inabadilisha maana ya sala hii kabisa: siyo tu "nilinde," bali "usiruhusu imani yangu kwako ionekane kuwa ilikuwa upumbavu."

Swali

Lakini mara ngapi waaminifu wameaibishwa? Wakristo wamesingiziwa, wamefukuzwa kazi, wamefilisika, wameugua hadi mwisho huku wakiombewa uponyaji ambao haukuja. Daudi mwenyewe, katika zaburi hii hii, anafika mahali pa kusema, "Nimeondolewa machoni pako" (mstari wa 22). Hivyo hatuwezi kudai kwamba sala hii ni hakikisho la kwamba hutawahi kudhalilishwa. Si kweli. Yesu mwenyewe hakuepushwa. Kile ninachoweza kusema kwa uaminifu ni hiki: ombi hili linaomba jambo ambalo mara nyingi hutimizwa upande wa pili wa kaburi, siyo mbele ya macho ya wanaotudhihaki leo. Ni kutumaini kwamba hukumu ya mwisho juu ya maisha yangu haitatolewa na majirani, wala na mitandao, wala na sauti yangu ya ndani, bali na Mungu ambaye haki yake ndiyo iliyoniokoa. Hilo halifuti maumivu ya aibu ya leo. Linayaweka tu chini ya sauti nyingine yenye mamlaka zaidi.

Tafakari

Ni aibu gani unayoiogopa zaidi kiasi kwamba unapanga maisha yako yote ili kuiepuka, na hiyo inakuambia nini kuhusu unapokimbilia usalama kweli?

Kama hukumu ya mwisho juu yako ingekuwa mikononi mwa Mungu peke yake, ni jambo gani ungeacha kulitetea leo?