Isaya 53:9

Maandiko

Mstari huu unasimama kama picha ya kaburi. Baada ya mateso na kifo, mtumishi anazikwa; na jinsi anavyozikwa ni sehemu ya fedheha yake. "Wameliweka kaburi lake pamoja na wahalifu," yaani miongoni mwa wahalifu, mahali pa aibu, kana kwamba hukumu ya watu iliendelea hata baada ya pumzi yake ya mwisho. Lakini nabii anaongeza kifungu kinachovunja mtiririko: "kwa utajiri wa mtu katika kifo chake." Kaburi la mhalifu, lakini pia kaburi la tajiri. Kisha hoja nzima inafungwa kwa sababu isiyoeleweka kwa mantiki ya kibinadamu: huyu hakustahili chochote kati ya hayo, kwa maana "hakuwa na vurugu wala udanganyifu wowote katika mdomo wake." Hakuna kosa mikononi, hakuna hila mdomoni; na bado kaburi la mhalifu.

Kiini

Hapa hatujaambiwa tu kwamba mtumishi aliteswa, bali kwamba aliteswa akiwa hana hatia, na Mungu anataka tulijue hilo wazi. Isaya 53 imekuwa ikijenga hoja tangu mstari wa tano: "alichomwa kwa sababu ya uaasi wa matendo yetu." Sasa mstari wa tisa unaziba mwanya wa mwisho wa kujitetea; hatuwezi kusema alipata alichostahili. Mateso yake si adhabu yake, ni yetu. Na hii ndiyo damu ya moyo wa injili: hukumu ya kweli ilianguka mahali ambapo haikustahili kuanguka, ili rehema ianguke mahali ambapo haikustahili kuanguka pia. Petro anachukua mstari huu neno kwa neno anapoandika kwamba Kristo hakutenda dhambi wala hila haikuonekana kinywani mwake, akiwaeleza watumwa wanaoteseka bila kosa. Yeye anaona katika Isaya 53:9 si tu unabii uliotimia, bali mfano wa jinsi ya kuvumilia dhuluma bila kuwa mnyama wa kulipiza kisasi.

Uzi Mkuu

Kuna mgongano wa ajabu ndani ya mstari mmoja: kaburi la wahalifu na kaburi la tajiri. Wafasiri wamejaribu kwa karne nyingi kuulainisha, lakini historia moja tu iliyahitaji maneno yote mawili kwa wakati mmoja. Yesu alisulubiwa kati ya wahalifu wawili, akihesabiwa nao kama mstari wa kumi na mbili unavyosema, "amehesabiwa na wahalifu." Halafu, kabla mwili wake haujatupwa katika shimo la wanaouawa, mtu tajiri kutoka Arimathaya anaomba mwili ule na kuuweka katika kaburi lake jipya. Mathayo anasimulia jambo hilo kwa uangalifu unaoonyesha kwamba anajua Isaya. Na hii ndiyo sababu Kanisa la kwanza lilijumuisha maneno "alizikwa" katika ungamo lake la msingi. Kuzikwa si maelezo ya ziada; ni ushahidi kwamba kifo kilikuwa halisi, na kwamba fedheha ilikuwa kamili kabla ufufuo haujaanza.

Kioo

Kuna aina ya maumivu ambayo hayatokani na kile tulichofanya bali na kile tulichosingiziwa. Jina lako linatajwa vibaya kazini na huwezi kujitetea bila kuonekana mwenye hatia zaidi. Ndugu anaeneza toleo la kisa ambalo linakupaka rangi ya mtu usiyekuwa. Unafika kitandani ukiandaa hotuba za kujitetea ambazo hutazitoa kamwe. Mstari huu hauondoi maumivu hayo, unayaweka tu karibu na mtu asiye na hatia kabisa aliyezikwa kama mhalifu. Lakini pia unageuza kioo upande wa pili: "hakuwa na vurugu wala udanganyifu wowote katika mdomo wake." Vurugu mikononi na hila mdomoni ndizo silaha mbili tunazotumia tunapoumia. Leo, kumbuka neno moja la uvumi au la hila ulilolisema juma hili, kisha mtumie ujumbe mfupi mtu uliyemwambia, ukirekebisha lile ulilolipotosha. Mistari miwili tu, kabla jua halijazama.

Muktadha

Isaya sura ya arobaini hadi hamsini na tano zinazungumza na watu waliovunjika, walio uhamishoni Babeli, wanaojiuliza kama Mungu wao amewasahau. Katikati ya maneno ya faraja, nabii anaingiza sura hii ya giza. Kwa Waisraeli, mahali pa kuzikwa palikuwa na uzito wa kidini; kuunganishwa na baba zako katika kaburi la familia ilikuwa heshima ya mwisho, na kunyimwa hilo ilikuwa laana. Miili ya waliohukumiwa ilitupwa pamoja, bila majina, nje ya mji. Mstari wa nane tayari umetuonyesha mfumo wa mahakama uliomsaga huyu mtumishi: "kwa kutumia nguvu na hukumu yeye aliyelaaniwa." Nguvu za dola, kelele za umati, na kimya cha mshtakiwa. Wasikilizaji wa kwanza walijua vizuri jinsi hukumu inavyoweza kuwa halali kisheria na potofu kabisa kimaadili.

Mhusika Mkuu

Mtumishi huyu ana sifa mbili zinazoshikamana: hana hatia, na hajitetei. Mstari wa saba unasema "hakufungua mdomo wake," na mstari wa tisa unatuambia kwa nini kimya hicho hakikuwa udhaifu: hakukuwa na kitu cha kuficha. Kinywa chake kilikuwa safi, hivyo kimya chake hakikuwa hofu bali uchaguzi. Watu wengi hunyamaza kwa sababu wanajua wakisema watajiumiza zaidi; huyu ananyamaza akiwa na haki kamili ya kusema. Hapo ndipo tabia yake inapotuchoma. Hakuna uchungu wa kulipiza, hakuna kejeli ya mwisho kwa waliomhukumu. Na nyuma ya kimya chake, mstari unaofuata unafunua mkono wa Mungu mwenyewe. Huyu si mwathirika aliyeburuzwa bila kujua; ni mtu anayejitoa, akiacha hata kaburi lake mikononi mwa wengine.

Swali

Mstari wa kumi unasema jambo linalokwaruza: "yalikuwa ni mapenzi ya Yahwe kumponda yeye." Ukiuweka pamoja na mstari wa tisa, unapata swali gumu. Mungu anasisitiza kwamba huyu hana hatia yoyote, kisha anasema ilikuwa mapenzi yake kumponda. Je, huo si udhalimu ndani ya Mungu mwenyewe? Jibu jepesi hapa lingekuwa uongo. Ninachoweza kusema ni hiki: maandiko hayamwoni Mungu akimchagua mgeni asiye na hatia na kumtupa katika hukumu. Uzi mzima wa Agano Jipya unashikilia kwamba huyu mtumishi si mtu wa tatu bali Mungu akijitwalia mwenyewe adhabu ile. Bado, hilo halifuti mshangao. Tunabaki mbele ya kaburi la mhalifu ambamo hakuna mhalifu, tukijua kwamba upendo ulifika mahali ambapo mantiki yetu haiwezi kufuata.

Tafakari

Ni wapi katika maisha yako unang'ang'ania haki ya kujitetea, na inakugharimu nini kushikilia haki hiyo?

Ukiangalia maneno yaliyotoka kinywani mwako wiki hii, ni yapi yaliyokuwa na hila hata kidogo, na uko tayari kufanya nini kuhusu hilo?